مشرق- امام جعفر صادق علیه السلام در پاسخ به زندیقی که پرسید: چرا خداوند که خود دانای نهان و نهانترهاست، فرشتگان را گماشته است؟ فرمودند:

خداوند با این کار فرشتگان را به بندگی گرفته و آنان را گواه بر خلق خویش قرار داده است تا بندگان به خاطر همراه بودن فرشتگان با آنان نسبت به طاعت خدا مواظبت بیشتری نشان دهند و از نافرمانی او بیشتر خودداری و اجتناب کنند.

ای بسا بنده ای که قصد گناه می کند، اما به یاد آن دو فرشته موکل بر خود می افتد و از گناه خودداری می ورزد و خویشتن را نگه می دارد و می گوید : پروردگارم مرا می بیند و فرشتگان مراقب من بر این گناه من گواهی می دهند.

و خداوند نیز از سر لطف و رأفت خود فرشتگان را بر بندگانش گماشته است تا شیطان های سرکش و حشرات موذی زمین و بسیاری از آسیب های دیگر را به اذن خدا، به طوری که خودشان هم متوجه نشوند، از ایشان دفع کنند، تا آن گاه که فرمان خداوند عز و جل در رسد.



متن حدیث:



الإمام الصادق علیه السلام لما سأله زندیق عن علة الملائکة الموکلین و الله عالم السر و ما هو أخفی! : استعبدهم بذلک و جعلهم شهودا علی خلقه، لیکون العباد لملازمتهم إیاهم أشد علی طاعة الله مواظبة، و عن معصیته أشد انقباضا، و کم من عبد یهم بمعصیة فذکر مکانهما فارعوی و کف، فیقول: ربی یرانی و حفظتی علی بذلک تشهد. و إن الله برأفته و لطفه أیضا وکلهم بعباده یذبون عنهم مردة الشیطان و هوام الأرض و آفات کثیرة من حیث لا یرون بإذن الله، إلی أن یجیء أمر الله عزوجل.

«احتجاج، جلد ۲، صفحه ۲۲۳»