به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، انقلاب اسلامی، آغازی بود بر پایان استبداد و تیرگی؛ استبدادی که ۲۵۰۰ سال به درازا کشیده بود. دل های بیدار در پرتو خورشید انقلاب قد کشیدند و دست به دست هم داده و یکصدا فریاد آزادی و آزادی خواهی سر دادند.

سید «روح الله» که آمد؛ عطر خوش اسلام در همه جا پیچید و شهر به شهر گسترش یافت؛ حالا دیگر همه او را می شناختند؛ خمینی کبیر حالا بت شکن قرن بود؛ ناجی، مقتدا و امام امت اسلامی.

حمایت از امام خمینی و درخواست بازگشت ایشان، منحصر به گروه و طیف خاصی نبود؛بلکه حتی اقلیت های دینی نیز به او احترام می گذاشتند تا جایی که کلیمیان همدان، یکی از کنیسه های خود را به مسجد تبدیل کرده و نام مبارک «امام خمینی» را بر آن نهادند؛ ماجرایی که کتاب انقلاب اسلامی در همدان، این گونه آن را روایت کرده است:

«روزنامه ها در روز اول بهمن ۱۳۵۷ از بازگشت امام خمینی(ره) به کشور خبر دادند. با انتشار این خبر، موجی از جشن و شادی کشور را فراگرفت، اما با اعلام ممانعت دولت بختیار از ورود امام به کشور، این موج تبدیل به خشم شد و مردم در سراسر کشور اقدام به تظاهرات کردند.

مردم همدان که برای ورود امام خمینی(ره) به کشور لحظه شماری می کردند؛ بعد از شنیدن خبر بسته شدن فرودگاه ها توسط بختیار در یک تظاهرات گسترده، از اقدام دولت اعلام انزجار کردند و خواهان رفع موانع ورود امام شدند.

در روز هشتم بهمن، بیش از نیم میلیون نفر از مردم همدان طی یک تظاهرات گسترده، خواستار بازگشت امام شدند و همزمان، افسران، همافران و کارکنان پایگاه شاهرخی نیز دست به یک راهپیمایی به طرفداری از امام خمینی زدند.

حمایت از امام خمینی(ره) و درخواست بازگشت ایشان، منحصر به گروه و طیف خاصی نبود؛ حتی کلیمیان همدان نیز ضمن اعلام حمایت از انقلاب اسلامی مردم ایران و امام خمینی(ره)، یک کنیسه را طی مراسمی با حضور آیت الله مدنی به مسلمانان تقدیم کردند که کنیسه مذکور به نام مسجد امام خمینی(ره) نام گذاری شد؛ بدین ترتیب، اقلیت های همدان نیز در مبارزه بر ضد رژیم پهلوی با مردم همراه شدند».

کتاب انقلاب اسلامی در همدان با اشاره به دیگر وقایع همزمان با ورود بنیان گذار کبیر انقلاب به میهن هم آورده است: «روحانیون همدان به رهبری آیت الله مدنی، پس از برگزاری نماز مغرب و عشا در مسجد میرزا داود متحصن شدند و اعلام کردند که تا بازگشت امام خمینی(ره) به ایران در تحصن خواهند ماند و جمع کثیری از مردم نیز به این اجتماع ملحق شدند.

به همین منظور، بیش از ۲۰ هزار نفر از مردم «بهار» و مناطق اطراف نیز به رهبری روحانیون، دست به یک راهپیمایی گسترده در حمایت از امام خمینی(ره) و برقراری نظام اسلامی زدند و از نماینده بهار در مجلس شورای ملی خواستند استعفا بدهد.

در این راهپیمایی، مردم اسامی میدان ها را به نام علما و شهدا نام گذاری کردند. آن ها در تظاهرات خود ضمن حمایت و درخواست بازگشت امام خمینی(ره)، خواستار آزادی زندانیان سیاسی شدند. در پی این اقدام، شش نفر از آنان به اسامی حسین خوشبین، مرتضی حیدری، اصغر کهوند، هاشمی، رهروی و تخمه چی از زندان آزاد شدند. مردم هم با نثار دسته های گل از آنان استقبال کردند».

انتهای پیام/۷۴۴/ ت