به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان،ماه شعبان، هشتمین ماه از ماههای قمری است. ماهی بسیار شریف و منسوب به سید انبیاء صلی الله علیه و آله و سلم است از سفارشات نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم است که می فرمود در این ماه برای جلب محبت پیغمبر خود و برای تقرب به سوی پروردگار خود روزه بدارید که در این صورت کسی که چنین کند خداوند او را دوست می دارد و در روز قیامت کرامت خود را نصیب او می گرداند و بهشت را بر او واجب می کند.

این ماه اعمالی دارد که برای سالک الی الله و آنان که دل در گرو معبود بسته اند بسیار با ارزش است تا در تحت لوای این اعمال به حقیقت عبودیت و بندگی خالق بی همتا که همان هدف و غایت از آفرینش تمامی موجودات است برسند.

ماه شعبان به حضرت سید انبیاء صلی الله علیه و آله منسوب است و آن حضرت این ماه را روزه می گرفت و به ماه رمضان وصل می کرد و می فرمود شعبان، ماه من است هر که یک روز از ماه مرا روزه بگیرد بهشت برای او واجب می شود.با فرارسیدن ماه شعبان اعمال مشترکه ماه شعبان را اینجا بخوانید:

اول : هر روز هفتاد مرتبه بگوید استغفرالله و اسئله التوبة



دوم : هر روز هفتاد مرتبه بگوید استغفرالله الذی لا اله الا هوالرحمن الرحیم الحی القیوم و اتوب الیه و در بعضی روایاتالحی القیوم پیش از الرحمن الرحیم است و عمل به هر دو خوبست و ازروایات مستفاد می شود که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه استغفار است و هرکه هرروز از این ماه استغفار کند هفتاد مرتبه مثل آنست که هفتاد هزار در ماههای دیگراستغفار کند .



سوم : تصدق کند در این ماه اگرچه به نصف دانه خرمایی باشد تا حق تعالی بدن اورا برآتش جهنم حرام گرداند از حضرت صادق علیه السلام منقول است که از آن جناب سؤال کردند از فضیلت روزه رجب فرمود چرا غافلید از روزه شعبان راوی عرض کرد یابنرسول الله چه ثواب دارد کسی که یک روز از شعبان را روزه بدارد فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوست عرض کرد یابن رسول الله بهترین اعمال در این ماه چیست فرمود تصدق واستغفار هر که تصدق کند در ماه شعبان حق تعالی آن را تربیت کند همچنانکه یکی ازشما شتر بچه اش را تربیت می کند تا آنکه در روز قیامت برسد به صاحبش در حالتی که بقدر کوه احد شده باشد



چهارم: در تمام این ماه هزار بار بگوید لا اله الا الله ولانعبدالا ایاه مخلصین له الدین و لو کره المشرکون که ثواببسیار دارد از جمله آنکه عبادت هزار ساله در نامه عملش بنویسند .



پنجم: در هر پنجشنبه این ماه دو رکعت نماز کند در هر رکعت بعد از حمد صد مرتبه توحید و بعد از سلام صد بار صلوات بفرستد تا حق تعالی برآورد هر حاجتی که دارد ازامر دین و دنیای خود و روزه اش نیزفضیلت دارد و روایت شده که در هر روز پنجشنبه ماهشعبان زینت می کنند آسمانها را پس ملائکه عرض می کنند خداوندا بیامرز روزه داراناین روز را و دعای ایشان را مستجاب گردان و در خبر نبوی است که هر که روز دوشنبه وپنجشنبه شعبان را روزه دارد حقتعالی بیست حاجت ازحوائج دنیا وبیست حاجت ازحاجتهای آخرت او را برآورد .



ششم: در این ماه صلوات بسیار فرستاده شود .

هفتم: در هر روز از شعبان در وقت زوال و در شب نیمه آن بخوانداین صلوات مرویه ازحضرت امام زین العابدین علیه السلام را:

اللهم صل علی محمد وآل محمد شجرة النبوةوموضع الرسالة ومختلف الملائکة، ومعدن العلم واهل بیت الوحی اللهم صل علی محمد وآل محمد الفلک الجاریة فی اللجج الغامرة یاءمن منرکبها ویغرق من ترکها المتقدم لهم مارق والمتاخر عنهم زاهق واللازم لهم لاحق

اللهم صل علی محمد وآل محمد الکهف الحصین وغیاث المضطر المستکین وملجاء الهاربین وعصمةالمعتصمین اللهم صل علی محمد وآل محمد صلوة کثیرة تکون لهم رضاولحق محمد وآل محمد اداء وقضاء بحول منک وقوة یارب العالمین

