جبار عسگرزاده متولد سال ۱۲۶۴ شمسی در ایروان بود. وی اولین کودکستان ایرانی در تبریز با نام باغچه اطفال را تأسیس کرد و از همان زمان نام فامیل خود را از عسگرزاده به باغچه بان تغییر داد.

حضور چند بچه کر و لال در باغچه اطفال باعث شد باغچه بان به فکر ابداع راهی برای آموزش خواندن و نوشتن به کودکان ناشنوا بیفتد. او اعلام کرد که در باغچه اطفال، کلاس رایگان آموزش خواندن، نوشتن و حرف زدن به کودکان ناشنوا به صورت رایگان برگزار می شود. سه دانش آموز ناشنوا در این کلاس ثبت نام کردند. ۶ ماه بعد، یک جلسه امتحان با حضور مردم برای آن سه کودک برگزار کرد و آن سه دانش آموز توانستند در حضور مردم جملاتی را بنویسند، بخوانند و با زبان خودشان به سوالات جواب بدهند.

کم کم روش تدریس او، به کمک آموزگارانی که تربیت کرده بود، به سراسر ایران گسترش پیدا کرد. جبار باغچه بان، ۴ آذر سال ۱۳۴۵، در سن ۸۱ سالگی و درحالی که زندگی جدیدی به کودکان ناشنوای ایرانی بخشیده بود، بر اثر بیماری از دنیا رفت.

این تصاویر به مناسبت «روز جهانی ناشنوایان » از مدرسه دخترانه باغچه بان در تبریز تهیه شده است که دختران کم شنوا و ناشنوا در آن به تحصیل مشغول هستند.