توصیف قرآن و حدیث درباره اولین مکانی که سر از آب بیرون آورد
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، روز بیست و پنجم ذی القعده در تقویم دینی، مصادف با دحو الارض است. دحو (بر وزن محو) به معنی گستردن است، بعضی آن را به معنی تکان دادن چیزی از محل اصلی اش تفسیر کرده اند و چون این دو معنی لازم و ملزوم یکدیگرند، به یک ریشه بازمی گردند. خداوند در قرآن از این روز بزرگ یاد کرده اس، آنجا که فرمود «و الأرض بعد ذلک دحاها» (نازعات۳۰)؛ یعنی زمین را بعد از آن گسترش داد». علی اکبر قرشی در تفسیر احسن الحدیث در توضیح این آیه می نویسد «و زمین را بعد از آفریدن آسمان، دحاها: بگسترد و منبسط کرد به جهت آرام گرفتن خلایق در آن. جمهور علما برآنند که آفرینش زمین پیش از خلق آسمان و گستردن آن بعد از آن است، چنانچه روایت شده است که حق تعالی زمین را بیافرید و همه را زیر کعبه جمع کرد و بعد آسمان را بیافرید و جبرئیل را فرمود تا زمین را از زیر خانه کعبه منبسط ساخت. (ج۱۲، ص۶۶)
علاوه بر این، به دحو الارض در روایات ائمه علیهم السلام اشاره شده است؛ به عنوان نمونه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه۸۹ نهج البلاغه فرمود «مدحوة فی لجة تیاره»؛ یعنی زمین به حالت گسترده در دریایی مواج و روان آرام گرفت. در خطبه ۷۰ فرمود «اللهم داحی المدحوات و داعم المسموکات»؛ ای خدایی که گستراننده ی گسترده ها و برپاکننده بالا رفته هایی.»
مدحوة از ریشه ی «دحو» به معنای مبسوط و گسترده است. (فرهنگ نهج البلاغه، رحیمی نیا) و داحی بر وزن فاعل به معنای گستراننده است که در اینجا خداوند است.
حضرت امام رضا علیه السلام ضمن توصیف روز بیست و پنجم ذی القعده، یکی از رویدادهای آن را دحو الارض و از آداب این روز را روزه داری معرفی کردند. محمدبن عبدالله صیقل می گوید: امام رضا علیه السلام، در روز بیست و پنجم ذی قعده به میان ما آمد و فرمود: «صوموا؛ فإنی أصبحت صائما. قلنا جعلنا فداک، أی یوم هو؟ فقال یوم نشرت فیه الرحمة، و دحیت فیه الأرض و نصبت فیه الکعبة و هبط فیه آدم»؛ امروز را روزه بگیرید، من هم روزه هستم. گفتیم: قربانت شویم، امروز چه روزی است؟ فرمود: «روزی است که در آن رحمت منتشر شد و زمین گسترش یافت (دحو الارض) و کعبه برپا شد و آدم علیه السلام [به زمین] هبوط کرد». (اقبال الاعمال، ج۱، ص۳۱) از این روایت برمی آید که دحو الارض مقدم بر نصب کعبه و بعد هبوط آدم علیه السلام به روی زمین بوده است.
در روایتی دیگر می خوانیم حسن بن علی وشاء روایت می کند «من کودک بودم که با پدرم در شب بیست و پنجم ماه ذی القعده در خدمت امام رضا علیه السلام شام خوردیم. حضرت فرمود: امشب حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهماالسلام متولد شده اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است؛ پس هر که روزش را روزه بدارد، چنان است که شصت ماه روزه داشته باشد.»
انتهای پیام/+
علاوه بر این، به دحو الارض در روایات ائمه علیهم السلام اشاره شده است؛ به عنوان نمونه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه۸۹ نهج البلاغه فرمود «مدحوة فی لجة تیاره»؛ یعنی زمین به حالت گسترده در دریایی مواج و روان آرام گرفت. در خطبه ۷۰ فرمود «اللهم داحی المدحوات و داعم المسموکات»؛ ای خدایی که گستراننده ی گسترده ها و برپاکننده بالا رفته هایی.»
مدحوة از ریشه ی «دحو» به معنای مبسوط و گسترده است. (فرهنگ نهج البلاغه، رحیمی نیا) و داحی بر وزن فاعل به معنای گستراننده است که در اینجا خداوند است.
حضرت امام رضا علیه السلام ضمن توصیف روز بیست و پنجم ذی القعده، یکی از رویدادهای آن را دحو الارض و از آداب این روز را روزه داری معرفی کردند. محمدبن عبدالله صیقل می گوید: امام رضا علیه السلام، در روز بیست و پنجم ذی قعده به میان ما آمد و فرمود: «صوموا؛ فإنی أصبحت صائما. قلنا جعلنا فداک، أی یوم هو؟ فقال یوم نشرت فیه الرحمة، و دحیت فیه الأرض و نصبت فیه الکعبة و هبط فیه آدم»؛ امروز را روزه بگیرید، من هم روزه هستم. گفتیم: قربانت شویم، امروز چه روزی است؟ فرمود: «روزی است که در آن رحمت منتشر شد و زمین گسترش یافت (دحو الارض) و کعبه برپا شد و آدم علیه السلام [به زمین] هبوط کرد». (اقبال الاعمال، ج۱، ص۳۱) از این روایت برمی آید که دحو الارض مقدم بر نصب کعبه و بعد هبوط آدم علیه السلام به روی زمین بوده است.
در روایتی دیگر می خوانیم حسن بن علی وشاء روایت می کند «من کودک بودم که با پدرم در شب بیست و پنجم ماه ذی القعده در خدمت امام رضا علیه السلام شام خوردیم. حضرت فرمود: امشب حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهماالسلام متولد شده اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است؛ پس هر که روزش را روزه بدارد، چنان است که شصت ماه روزه داشته باشد.»
انتهای پیام/+
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «توصیف قرآن و حدیث درباره اولین مکانی که سر از آب بیرون آورد» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.