مشرق- امام حسین علیه السلام:

هر کس یتیمی از ما را که به سبب در خفا و استتار بودن ما، به ما دسترسی ندارد سرپرستی کند و از علوم ما که نصیب او شده است در اختیار وی بگذارد و او را راهنمایی و هدایت کند،

خداوند عز و جل فرماید: ای بنده کریم و غم خوار! من به کرم و بخشندگی از تو سزاوارترم. ای فرشتگان من! به تعداد هر حرفی که به او آموخته است، هزار هزار قصر در بهشت ها برایش بسازید و از دیگر نعمت هایی که در خور این قصرهاست به آنها اضافه کنید.





متن حدیث:



الإمام الحسین علیه السلام: من کفل لنا یتیما قطعته عنا محبتنا باستتارنا، فواساه من علومنا التی سقطت إلیه حتی أرشده و هداه، قال الله عز و جل: أیها العبد الکریم المواسی، أنا أولی بالکرم منک، اجعلوا له یا ملائکتی فی الجنان بعدد کل حرف علمه ألف ألف قصر، و ضموا إلیها ما یلیق بها من سائر النعم.





«بحارالانوار، جلد ۵، صفحه ۴»