اللهم صل علی محمد وآل محمد الطیبین الابرارالاخیار الذین اوجبت حقوقهم وفرضت طاعتهم وولایتهم اللهم صل علی محمد وآل محمد واعمر قلبی بطاعتک ولا تخزنی بمعصیتک وارزقنی مواساة من قترت علیه من رزقک بما وسعت علی من فضلک ونشرت علی من عدلک واحییتنی تحت ظلک وهذا شهر نبیک سید رسلک شعبان الذی حففته منک بالرحمة والرضوان الذی کان رسول الله صلی الله علیه واله وسلم یدابفی صیامه وقیامه فی لیالیهوایامه بخوعا لک فی اکرامه واعظامه الی محل حمامه

اللهم فاعنا علی الاستنان بسنته فیه ونیلالشفاعة لدیه اللهم واجعله لی شفیعا مشفعا وطریقا الیک مهیعاواجعلنی له متبعا حتی القاک یوم القیمة عنی راضیا و عن ذنوبی غاضیا قد اوجبت لی منک الرحمة والرضوان وانزلتنی دار القرارومحل الاخیار.

مناجات شعبانیه

هشتم: بخواند این مناجات مرویه از ابن خالویه را که نقل کرده و گفته این مناجات حضرت امیرالمؤ منین و امامان از فرزندان او است که در ماه شعبان می خواندند:

اللهم صل علی محمد و آل محمد و اسمع دعائی إذا دعوتک و اسمع ندائی إذا نادیتک و أقبل علی إذا ناجیتک فقد هربت إلیک و وقفت بین یدیک مستکینا لک متضرعا إلیک راجیا لما لدیک ثوابی و تعلم ما فی نفسی و تخبر حاجتی و تعرف ضمیری و لا یخفی علیک أمر منقلبی و مثوای و ما أرید أن أبدئ به من منطقی و أتفوه به من طلبتی و أرجوه لعاقبتی و قد جرت مقادیرک علی یا سیدی فیما یکون منی إلی آخر عمری من سریرتی و علانیتی و بیدک لا بید غیرک زیادتی و نقصی و نفعی و ضری إلهی إن حرمتنی فمن ذا الذی یرزقنی و إن خذلتنی فمن ذا الذی ینصرنی.



خدایا! بر محمد و خاندان محمد درود فرست، و شنوای دعایم باش آنگاه که می خوانمت، و صدایم را بشنو گاهی که صدایت می کنم، و به من توجه کن هنگامی که با تو مناجات می نمایم، همانا به سوی تو گریختم، و در حال درماندگی و زاری در برابرت ایستادم، پاداشی را که نزد توست امیدوارم، آنچه را که در درون دارم می دانی، بر حاجتم خبر داری، نهانم را می شناسی، کار بازگشت به آخرت و خانه ابدی ام بر تو پوشیده نیست، و آنچه که می خواهم به زبان آرم، و خواهش خویش را بازگو کنم و هم آنچه را که برای عاقبتم امید دارم، بر تو پنهان نیست، همانا آنچه تقدیر نموده ای بر من ای آقای من در آنچه که تا پایان عمر بر من فرود می آید از نهان و آشکارم جاری شده است، و تنها به دست توست نه به دست غیر تو فزونی و کاستی ام و سود و زیانم، خدایا! اگر محرومم کنی پس کیست آن که به من روزی دهد؟ و اگر خوارم سازی پس کیست آن که به من یاری رساند،



إلهی أعوذ بک من غضبک و حلول سخطک إلهی إن کنت غیر مستأهل لرحمتک فأنت أهل أن تجود علی بفضل سعتک إلهی کأنی بنفسی واقفة بین یدیک و قد أظلها حسن توکلی علیک فقلت [ففعلت ] ما أنت أهله و تغمدتنی بعفوک إلهی إن عفوت فمن أولی منک بذلک و إن کان قد دنا أجلی و لم یدننی [یدن ] منک عملی فقد جعلت الإقرار بالذنب إلیک وسیلتی إلهی قد جرت علی نفسی فی النظر لها فلها الویل إن لم تغفر لها إلهی لم یزل برک علی أیام حیاتی فلا تقطع برک عنی فی مماتی إلهی کیف آیس من حسن نظرک لی بعد مماتی و أنت لم تولنی [تولنی ] إلا الجمیل فی حیاتی.



خدایا! به تو پناه می آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت.

