گذری بر نکات مهم جزء سیزدهم قرآن / ۷ درخواست ابراهیم(ع) از خدا
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، امروز پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت مصادف با سیزدهمین روز از ماه مبارک رمضان است و طبق روال روزهای قبل صوت ترتیل جزء سیزدهم قرآن کریم با صدای «عبدالباسط و عباس امام جمعه» جهت بهره مندی هرچه بیشتر مخاطبان منتشر شد که در اینجا می توانید بشنوید.
حجت الاسلام سیدعلی بطحایی کارشناس مسائل دینی در گفت وگو با تسنیم با بیان نکاتی مهم از جزء سیزدهم قرآن کریم پرداخت که متن آن در ادامه آمده است:
*****
آیات ۴۰, ۴۱ سوره ابراهیم؛ ﴿ رب اجعلنی مقیم الصلاة و من ذریتی ربنا و تقبل دعاء﴾ ﴿ ربنا اغفر لی و لوالدی و للمؤمنین یوم یقوم الحساب﴾
در آیاتی که تاکنون درباره حضرت ابراهیم در این سوره خوانده ایم، او از خداوند هفت درخواست دارد: امنیت مکه، دور ماندن از بت پرستی، توجه قلوب و افکار مؤمنان نسبت به فرزندان و مکتب او، بهره مند شدن ذریۀ او از ثمرات، توفیق اقامه نماز، قبول شدن دعاها و آمرزش برای خود و والدین و همۀ مؤمنان.
آیه ۳۷ سوره ابراهیم؛ ﴿ ربنا إنی أسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع عند بیتک المحرم ربنا لیقیموا الصلاة فاجعل أفئدة من الناس تهوی إلیهم و ارزقهم من الثمرات لعلهم یشکرون﴾
در روایات می خوانیم که امام باقر علیه السلام فرمود: ما اهل بیت رسول الله صلی الله علیه و آله، بقیه ذریه ابراهیم هستیم که دل های مردم به سوی ما گرایش دارد، سپس این آیه را تلاوت فرمود: ﴿ ربنا إنی أسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع …﴾
کعبه در منطقه ای بی آب و علف قرار گرفت تا مردم به واسطه آن آزمایش شوند. چنانکه حضرت علی علیه السلام در خطبه قاصعه چنین بیان فرمود: اگر کعبه در جای خوش آب و هوایی بود، مردم برای خدا به زیارت آن نمی رفتند.
دعای انبیا مستجاب است. «و ارزقهم من الثمرات»، «حرما آمنا یجبی إلیه ثمرات کل شیء» (قصص ۵۷) حرمی امن که همه جور ثمرات در آن فراهم می شود. امام باقر علیه السلام فرمود: هر میوه ای که در شرق و غرب عالم هست در مکه یافت می شود.
آیه ۳۶ سوره ابراهیم؛ ﴿ رب إنهن أضللن کثیرا من الناس فمن تبعنی فإنه منی و من عصانی فإنک غفور رحیم﴾
حضرت علی علیه السلام فرمود: «ان ولی محمد من اطاع الله و ان بعدت لحمته و ان عدو محمد من عصی الله و ان قربت لحمته؛ همانا دوست محمد کسی است که خدا را اطاعت کند، گرچه از نظر فامیلی و نسب دور باشد و دشمن محمد کسی است که خدا را نافرمانی کند، گرچه از بستگان پیامبر باشد.» (بحارالانوار، ج ۶۷، ص ۲۵)
آیه ۳۳ سوره رعد؛ ﴿ أ فمن هو قائم علی کل نفس بما کسبت و جعلوا لله شرکاء قل سموهم أم تنبئونه بما لا یعلم فی الأرض أم بظاهر من القول بل زین للذین کفروا مکرهم و صدوا عن السبیل و من یضلل الله فما له من هاد﴾
قائم بودن خدا، به معنای تدبیر تمام امور و کفایت، حفاظت، نظارت، و ثبت و ضبط آنهاست.
