به گزارش خبرگزاری مهر، غلامعلی حدادعادل رئیس بنیاد سعدی در آستانه اول اردیبهشت ماه و روز سعدی پیامی را صادر کرد.

رئیس بنیاد سعدی در این پیام با بیان اینکه اول اردیبهشت در کشور ما و در میان فارسی زبانان سرزمین های دیگر «روز سعدی» نامیده شده است. این روز و ماه را سعدی در مصرعی به صورت «اول اردیبهشت ماه جلالی» آورده است، اظهار کرد: سعدی بی گمان معروف ترین شاعر ایرانی در جهان است. کافی است به تعداد ترجمه هایی که به زبان های مختلف دنیا از آثار سعدی، به ویژه گلستان و بوستان، صورت گرفته و به قدمت و تنوع این ترجمه ها توجه کنیم تا صحت این ادعا بر ما ثابت شود. شادروان دکتر جواد حدیدی، استاد ادبیات تطبیقی دانشگاه فردوسی مشهد و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در کتاب معتبر خود، «از سعدی تا آراگون»، گفته است که تنها در پاریس چهار خیابان به نام سعدی وجود دارد و وی علت این امر را توضیح داده است.

وی در خصوص تألیف گلستان سعدی گفت: سعدی آموزگار جاودانهٔ زبان فارسی است. از سال ۶۵۶ هجری قمری که سال تألیف گلستان است عموم کسانی که در داخل و خارج از ایران خواسته اند فارسی بیاموزند گلستان خوانده اند و سر سفرهٔ سعدی نشسته اند.

حداد عادل همچنین بیا کرد: گلستان برای فارسی آموزان، مانند شیر مادر برای نوزادان، ضروری و مفید محسوب می شده است. بزرگی و عظمت سعدی تنها به علت قریحهٔ شاعری و فصاحت و بلاغت او نیست، بلکه به سبب هوشمندی و درایتی نیز هست که در تألیف گلستان به ظهور رسیده است. سعدی در تألیف این کتاب آنچنان استادی و هنرمندی به خرج داده که آن را برای همهٔ سلیقه ها و سن وسال ها مطلوب و محبوب ساخته است.

رئیس بنیاد سعدی افزود: گلستان سعدی فقط یک کتاب ادبی نیست، بلکه یک کتاب «آموزشی» بسیار موفق و جذاب است. معلمان زبان و ادبیات فارسی اگر بخواهند نوجوانان و جوانان را به صورت ریشه دار و بنیادی آموزش دهند، نباید از گلستان غافل شوند. گلستان پشتوانهٔ ابدی و سرمایهٔ جاودانی زبان و ادبیات فارسی است.

غلامعلی حداد عادل در پایان سخنانش گفت: کار ما در بنیاد سعدی، اگرچه سعدی پژوهی نیست، اما افتخار ما این است که زبان فارسی را در جهان به نام سعدی معرفی می کنیم و آموزش می دهیم. روز سعدی فرصت خوبی است تا همشهریان و هموطنان و هم زبانان سعدی و همهٔ فارسی دانان جهان کام خود را با شعر و نثر او شیرین کنند و به یاد او زمزمه کنند که:

من آن مرغ سخن دانم که در خاکم رود صورت / هنوز آواز می آید که سعدی در گلستانم