خدایا! اگر شایسته رحمت نیستم، تو سزاواری که بر من با فراوانی فضلت بخشش نمایی، خدایا! گویی من با همه هستی ام در برابرت ایستاده ام، درحالیکه حسن اعتمادم بر تو، بر وجودم سایه افکنده است، و آنچه را تو شایسته آنی بر من جاری کرده ای و مرا با عفوت پوشانده ای، خدایا! اگر گذشت کنی، چه کسی از تو سزاوارتر به آن است؟ و اگر مرگم نزدیک شده باشد و عملم مرا به تو نزدیک نکرده، اعترافم را به گناه وسیله خویش به بارگاهت قرار دادم.

خدایا بر نفسم در فرمانبری از آن گناه بار کردم، پس وای بر او اگر او را نیامرزی، خدایا نیکی ات بر من در روزهای زندگی ام پیوسته بود، پس نیکی خویش را در هنگام مرگم از من قطع مکن.

خدایا چگونه از حسن توجهت پس از مرگم ناامید شوم؟ ، درحالیکه در طول زندگی ام مرا جز به نیکی سرپرستی نکردی.



إلهی تول من أمری ما أنت أهله و عد علی بفضلک علی مذنب قد غمره جهله إلهی قد سترت علی ذنوبا فی الدنیا و أنا أحوج إلی سترها علی منک فی الأخری [إلهی قد أحسنت إلی ] إذ لم تظهرها لأحد من عبادک الصالحین فلا تفضحنی یوم القیامة علی رءوس الأشهاد إلهی جودک بسط أملی و عفوک أفضل من عملی إلهی فسرنی بلقائک یوم تقضی فیه بین عبادک إلهی اعتذاری إلیک اعتذار من لم یستغن عن قبول عذره فاقبل عذری یا أکرم من اعتذر إلیه المسیئون .



خدایا کارم را چنان که سزاوار آنی بر عهده گیر، خدایا به سوی من با فضلت بازگرد، به سوی گناهکاری که جهلش سراپایش را پوشانده، خدایا گناهانی را در دنیا بر من پوشاندی، که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج ترم، گناهم را در دنیا برای هیچیک از بندگان شایسته ات آشکار نکردی، پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مکن، خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت، و عفو تو از عمل من برتری گرفت.

بار خدایا، روزی که در آن میان بندگانت حکم میکنی، مرا به دیدارت خوشحال کن.

خدایا عذرخواهی من از پیشگاهت عذرخواهی کسی است که از پذیرفتن عذرش بی نیاز نگشته، پس عذرم را بپذیر ای کریم ترین کسی که بدکاران از او پوزش خواستند.



إلهی لا ترد حاجتی و لا تخیب طمعی و لا تقطع منک رجائی و أملی إلهی لو أردت هوانی لم تهدنی و لو أردت فضیحتی لم تعافنی إلهی ما أظنک تردنی فی حاجة قد أفنیت عمری فی طلبها منک إلهی فلک الحمد أبدا أبدا دائما سرمدا یزید و لا یبید کما تحب و ترضی إلهی إن أخذتنی بجرمی أخذتک بعفوک و إن أخذتنی بذنوبی أخذتک بمغفرتک و إن أدخلتنی النار أعلمت أهلها أنی أحبک إلهی إن کان صغر فی جنب طاعتک عملی فقد کبر فی جنب رجائک أملی إلهی کیف أنقلب من عندک بالخیبة محروما و قد کان حسن ظنی بجودک أن تقلبنی بالنجاة مرحوما إلهی و قد أفنیت عمری فی شرة السهو عنک و أبلیت شبابی فی سکرة التباعد منک إلهی فلم أستیقظ أیام اغتراری بک و رکونی إلی سبیل سخطک.



خدایا، حاجتم را برمگردان، و (طمع ام) را قرین نومیدی مساز، و امید و آرزویم را از خود مبر.

خدایا، اگر خواری ام را می خواستی، هدایتم نمی نمودی، و اگر رسوایی ام را خواسته بودی عافیتم نمی بخشیدی، خدایا، این گمان را به تو ندارم که مرا در حاجتی که عمرم را در طلبش سپری کرده ام، از درگاهت بازگردانی.

خدایا تو را سپاس، سپاسی ابدی و جاودانه، همیشگی و بی پایان، سپاسی که افزون شود و نابود نگردد، آنگونه که پسندی و خشنود گردی، خدایا اگر مرا بر جرمم بگیری، من نیز تو را به عفوت بگیرم، و اگر به گناهانم بنگری، جز به آمرزشت ننگرم، و اگر مرا وارد دوزخ کنی، به اهل آن آگاهی دهم که تو را دوست دارم.

