بازار خودروهای هاچ بک به شکل سنتی بازار پر جنب وجوشی محسوب می شود، به خصوص در کشورهای اروپایی حداقل تا قبل از پیدایش موج فعلی کراس اور سواری، هاچ بک ها بیشترین سهم را در بازار خودرو به خود اختصاص داده بودند.

به گزارش ایسنا، بنابر اعلام باما، حالا اما به نظر می رسد که مشتریان تمایل کمتری به خرید خودروهای سدان و هاچ بک از خود نشان می دهند و کفه ترازو به سمت کراس اورها سنگین تر شده است، اما با این وجود هنوز هم می توان گفت که از حیث کاربردی بودن، هاچ بک ها بیشترین تناسب را با زندگی شهری از خود نشان می دهند و اگر قرار به انتخابی منطقی بر مبنای فضای پارک، مصرف بنزین و قابلیت های حرکتی باشد، کلاس های دیگر خودرویی یارای رقابت با هاچ بک ها را برای استفاده درون شهری نخواهد داشت. از این رو در این مقایسه به سراغ دو مدل هاچ بک محبوب در بازار خودروی کشورمان می رویم و آن ها را با یکدیگر قیاس خواهیم کرد.

اگر اخبار خودرو را دنبال می کنید، حتما می دانید که پس از بازگشت تحریم ها بسیاری از خودروسازان خارجی با شرکای ایرانی خود قطع ارتباط کردند. در این میان یکی از شرکت هایی که بیشترین ضرر را دید، پارس خودرو بود، چرا که با قطع همکاری برلیانس و رنو مجبور به تغییرات عظیمی در خط تولید خود شد.

رنو ساندرو و برلیانس H۳۲۰ دو خودروی پرطرفدار این شرکت ها در بازار بودند، که با همکاری پارس خودرو در ایران مونتاژ می شدند. این هاچ بک های شهری در ابتدا با قیمتی مناسب جزء گزینه اول خرید خودرو در میان مشتریان جوان بودند. با توقف تولیدشان در ایران، قیمتشان نیز افزایش یافت به طوری که با نگاهی به لیست قیمت لحظه ای خودرو برچسب ۴۵۰ تا ۵۰۰ میلیون تومانی در برابر اسمشان به چشم می خورد. با این حال هنوز هم به لطف کیفیت ساخت مناسب، هواداران خاص خود را دارند.

رنو ساندرو

مشخصات فنی مدل دنده ای ساندرو تا حدی زیادی با تندر ۹۰ یکسان است، البته در اواسط تولید جعبه دنده آن با نمونه پیشرفته تر JHQ جایگزین شد که عملکردی بهتری از خود نشان می دهد و مشکل روغن ریزی شایع در جعبه دنده های قدیمی تندر ۹۰ و ساندرو را نیز ندارد.

دیگر تفاوت ساندرو نسبت به تندر ۹۰ به کاهش ۲ سانتی متری فاصله محوری مربوط می شود که گرچه بر روی راحتی سرنشینان عقب اندکی تاثیر گذاشته است، اما در عوض هندلینگ خودرو که یکی از ضعف های عمده تندر ۹۰ به شمار می آمد، نیز اندکی بهبود یافته است. ارتفاع نسبتا بالای صندلی ها و شاسی از سطح زمین از دیگر نکاتی است که در زمان رانندگی با ساندرو محسوس به نظر می رسد و می تواند تا حدی حس تسلط بر جاده را نظیر خودروهای کراس اور به راننده منتقل کند.

طراحی داشبورد و تریم داخلی ساندرو مبتنی بر مدل فیس لیفت تندر ۹۰ (تندر ۹۰ پلاس عرضه شده توسط ایران خودرو) صورت گرفته و بهتر از مدلهای قدیمی تندر ۹۰ به نظر میرسد، اما بازهم مشکل کمبود تجهیزات رفاهی سادهای مانند تهویه مطبوع اتوماتیک، سانروف، آینه برقی و … به قوت خود باقیست و طراحی نسبتا خشک و خشن قطعات کابین به نوعی اقتصادی بودن این خودرو را فریاد می کشند. با این حال به لطف کیفیت بالا و سابقه خوب تندر ۹۰، ذهنیت مثبتی از دوام و قابل اطمینان بودن ساندرو در ذهن مشتریان شکل است.

در واقعیت هم ساندرو به لطف موتور شناخته شده K۴M با قدرتی در حدود ۱۰۵ اسب بخار و ضرایب مناسب جعبه دنده، عملکردی بهتر از خودروهای چینی را از خود نشان می دهد و در زمینه شتاب گیری یارای رقابت با بسیاری خودروهای گران قیمت تر از خود را نیز دارد. ترمزگیری، هندلینگ و سایر مشخصات دینامیکی ساندرو نیز در مقایسه با خودروهای چینی رقیب در کلاس قیمتی خودش قابل قبول به نظر می رسد.

برلیانس H۳۲۰

برلیانس از جمله خودروهایی است که در چند سال اخیر توجه زیادی را در بازار کشورمان به سوی خود جلب کرده، جذابیت ظاهری مدل های سری H۳۰۰ کمک زیادی به این جایگاه کرده است.

شایعه یکسان بودن پلتفرم خودروهای برلیانس با ب ام و سری یک، تنها به عنوان یک حربه تبلیغاتی به کار گرفته می شود و ریشه ای در واقعیت ندارد، همچنین پیشرانه و جعبه دنده مورد استفاده توسط برلیانس نیز شباهتی با مجموعه های فنی طراحی شده توسط ب ام و ندارد و تاکنون محصول مشترکی نیز توسط این دو خودروساز عرضه نشده است که بیانگر انتقال دانش فنی ب ام و به گروه برلیانس تلقی شود.

درون کابین طراحان چینی از نظم و طراحی اتوکشیده اروپایی ها پیروی کرده اند و فضایی قابل قبول را به وجود آورده اند که به سختی می توان از آن ایرادی گرفت، به خصوص که فضای کلی کابین نیز برای چهار سرنشین تقریبا مناسب است و اندکی وسیع تر از خودرویی مانند پژو ۲۰۶ به نظر می رسد.

در زمینه فنی پیشرانه ۱٫۵ لیتری برلیانس های H۳۰۰ با نمونه مورد استفاده در مدل H۲۰۰ یکسان است و به لطف استفاده از زنجیر تایم به جای تسمه تایم، می تواند هزینه نگهداری کمتری را به مالک خود تحمیل کند، ضرایب جعبه دنده دستی تقریبا خوب انتخاب شده اند و جعبه دنده اتوماتیک ۴ سرعته سری h۳۰۰ نیز برخلاف گیربکس AMT مورد استفاده برای مدل های H۲۰۰ عملکرد کم نقصی را از خود نشان می دهد. اگر قدرت بیشتری بخواهید باید به سراغ نسخه های مجهز به پیشرانه ۱٫۶۵ لیتری بروید، که ۱۱۴ اسب بخار قدرت در اختیار راننده قرار می دهند.

فنربندی برلیانس از حیث عملکرد و میزان جذب ناهمواری ها عملکرد خوبی دارد و بالانس نسبتا خوبی بین سفتی و نرمی در گذر از پیچ ها را نشان می دهد، از همین رو می توان گفت که از نظر هندلینگ و فرمان پذیری، برلیانس H۳۲۰ نسبت به ساندرو برتری نسبی دارد.

انتهای رپرتاژ آگهی