خبرگزاری تسنیم، سعید شیری: در فراز و فرود تاریخ، گاهی صفحات زمان با جوهر خون و داغ نوشته می شوند؛ روزهایی که سرزمین ها زیر نعل دشمنان حقیقت به آتش کشیده می شود و گاه حقیقت، زیر غبار رسانه ها و زخم جنگ نرم پنهان می ماند. در این فصل های دشوار، دل ها بیش از همیشه در جست وجوی معنایی عمیق تر از مقاومت و امید، سرگردان و بی قرار است. گویی انسان معاصر، میان خبرهای تلخ شهادت و فراموشی تدریجی ارزش ها، به تمنای طلوع فردایی روشن و بازگشت آرامش حقیقی، نیازمند تکیه گاهی معنوی و نویدبخش است.

در چنین فضایی، آوای زیبای دعا و نیایشی کهن از دل تاریخ، زنده تر از همیشه شنیده می شود. وقتی لبیک گویان با چشمانی اشکبار و دل هایی امیدوار زیر لب زمزمه می کنند: «متی ترانا و نراک و قد نشرت لواء النصر»، این دعا نه فقط راز دل انسان منتظر، که پژواک عطش جهانی برای ظهور حق و پیروزی نهایی بر ظلم و جهل است؛ آغاز راهی که از امید و ایستادگی آغاز می شود و تا درخشش پرچم عدالت ادامه دارد. در این فراز از دعای ندبه، انسان مؤمن با قلبی دل تنگ و چشمانی چشم انتظار، از خداوند می پرسد که کی روزی خواهد رسید که ما تو (حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه) را ببینیم و پرچم پیروزی و عزت تو را برافراشته بنگریم؟ این دعا، تمنای حضور منجی و فصل غلبه مؤمنان بر دشمنان حقیقت است؛ فصلی که بشر خسته، با نگاه به افق روشن آن، در برابر بحران ها و فتنه ها شکیبایی پیشه می کند.

امروز منطقه ما صحنه التهابات بی سابقه است. رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا، مسلمان کشی و شیعه کشی به راه انداخته اند؛ از فلسطین و غزه تا لبنان، سوریه و عراق. این سیاست ددمنشانه فقط به کشتار بسنده نمی کند، بلکه فرماندهان مقاومت در ایران را نیز هدف قرار می دهد تا روح مقاومت را تضعیف کنند.

در کنار حملات فیزیکی و می‌دانی، دشمنان اسلام در جبهه ای دیگر مشغولند؛ جنگ نرم و تخریب ارزش ها. رسانه ها و ابزارهای فرهنگی غرب، تردید و بی اعتمادی را در باورهای دینی و تاریخی مسلمانان می دمند، تا نسل جوان هویت خود را گم کند و زمینه تحقق نقشه های شوم «ناتوی فرهنگی» فراهم شود.

واقعیت تلخ امروز این است که بسیاری از ارزش ها چون ایثار، شهادت، غیرت دینی و حتی همبستگی ملی، در سیطره جنگ روانی دشمنان کم رنگ شده اند. هجمه به خانواده، زیر سؤال بردن دفاع مقدس، القای ناکارآمدی جبهه مقاومت و ترویج ناامیدی، آسیب هایی را رقم زده است که نیاز به بازخوانی و احیای جدی دارند.

این فراز از دعای ندبه دقیقا انعکاس وضعیت امروز ماست: در آتش فتنه و اندوه، از اعماق جان فریاد می زنیم: «کی می شود تو را ببینیم و پرچم پیروزی را با دستانت برافراشته؟» این دعا بیانگر نیاز عمیق بشر به حضور مقتدای حق و تحقق عدالت است، و زبانی برای تداوم امید و پایداری در مقابل تاریکی ها.

در دوران غیبت و اضطراب اجتماعی، فرهنگ انتظار یعنی زنده نگاه داشتن شعله امید، ایستادگی در خط مقدم جهاد فکری و عملی، و تلاش برای ماندگاری ارزش ها. انتظار سازنده یعنی اصلاح درون، احیای غیرت دینی و اجتماعی، و تقویت روحیه مقاومت مقابل تشویش ها و بحران ها، تا بستر ظهور امید فراهم شود.

در مواجهه با جنگ ترکیبی دشمن، امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند صبر راهبردی، حفظ همبستگی ملی، ترویج فرهنگ حقیقت مداری، و احیای ارزش هایی هستیم که سرمایه معنوی ملت های مسلمان اند. دعای ندبه، نقشه راه ما برای بیداری و آماده سازی زمینه های ظهور منجی است؛ امیدی پایدار در دل فتنه ها و دریچه ای به سوی نصرت الهی.

انتهای پیام/