خدایا اگر عملم در برابر طاعتت کوچک بوده، همانا از سر امید به تو آرزویم بزرگ است.

خدایا چگونه از بارگاهت با نومیدی و محرومیت بازگردم، درحالی که خوش گمانی ام به بخشش وجودت این بوده که مرا نجات یافته و بخشیده باز می گردانی، خدایا عمرم را در آزمندی غفلت از تو نابود ساختم، و جوانی ام را در مستی دوری از تو پیر نمودم.

خدایا در روزگار غرور نسبت به تو، بیدار نشدم و گاه تمایلم به سوی خشم تو آگاه نگشتم.



إلهی و أنا عبدک و ابن عبدک قائم بین یدیک متوسل بکرمک إلیک إلهی أنا عبد أتنصل إلیک مما کنت أواجهک به من قلة استحیائی من نظرک و أطلب العفو منک إذ العفو نعت لکرمک إلهی لم یکن لی حول فأنتقل به عن معصیتک إلا فی وقت أیقظتنی لمحبتک و کما أردت أن أکون کنت فشکرتک بإدخالی فی کرمک و لتطهیر قلبی من أوساخ الغفلة عنک إلهی انظر إلی نظر من نادیته فأجابک و استعملته بمعونتک فأطاعک یا قریبا لا یبعد عن المغتر به و یا جوادا لا یبخل عمن رجا ثوابه إلهی هب لی قلبا یدنیه منک شوقه و لسانا یرفع إلیک صدقه و نظرا یقربه منک حقه إلهی إن من تعرف بک غیر مجهول و من لاذ بک غیر مخذول و من أقبلت علیه غیر مملوک [مملول ] ،



خدایا و من بنده تو و فرزند بنده توام، در برابرت ایستاده ام، به کرمت به حضرت تو متوسلم.

خدایا، بنده ای هستم، که به درگاهت از آنچه که با آن با تو روبرو بوده ام از کمی حیایم از مراقبتت نسبت به من بیزاری می جویم و از تو درخواست گذشت میکنم، زیرا گذشت صفتی درخور کرم توست.

خدایا برایم نیرویی نیست که خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانی ات بیرون برم، مگر آنگاه که به محبتت بیدارم سازی، و آنچنان که خواستی باشم، پس تو را شکر گذارم، برای اینکه در آستان کرمت واردم کردی، و هم اینکه دلم را از آلایه های غفلت از حضرتت پاک نمودی.

خدایا بر من نظر کن، نظر به کسی که صدایش کردی و تو را اجابت کرد، و به یاری ات به کارش گماشتی و او از تو اطاعت کرد، ای نزدیکی که از فریفتگان دور نمی شود، و ای سخاوتمندی که از امید بستگان به پاداشش دریغ نمی ورزد.

خدایا، قلبی به من عنایت کن، که اشتیاقش او را به تو نزدیک کند، و زبانی که صدقش به جانب تو بالا برده شود.

و نگاهی که حق بودن او را به تو نزدیک نماید، خدایا، کسی که به تو شناخته شد، ناشناخته نیست، و آن که به تو پناهنده شد خوار نیست، و هرکه را تو به او روی آوری برده نیست،



إلهی إن من انتهج بک لمستنیر و إن من اعتصم بک لمستجیر و قد لذت بک یا إلهی فلا تخیب ظنی من رحمتک و لا تحجبنی عن رأفتک إلهی أقمنی فی أهل ولایتک مقام من رجا الزیادة من محبتک إلهی و ألهمنی ولها بذکرک إلی ذکرک و همتی فی روح نجاح أسمائک و محل قدسک إلهی بک علیک إلا ألحقتنی بمحل أهل طاعتک و المثوی الصالح من مرضاتک فإنی لا أقدر لنفسی دفعا و لا أملک لها نفعا إلهی أنا عبدک الضعیف المذنب و مملوکک المنیب [المعیب ] فلا تجعلنی ممن صرفت عنه وجهک و حجبه سهوه عن عفوک إلهی هب لی کمال الأنقطاع إلیک و أنر أبصار قلوبنا بضیاء نظرها إلیک حتی تخرق أبصار القلوب حجب النور فتصل إلی معدن العظمة و تصیر أرواحنا معلقة بعز قدسک إلهی و اجعلنی ممن نادیته فأجابک و لاحظته فصعق لجلالک فناجیته سرا و عمل لک جهرا.