آیه ۲۸ سوره رعد؛ ﴿ الذین آمنوا و تطمئن قلوبهم بذکر الله ألا بذکر الله تطمئن القلوب﴾
نشانه انابۀ واقعی، ایمان و اطمینان به خداست. «من أناب، الذین آمنوا …»
« آیه ۲۴ سوره رعد؛ ﴿ سلام علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار﴾
یکی از امتیازات بی نظیر قرآن، بیان پرمحتواترین مطالب، در قالب ساده ترین و مختصرترین کلمات است. از جمله همین عبارت «سلام علیکم» که جمله ای بسیار کوتاه و آسان، اما پرمحتوا و رسا است و سابقه آن به انبیای گذشته همچون ابراهیم، نوح و آدم علیهم السلام می رسد. ﴿ سلام علی إبراهیم﴾، ﴿ سلام علی نوح فی العالمین﴾، ﴿ سلام علی موسی و هارون﴾
آیه ۱۹ سوره رعد؛ ﴿ أ فمن یعلم أنما أنزل إلیک من ربک الحق کمن هو أعمی إنما یتذکر أولوا الألباب﴾
در آیه قبل به کسانی که دعوت حیات بخش انبیا علیهم السلام را اجابت می کنند اشاره شد، این آیه و آیات بعد، آثار استجابت آن دعوت را بیان می فرماید.
آیه ۱۰۷ سوره یوسف؛ ﴿ أ فأمنوا أن تأتیهم غاشیة من عذاب الله أو تأتیهم الساعة بغتة و هم لا یشعرون﴾
غاشیه به معنای عقوبتی است که جامعه یا فردی را در برمی گیرد.
آیه ۱۰۶ سوره یوسف؛ ﴿ و ما یؤمن أکثرهم بالله إلا و هم مشرکون﴾
از امام رضا علیه السلام روایت شده که فرمود: شرک در این آیه به معنای کفر و بت پرستی نیست بلکه مراد توجه به غیر خداست. (تفسیر نمونه) و از امام صادق علیه السلام نیز نقل شده که فرمود: شرک در انسان، از حرکت مورچه سیاه در شب تاریک بر سنگ سیاه مخفی تر است. (سفینة البحار، ج ۱، ص ۶۹۷)
آیه ۹۸ سوره یوسف؛ ﴿ قال سوف أستغفر لکم ربی إنه هو الغفور الرحیم﴾
کسانی که در اثر اشتباه به پدر گفتند: ﴿ إن أبانا لفی ضلال مبین﴾ بعد از توجه به اشتباه می گویند: ﴿ إن کنا لخاطئین﴾
به هنگام اقرار خلافکار، او را ملامت نکنید. هنگامی که گفتند: ﴿ إن کنا لخاطئین﴾ ما خطاکار بودیم. پدر گفت : ﴿قال سوف أستغفر لکم﴾
انتهای پیام/
حجت الاسلام سیدعلی بطحایی کارشناس مسائل دینی در گفت وگو با تسنیم با بیان نکاتی مهم از جزء سیزدهم قرآن کریم پرداخت که متن آن در ادامه آمده است:
*****
آیات ۴۰, ۴۱ سوره ابراهیم؛ ﴿ رب اجعلنی مقیم الصلاة و من ذریتی ربنا و تقبل دعاء﴾ ﴿ ربنا اغفر لی و لوالدی و للمؤمنین یوم یقوم الحساب﴾
در آیاتی که تاکنون درباره حضرت ابراهیم در این سوره خوانده ایم، او از خداوند هفت درخواست دارد: امنیت مکه، دور ماندن از بت پرستی، توجه قلوب و افکار مؤمنان نسبت به فرزندان و مکتب او، بهره مند شدن ذریۀ او از ثمرات، توفیق اقامه نماز، قبول شدن دعاها و آمرزش برای خود و والدین و همۀ مؤمنان.
آیه ۳۷ سوره ابراهیم؛ ﴿ ربنا إنی أسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع عند بیتک المحرم ربنا لیقیموا الصلاة فاجعل أفئدة من الناس تهوی إلیهم و ارزقهم من الثمرات لعلهم یشکرون﴾
در روایات می خوانیم که امام باقر علیه السلام فرمود: ما اهل بیت رسول الله صلی الله علیه و آله، بقیه ذریه ابراهیم هستیم که دل های مردم به سوی ما گرایش دارد، سپس این آیه را تلاوت فرمود: ﴿ ربنا إنی أسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع …﴾
کعبه در منطقه ای بی آب و علف قرار گرفت تا مردم به واسطه آن آزمایش شوند. چنانکه حضرت علی علیه السلام در خطبه قاصعه چنین بیان فرمود: اگر کعبه در جای خوش آب و هوایی بود، مردم برای خدا به زیارت آن نمی رفتند.
