جنگافروزی و گشودن جبهههای جدید تنها دستاویز نتانیاهو برای بقا
به گزارش سرویس جهان مشرق، دکتر «محمد السماک»، استاد دانشگاه و فعال سیاسی لبنانی، در مقاله ای در وبگاه «The Intel Drop»، به ماهیت این موضوع وارد شده که چرا بنیامین نتانیاهو، این چنین برای جنگ افروزی و گشودن جبهه های جدید، علی رغم فرسودگی ارتش و دولت رژیم، بدنامی و نفرت جهانی از رژیم و ضربات مهلک و تلفاتی که به آن وارد شده، بی تاب است. السماک با بررسی وضعیت سیاسی و قضایی نخست وزیر جنایتکار و تروریست رژیم جعلی اسراییل، به دنبال پاسخ همین سوال است.
بازنشر گزارش ها و مقالات رسانه های خارجی از باب اطلاع رسانی است و به معنی تایید تمامی محتوای بازنشرشده توسط مشرق نیست.
پس از دیدارهای آمریکا و ایران در پاکستان، یک علامت سؤال بزرگ بر سر آینده ی سیاسی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، سایه انداخته است. او با شش کیفرخواست از جمله رشوه خواری، نقض اعتماد و فساد مواجه است.
نتانیاهو نتوانسته برائت خود را ثابت کند و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، نیز نتوانسته رئیس جمهور اسرائیل را برای عفو ویژهی او متقاعد سازد.
قضات تهدید کرده اند در صورت صدور چنین عفوهایی استعفا می دهند. رئیس جمهور اسرائیل خود را در تنگنایی می بیند. اگر تسلیم خواستهی رئیسجمهور آمریکا شود، با واکنش تند دستگاه قضایی و افکار عمومی روبه رو خواهد شد. او شر کم تر را برگزیده: سکوت در برابر وضعیت موجود، به این امید که نتیجهی جنگ با ایران، پس از جنگ غزه، واقعیت های تازه ای خلق کند که درهای راه حلی را بگشاید.
آمریکایی ها جنگ در غزه را متوقف کردند و برای پایان دادن به درگیری با ایران آتش بس ترتیب دادند، اما این برای بستن پروندهی محاکمهی نتانیاهو کافی نبود. او متهم به رشوه خواری مکرر و اتخاذ تصمیمات دولتی بر اساس این رشوه هاست و مدارک به آسانی در دسترس و مستند است. نتانیاهو به نفع شرکت هایی که او را غرق رشوه کرده بودند، قوانین مربوط به مالیات های عمومی را دور زد.
از بیروت تا بغداد؟
وکلای نتانیاهو اعتراف کردند که او و همسرش هدایایی دریافت کرده اند، اما تلاش او برای تغییر قوانین ناموفق بود، به ویژه پس از علنی شدن تلاشهایش. دستگاه قضایی اسرائیل مدارک تازه ای در اعترافات او یافت که اتهامات علیه نخست وزیر رژیم را تأیید می کرد.
او بر تصمیم خود برای ایستادگی در برابر محاکمه پافشاری کرد و افکار عمومی نیز پشت این تصمیم متحد شدند. با این حال، نتانیاهو موفق شد از دستور دادگاه فرار کند: نخست با راه انداختن جنگ علیه غزه و سپس با اعلام جنگ علیه ایران. اما محاکمه به تعویق افتاد، زیرا تصور محاکمه ی نخستوزیری به جرم رشوه در زمان جنگ ممکن نیست.
حالا که غزه به طور کامل ویران شده و اگر جنگ با ایران پایان یابد، نتانیاهو برای فرار از اصرار دستگاه قضایی بر محاکمه اش چه خواهد کرد؟ آیا جبههی سومی باز خواهد کرد؟ آیا لبنان آن جبهه خواهد بود؟ و آیا تجاوز به بیروت نشانگر این موضوع است؟
جنگ برای نتانیاهو، هم از نظر سیاسی و هم شخصی، ضروری است و وظیفهی او این است که آن را برای اسرائیل ضروری جلوه دهد.