خدایا، آن که به تو راه جوید راهش روشن است، و آن که به تو پناه جوید در پناه توست، و من به تو پناه آوردم ای خدای من، پس گمانم را از رحمتت ناامید مساز، و از مهربانی ات محرومم مکن، خدایا، در میان اهل ولایتت برنشانم، نشاندن آن که به افزون شدن محبتت امید بسته، خدایا، شیفتگی به ذکرت را پیوسته به من الهام فرما، و همتم را در نسیم کامیابی نامهایت و جایگاه قدست قرار ده.

خدایا به حق خودت بر خودت، مرا به جایگاه اهل طاعتت، و جایگاه شایسته بر ساخته از خشنودی ات برسان، زیراکه من نه بر دفعی از خود قدرت دارم، و نه بر نفع خویش مالک هستم.

خدایا، من بنده ناتوان گنهکار توام، و مملوک توبه کننده به پیشگاهت، مرا از کسانی که رویت را از آنان برگرداندی قرار مده، و نه از کسانی که غفلتشان از بخششت محرومشان نموده.

خدای کمال جدایی از مخلوقات را، برای رسیدن کامل به خودت به من ارزانی کن، و دیدگان دلهایمان را به پرتو نگاه به سوی خویش روشن کن، تا دیدگان دل پرده های نور را دریده و به سرچشمه عظمت دست یابد، و جانهایمان آویخته به شکوه قدست گردد، خدایا مرا از کسانی قرار ده که آوازشان دادی، پس پاسخت دادند، به آنها توجه فرمودی، پس در برابر بزرگی ات مدهوش شدند، و با آنان راز پنهان گفتی و آنان آشکارا برای تو کار کردند،



إلهی لم أسلط علی حسن ظنی قنوط الإیاس و لا انقطع رجائی من جمیل کرمک إلهی إن کانت الخطایا قد أسقطتنی لدیک فاصفح عنی بحسن توکلی علیک إلهی إن حطتنی الذنوب من مکارم لطفک فقد نبهنی الیقین إلی کرم عطفک إلهی إن أنامتنی الغفلة عن الاستعداد للقائک فقد نبهتنی المعرفة بکرم آلائک إلهی إن دعانی إلی النار عظیم عقابک فقد دعانی إلی الجنة جزیل ثوابک إلهی فلک أسأل و إلیک أبتهل و أرغب و أسألک أن تصلی علی محمد و آل محمد و أن تجعلنی ممن یدیم ذکرک و لا ینقض عهدک و لا یغفل عن شکرک و لا یستخف بأمرک إلهی و ألحقنی بنور عزک الأبهج فأکون لک عارفا و عن سواک منحرفا و منک خائفا مراقبا یا ذا الجلال و الإکرام و صلی الله علی محمد رسوله و آله الطاهرین و سلم تسلیما کثیرا.



خدایا بر خوش بینی ام ناامیدی و یأس را چیره نسازم، و امیدم از زیبایی کرمت نبرد.

خدایا گر خطاهایم مرا از نظرت انداخته، به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم پوشی کن.

خدایا، اگر گناهان از جایگاه مکارم لطفت مرا پائین آورده، اما یقین به کرم عنایتت هوشیارم نموده.

خدایا اگر غفلت از آماده شدن برای دیدارت به خوابم فرو برده، ولی معرفت به نعمت های کریمانه ات مرا بیدار ساخته است.

خدایا اگر بزرگی مجازاتت مرا به سوی آتش فرا خوانده، هرآینه ثواب برجسته ات مرا به سوی بهشت خوانده است، خدایا از تو درخواست می کنم، و به پیشگاهت زاری نموده، و رغبت می ورزم، و از تو می خواهم که بر محمد و خاندان محمد درود فرستی، و مرا از کسانی قرار دهی که ذکرت را همواره بر زبان دارند، و پیمانت را نمی شکنند، و از سپاست غافل نمی شوند، و فرمانت را سبک نمی شمارند، خدایا مرا به نور عزت بسیار زیبایت برسان تا عارف به وجودت گردم، و از غیر تو روی گردان شود، و از تو هراسان و برحذر باشم، ای دارای بزرگی و بزرگواری، و درود خدا و سلام بسیار او بر محمد فرستاده اش، و برخاندان پاکش باد.

و این ازمناجاتهای جلیل القدر ائمه علیهم السلام است و بر مضامین عالیه مشتمل است ودر هر وقت که حضور قلبی باشد خواندن آن مناسب است.

انتهای پیام/