دعای انبیا مستجاب است. «و ارزقهم من الثمرات»، «حرما آمنا یجبی إلیه ثمرات کل شیء» (قصص ۵۷) حرمی امن که همه جور ثمرات در آن فراهم می شود. امام باقر علیه السلام فرمود: هر میوه ای که در شرق و غرب عالم هست در مکه یافت می شود.
آیه ۳۶ سوره ابراهیم؛ ﴿ رب إنهن أضللن کثیرا من الناس فمن تبعنی فإنه منی و من عصانی فإنک غفور رحیم﴾
حضرت علی علیه السلام فرمود: «ان ولی محمد من اطاع الله و ان بعدت لحمته و ان عدو محمد من عصی الله و ان قربت لحمته؛ همانا دوست محمد کسی است که خدا را اطاعت کند، گرچه از نظر فامیلی و نسب دور باشد و دشمن محمد کسی است که خدا را نافرمانی کند، گرچه از بستگان پیامبر باشد.» (بحارالانوار، ج ۶۷، ص ۲۵)
آیه ۳۳ سوره رعد؛ ﴿ أ فمن هو قائم علی کل نفس بما کسبت و جعلوا لله شرکاء قل سموهم أم تنبئونه بما لا یعلم فی الأرض أم بظاهر من القول بل زین للذین کفروا مکرهم و صدوا عن السبیل و من یضلل الله فما له من هاد﴾
قائم بودن خدا، به معنای تدبیر تمام امور و کفایت، حفاظت، نظارت، و ثبت و ضبط آنهاست.
آیه ۲۸ سوره رعد؛ ﴿ الذین آمنوا و تطمئن قلوبهم بذکر الله ألا بذکر الله تطمئن القلوب﴾
نشانه انابۀ واقعی، ایمان و اطمینان به خداست. «من أناب، الذین آمنوا …»
« آیه ۲۴ سوره رعد؛ ﴿ سلام علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار﴾
یکی از امتیازات بی نظیر قرآن، بیان پرمحتواترین مطالب، در قالب ساده ترین و مختصرترین کلمات است. از جمله همین عبارت «سلام علیکم» که جمله ای بسیار کوتاه و آسان، اما پرمحتوا و رسا است و سابقه آن به انبیای گذشته همچون ابراهیم، نوح و آدم علیهم السلام می رسد. ﴿ سلام علی إبراهیم﴾، ﴿ سلام علی نوح فی العالمین﴾، ﴿ سلام علی موسی و هارون﴾
آیه ۱۹ سوره رعد؛ ﴿ أ فمن یعلم أنما أنزل إلیک من ربک الحق کمن هو أعمی إنما یتذکر أولوا الألباب﴾
در آیه قبل به کسانی که دعوت حیات بخش انبیا علیهم السلام را اجابت می کنند اشاره شد، این آیه و آیات بعد، آثار استجابت آن دعوت را بیان می فرماید.
آیه ۱۰۷ سوره یوسف؛ ﴿ أ فأمنوا أن تأتیهم غاشیة من عذاب الله أو تأتیهم الساعة بغتة و هم لا یشعرون﴾
غاشیه به معنای عقوبتی است که جامعه یا فردی را در برمی گیرد.
آیه ۱۰۶ سوره یوسف؛ ﴿ و ما یؤمن أکثرهم بالله إلا و هم مشرکون﴾
از امام رضا علیه السلام روایت شده که فرمود: شرک در این آیه به معنای کفر و بت پرستی نیست بلکه مراد توجه به غیر خداست. (تفسیر نمونه) و از امام صادق علیه السلام نیز نقل شده که فرمود: شرک در انسان، از حرکت مورچه سیاه در شب تاریک بر سنگ سیاه مخفی تر است. (سفینة البحار، ج ۱، ص ۶۹۷)
آیه ۹۸ سوره یوسف؛ ﴿ قال سوف أستغفر لکم ربی إنه هو الغفور الرحیم﴾
کسانی که در اثر اشتباه به پدر گفتند: ﴿ إن أبانا لفی ضلال مبین﴾ بعد از توجه به اشتباه می گویند: ﴿ إن کنا لخاطئین﴾
به هنگام اقرار خلافکار، او را ملامت نکنید. هنگامی که گفتند: ﴿ إن کنا لخاطئین﴾ ما خطاکار بودیم. پدر گفت : ﴿قال سوف أستغفر لکم﴾
انتهای پیام/
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «گذری بر نکات مهم جزء سیزدهم قرآن#@! ۷ درخواست ابراهیم(ع) از خدا» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.