بمباران بیروت نیات نتانیاهو را آشکار می کند: او در پوشش تلاش برای نابودی حزبالله، دستکم بهانه ای برای تعویق دوبارهی محاکمه اش ایجاد می کند. علاوه بر این، جبههی عراق نیز در صورت ورود لبنان به مرحلهی آتش بس، آمادهی بهره برداری است. تهدید به زور علیه عراق نیز آغاز شده که ناشی از مسئلهی تعیین تکلیف شبه نظامیان تحت حمایت ایران مانند حزبالله در لبنان است.
آیا دستاوردهایش به حساب می آیند؟
نتانیاهو فقط یکی دیگر از فهرست نخست وزیران اسرائیل نیست. این مهاجر لهستانی که زندگی خود را به عنوان جوانی در سازمان هاگانا آغاز کرد — سازمانی که مرتکب جنایات آوارگی فلسطینیان در ۱۹۴۸ شد — توانسته بیش از هر نخست وزیر دیگری که در اسرائیل این مقام سیاسی را داشته، بر کرسی قدرت تکیه زند. او فعالیت سیاسی خود را به عنوان نخستوزیر در سال ۱۹۹۶ آغاز کرد و این مقام را به مدت ۱۲ سال در اختیار داشت.
پیش از آن، سفیر اسرائیل در سازمان ملل و سپس وزیر دارایی بود. دوران نخستوزیری او رکورد زد. با این حال، محاکمه و محکومیت مورد انتظار او در اسرائیل بی سابقه نیست. پیش از این، ایهود اولمرت، نخستوزیر پیشین، به جرم فساد و رشوه خواری به زندان محکوم شد و موشه کتساو، رئیس جمهور پیشین، به تجاوز جنسی محکوم گردید.
در اسرائیل سابقه ای وجود ندارد که نخستوزیری در صورت محکومیت به رشوه، فساد یا اختلاس — اتهاماتی که متوجه نتانیاهو است — در مقام خود باقی بماند.
بنابراین، برای ماندن در قدرت، نتانیاهو مصمم است محاکمه را آنقدر به تأخیر بیندازد تا قضات خسته شوند، یا دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، دخالت کند، یا دستاوردهای نظامی اش برای تضمین تداوم حکومتش کافی تلقی شوند. تا آن زمان، منافع شخصی او در گشودن جبهه های جدید درگیری برای توجیه تداوم نامحدود قدرت اوست.
بازنشر گزارش ها و مقالات رسانه های خارجی از باب اطلاع رسانی است و به معنی تایید تمامی محتوای بازنشرشده توسط مشرق نیست.
پس از دیدارهای آمریکا و ایران در پاکستان، یک علامت سؤال بزرگ بر سر آینده ی سیاسی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، سایه انداخته است. او با شش کیفرخواست از جمله رشوه خواری، نقض اعتماد و فساد مواجه است.
نتانیاهو نتوانسته برائت خود را ثابت کند و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، نیز نتوانسته رئیس جمهور اسرائیل را برای عفو ویژهی او متقاعد سازد.
قضات تهدید کرده اند در صورت صدور چنین عفوهایی استعفا می دهند. رئیس جمهور اسرائیل خود را در تنگنایی می بیند. اگر تسلیم خواستهی رئیسجمهور آمریکا شود، با واکنش تند دستگاه قضایی و افکار عمومی روبه رو خواهد شد. او شر کم تر را برگزیده: سکوت در برابر وضعیت موجود، به این امید که نتیجهی جنگ با ایران، پس از جنگ غزه، واقعیت های تازه ای خلق کند که درهای راه حلی را بگشاید.
آمریکایی ها جنگ در غزه را متوقف کردند و برای پایان دادن به درگیری با ایران آتش بس ترتیب دادند، اما این برای بستن پروندهی محاکمهی نتانیاهو کافی نبود. او متهم به رشوه خواری مکرر و اتخاذ تصمیمات دولتی بر اساس این رشوه هاست و مدارک به آسانی در دسترس و مستند است. نتانیاهو به نفع شرکت هایی که او را غرق رشوه کرده بودند، قوانین مربوط به مالیات های عمومی را دور زد.
