به گزارش مشرق، شخصیت پیغمبر در مورد آحاد مردم مسلمان آن طور که باید شناخته شده نیست. شخصیتی که امیرمؤمنان خود را بنده او می داند باید از نو شناخت و به ابعاد شخصیتی اش نگریست. در ادامه بخشی از سخنان حکیم مکتب اهل بیت آقاسیدعلی خامنه ای را در مورد شخص پیغمبر (ص) خواهیم خواند.

پیامبر اسلام علاقه مند به سرنوشت همه آحاد بشر است

در مورد پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) در قرآن آیات متعددی وجود دارد؛ بعضی از این آیات خیلی تناسب روشنی با وضع کنونی بشر پیدا می کند که وقتی انسان آیه را می خواند، می بیند کأنه همین امروز و برای بشر امروز نازل شده. یک آیه، این آیه شریفه است که در سوره برائت است: «لقد جاءکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمؤمنین رءوف رحیم» یعنی به یقین، رسولی از خود شما بسویتان آمد که رنج های شما بر او سخت است؛ و اصرار بر هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است؛ که این دو جمله اول آیه مربوط به همه آحاد بشر است؛ کما اینکه در آیه دیگر هم می گوید: «یایها الناس انی رسول الله الیکم [جمیعا]» یعنی بگو: «ای مردم! من فرستاده خدا به سوی همه شما هستم؛ همه بشر مخاطب پیامبر اکرمند. این دو جمله، دو جمله خیلی مهمی است: «عزیز علیه ما عنتم»؛ رنج شما آحاد بشر بر پیامبر اعظم گران می آید و او از رنج شما رنج می برد؛ بعدی «حریص علیکم»؛ دلسوز شما است، مشتاق شما است، علاقه مند به سرنوشت شما است؛ این خطاب به همه آحاد بشر است.

بشر امروزی درگیر رنج مضاعف است

امروز جامعه بشری مصداق این خطاب است، یعنی تناسب این خطاب با وضع امروز جامعه بشری تناسب زیادی است؛ واقعا می توان گفت که امروز بشر، بیش از همیشه تاریخ دچار رنج است. خب نابرابری هست، جنگ هست، جنگ افروزی هست، مادی گرایی افراطی هست که کمتر در دوره های تاریخ، این چنین گرایش مادی ای در بین آحاد بشر به این شدت وجود داشته باشد؛ استفاده از علم و فناوری هست برای سرکوب ملت ها؛ طغیانگری هست، شرارت هست، طواغیت هستند.(۱۳۹۹/۰۸/۱۳)

منت خداوند بر بشریت بواسطه وجود مقدس پیغمبر اعظم

اهمیت وجودی وجود مقدس پیغمبر اعظم بقدری است که خدای متعال به خاطر دادن این نعمت به بشر، بر او منت می گذارد؛ «لقد من الله علی المؤمنین اذ بعث فیهم رسولا من انفسهم». امام سجاد (علیه الصلاةوالسلام) در صحیفه سجادیه این جور عرض می کند به خدای متعال: «الحمدلله الذی من علینا بمحمد نبیه دون الامم الماضیة و القرون السالفة». منت الهی برای این عطیه بزرگ به بشریت، تصریح قرآن و کلام ائمه معصومین است؛ این خیلی عظمت است. «رحمة للعٰلمین» تعبیری است که خدای متعال برای پیغمبر بیان فرموده است، نه «لفرقة من البشر» یا «لجمع من العالمین»؛ نه، «رحمة للعٰلمین» برای همه رحمت است. آن پیامی که او از سوی خداوند متعال آورده است، هدیه می کند به بشریت؛ این بصیرت را، این راه را در اختیار همه ی آحاد بشر قرار می دهد.(۱۳۹۵/۰۹/۲۷)

مبارزه جویی پیامبر در خط مقدم جبهه ها

اهمیت و خطر مبارزات فکری و سیاسی برای پیغمبر کمتر از مبارزات نظامی نبود. زحمت مبارزه ای که پیغمبر در دوران قبل از هجرت در مکه انجام می دادند، کمتر نبود از خطرات و زحماتی که در جنگ های بدر و احد و خیبر و خندق و بقیه جنگ ها متوجه پیغمبر بود و پیغمبر یک فرد خطرپذیر بود.

در این مبارزات، موضع پیغمبر یک موضع محوری و مرکزی بود. دو جمله در نهج البلاغه من دیدم که خیلی جالب است؛ یک جمله این است که امیرالمؤمنین می فرماید: «کان رسول الله اذا احمر البأس» وقتی که جنگ گداخته می شد و تنور جنگ سرخ می شد، اصحاب خودش را به وسیله نزدیکان خودش و خویشاوندان خودش محفوظ نگه می داشت؛ یعنی عمو، پسرعمو، داماد، پسر که ایشان نداشت، نزدیکان خودش را به میدان جنگ می فرستاد و در خطوط مقدم، تا آنها بین دشمن و بین جنگجویان معمولی که اصحاب پیغمبر بودند فاصله بیندازند، یعنی نزدیکان خودش را نگه نمی داشت عقب و یارانش را بفرستد جلو؛ یارانش را به وسیله نزدیکانش حفظ می کرد، نه نزدیکانش را به وسیله یارانش.

مثال هم می زند که در جنگ احد مثلا حمزه را فرستاد، در کجا چه کسی را فرستاد، در کجا چه کس [دیگری] را فرستاد و امیرالمؤمنین را می فرستاد؛ این یک جمله. یک جمله دیگر می فرماید که «کنا اذا احمر البأس اتقینا برسول الله »؛ یعنی وقتی که کوره جنگ گداخته می شد، ما، «ما» یعنی مجموعه اصحابی که شامل امیرالمؤمنین هم می شود به وسیله پیغمبر، خودمان را از حوادث هولناک نجات می دادیم و حفظ می کردیم و او نزدیک ترین ما به دشمن بود و او در مقدم صفوف حرکت می کرد؛ این وضع مبارزه جویی پیغمبر است! با اینکه خب شما می دانید، رسول اکرم فرمانده بود و در قدیم همین جور بود، آرایش نظامی جوری بود که فرمانده را در جایی قرار می دادند که او محفوظ بماند؛ علت هم واضح است، یک وجه معقول و منطقی هم دارد.(۱۳۶۵/۰۸/۱۰)