از عشق بازی در مکتب حسینی تا شهادت در سرزمین مجاهدت های خاموش



به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج،سلام بر آنان که رفتند تا بمانند و نماندند تا بمیرند چراکه شهیدان قبل از شهادت به شهود می رسند، شهیدان زندگان جاوید هستند، کسانی که زر و زیور دنیا را نادیده می گیرند، عشق حقیقی را درک و مسیر رسیدن به معشوق را طی کرده و فکر سفر به ملکوت اعلی را در سر می پرورانند.

شهیدان با غلبه بر نفس خویش، در کربلای درون خود پیروز میدان بوده و به جنگ بایزیدان زمان خویش به کارزار می روند، چراکه تمام هستی به انسان و حقیقت انسان به خدا ختم می شود و شهید کسی است که این استمرار را باجان و دل فهمیده است هرچند از شهید و شهادت بگوییم بازهم نمی توان حق مطلب را نسبت به این بزرگ مردان ادا کنیم.

خلبان شهید سید ناصر سید کریمی در سال ۱۳۲۹ در خانواده ای متدین و متوسط از سادات باینچوب، در شهر سنندج دیده به جهان گشود، وی تنها فرزند ذکور خانواده بود پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۴۸ به استخدام نیروی هوائی ارتش درآمد و به دانشگاه افسری راه یافت و تحصیلات عالیه را در دانشگاه نیروی هوائی ارتش به پایان رسانید.

در سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و در اواخر سال ۱۳۵۲ برای تکمیل آموخته هایش به آمریکا اعزام شد و پس از قریب به دو سال تحصیل و آموزش فنون لازم در این کشور به عنوان خلبان نیروی هوائی شیراز کارش را آغاز کرد و بعد از ۱۵ سال خدمت سرانجام در ۲۱ بهمن ماه سال ۱۳۶۳ در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در یک عملیات رزمی گشت دریایی، هواپیمای حامل وی دچار سانحه شد و در ۳۴ سالگی به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

شهید حافظ کل قرآن

جمال الدین محمدی در ۳۰ آذرماه سال ۱۳۳۵ در کانون خانواده ای فقر چشیده اما متدین در محله پیرمحمد سنندج دیده به جهان گشود و در همان بدو تولد دست های پینه بسته اما عاطفه آمیز والدین را بر پیشانی خویش احساس کرد.

وی با حافظه عالی و ذوق بسیاری که به علم و دانش داشت توانست مقاطع ابتدائی، راهنمایی و دبیرستان را با نمرات خوب به سرانجام برساند؛ جمال الدین با میل و علاقه وافری که به امور نظامی داشت در پی شرکت در آزمون دانشکده افسری پذیرفته شد و باعلاقه مضاعف وارد دانشکده شد و به مدت ۱۷ سال در مناطق مختلف کشور از قبیل تهران، مریوان، مرزن آباد چالوس، کرمان و بندر جاسک خدمت کرد و ۳ سال در منطقه اروندرود در مقابل دشمن بعثی مخلصانه و از جان ودل به میهن پرآوازه ایران خدمتی درخور تحسین و ستایش ارائه نمود.

وی در سال ۱۳۶۲ ازدواج کرد که ثمره این پیوند یک فرزند دختر است؛ از نکات اخلاقی بارز وی می توان ابراز محبت و عطوفتش نسبت به صغیر و کبیر، برپاداشتن نماز اول وقت، تشویق و ترغیب خواهران به رعایت حجاب اسلامی و انجام فضایل دینی را برشمرد.

شهید محمدی حافظ کل قرآن بود و قرآن را سرمشق خود قرار داده، با صوتی زیبا و روح انگیز و دل نشین قرائت می کرد.

وی خدمات بس ارزنده ای در راستای نابودی و ریشه کنی اشرار و قاچاقچیان از خود نشان داده و به حقیقت چنان ستاره ای پرفروغ در این امر خداپسندانه درخشید تا اینکه عاقبت هشتم فروردین ماه سال ۱۳۶۹ مصادف با اولین روز ماه مبارک رمضان، ماه مهمانی جان برخوان مفرش جزای خداوندی به همراه ۱۲ تن از رشیدمردان کمیته مبارزه با مواد مخدر در کمین اشرار مفسد، لجن زاران بدبو و قاچاقچی افتاده و در منطقه نصرت آباد زاهدان عارفانه و عاشقانه جان به جان آفرین تسلیم کرد.

منبع: دبیرخانه ستاد کنگره ۵۴۰۰ شهید استان کردستان

انتهای پیام/ن
گفتگو با هوش مصنوعی

💬 سلام! می‌خوای درباره‌ی «از عشق بازی در مکتب حسینی تا شهادت در سرزمین مجاهدت های خاموش» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.