از بیروت تا بغداد؟
وکلای نتانیاهو اعتراف کردند که او و همسرش هدایایی دریافت کرده اند، اما تلاش او برای تغییر قوانین ناموفق بود، به ویژه پس از علنی شدن تلاشهایش. دستگاه قضایی اسرائیل مدارک تازه ای در اعترافات او یافت که اتهامات علیه نخست وزیر رژیم را تأیید می کرد.
او بر تصمیم خود برای ایستادگی در برابر محاکمه پافشاری کرد و افکار عمومی نیز پشت این تصمیم متحد شدند. با این حال، نتانیاهو موفق شد از دستور دادگاه فرار کند: نخست با راه انداختن جنگ علیه غزه و سپس با اعلام جنگ علیه ایران. اما محاکمه به تعویق افتاد، زیرا تصور محاکمه ی نخستوزیری به جرم رشوه در زمان جنگ ممکن نیست.
حالا که غزه به طور کامل ویران شده و اگر جنگ با ایران پایان یابد، نتانیاهو برای فرار از اصرار دستگاه قضایی بر محاکمه اش چه خواهد کرد؟ آیا جبههی سومی باز خواهد کرد؟ آیا لبنان آن جبهه خواهد بود؟ و آیا تجاوز به بیروت نشانگر این موضوع است؟
جنگ برای نتانیاهو، هم از نظر سیاسی و هم شخصی، ضروری است و وظیفهی او این است که آن را برای اسرائیل ضروری جلوه دهد.
بمباران بیروت نیات نتانیاهو را آشکار می کند: او در پوشش تلاش برای نابودی حزبالله، دستکم بهانه ای برای تعویق دوبارهی محاکمه اش ایجاد می کند. علاوه بر این، جبههی عراق نیز در صورت ورود لبنان به مرحلهی آتش بس، آمادهی بهره برداری است. تهدید به زور علیه عراق نیز آغاز شده که ناشی از مسئلهی تعیین تکلیف شبه نظامیان تحت حمایت ایران مانند حزبالله در لبنان است.
آیا دستاوردهایش به حساب می آیند؟
نتانیاهو فقط یکی دیگر از فهرست نخست وزیران اسرائیل نیست. این مهاجر لهستانی که زندگی خود را به عنوان جوانی در سازمان هاگانا آغاز کرد — سازمانی که مرتکب جنایات آوارگی فلسطینیان در ۱۹۴۸ شد — توانسته بیش از هر نخست وزیر دیگری که در اسرائیل این مقام سیاسی را داشته، بر کرسی قدرت تکیه زند. او فعالیت سیاسی خود را به عنوان نخستوزیر در سال ۱۹۹۶ آغاز کرد و این مقام را به مدت ۱۲ سال در اختیار داشت.
پیش از آن، سفیر اسرائیل در سازمان ملل و سپس وزیر دارایی بود. دوران نخستوزیری او رکورد زد. با این حال، محاکمه و محکومیت مورد انتظار او در اسرائیل بی سابقه نیست. پیش از این، ایهود اولمرت، نخستوزیر پیشین، به جرم فساد و رشوه خواری به زندان محکوم شد و موشه کتساو، رئیس جمهور پیشین، به تجاوز جنسی محکوم گردید.
در اسرائیل سابقه ای وجود ندارد که نخستوزیری در صورت محکومیت به رشوه، فساد یا اختلاس — اتهاماتی که متوجه نتانیاهو است — در مقام خود باقی بماند.
بنابراین، برای ماندن در قدرت، نتانیاهو مصمم است محاکمه را آنقدر به تأخیر بیندازد تا قضات خسته شوند، یا دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، دخالت کند، یا دستاوردهای نظامی اش برای تضمین تداوم حکومتش کافی تلقی شوند. تا آن زمان، منافع شخصی او در گشودن جبهه های جدید درگیری برای توجیه تداوم نامحدود قدرت اوست.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «جنگ افروزی و گشودن جبهه های جدید تنها دستاویز نتانیاهو برای بقا» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.