به گزارش خبرنگار مهر، در نامه ای که جمعیت حمایت از منابع طبیعی و محیط زیست (پیام سبز) اصفهان نسخه ای از آن را در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده، خطاب به محمد نورصالحی رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان آمده است: رویکرد شهرداری مبنی بر صدور غیراصولی پروانه های ساخت با افزایش تراکم و تعداد طبقه ها و با هدف افزایش درآمد شهرداری علاوه بر ناهمخوانی و ناسازگاری با هویت شهر یگانه و تاریخی اصفهان موجب افت شدید کیفیت زندگی و محیط زیست شده است و روز به روز از ارزش های این شهر می کاهد.

در ادامه آمده است: ساخت بناهای بلند در نقاط مختلف شهر به ویژه در کنار چهارراه ها، میدان ها و همچنین نواحی مشرف به رودخانه، پارک ها و گلوگاه های تهویه شهر در نقاط کوهستانی، هر روز موانع جدیدی را برای تهویه طبیعی شهر ایجاد کرده است، موجب افزایش شدت آلودگی هوا می شود و مخاطرات جدیدی را برای سلامتی شهروندان ایجاد می کند.

کنشگران محیط زیست اصفهان در ادامه این نامه خاطرنشان کردند: کمبود شدید و توزیع نامتوازن زیرساخت های ضروری مانند گذرگاه های وسایل نقلیه و عابران پیاده، پارکینگ، فضاهای سبز و دیگر زیرساخت های ضروری آموزشی، فرهنگی، تفریحی و ورزشی با افزایش تراکم ساخت در شهر تشدید شده و فاصله شهر را با استانداردهای اولیه افزایش داده است که سرانه امکانات یاد شده را کاهش می دهد و افزون بر این، تأمین آب، برق و گاز و زیرساخت های دفع فاضلاب که هم اکنون در تنگنا قرار دارد، با توسعه بیشتر، دشوارتر و پرهزینه تر شده و حرکت شهر در گذر از مرزهای تاب آوری را تسریع می کند.

در ادامه آمده است: ساختمان های جدید برخوردار از مجوز طبقه های بیشتر و نبود فضای جانبی بین ساختمان ها، موجب سایه اندازی بر ساختمان های مجاور شده و علاوه بر آسیب به افق دید موجب کاهش نور و گرمای طبیعی ساختمان ها شده و ضمن محروم سازی ساختمان ها از این حقوق اولیه، هزینه های زیادی را برای تأمین نور و دمای مناسب به ساکنان آنها تحمیل کرده است و فراتر از آن با حرکت در خلاف جهت معماری اقلیمی و معماری پایدار و خلاف مسیر سیاست های کلان ملی بهره وری انرژی و حفاظت محیط زیست پیش می رود.

کنشگران محیط زیست اصفهان در این نامه افزوده اند: شاهد بوده ایم که شهرسازی دهه های اخیر تا چه اندازه نسبت به حریم بصری آثار تاریخی و منحصر به فرد اصفهان بی تفاوت بوده و غیرمسئولانه عمل کرده است و به جای استفاده از ظرفیت عظیم آنها برای ایجاد درآمدهای پایدار، آنها را در میان تلی از ساختمان های بلند و ناهمگون پنهان کرده است.

در این نامه آمده است: اراضی متعلق به برخی از ارگان ها و نهادها به جای آنکه به عنوان فضای باز شهری و با نقش بافر زون های تعدیل کننده اثر توسعه، مکان هایی برای بهره برداری در هنگام رویارویی با بحران و امکانی برای نسل های آینده دیده شود، زیر ساخت و ساز می رود و بر پیچیدگی کلاف سردرگم توسعه شهری می افزاید.

کنشگران محیط زیست در این نامه تاکید کرده اند: توسعه اصفهان ناپایدار و پرهزینه است که هر چه پیش تر می رویم موجب فاصله گرفتن بیشتر آن از هویت منحصر به فردش شده و مطلوبیت زندگی و کیفیت زیست در این شهر را کاهش می دهد بنابراین انتظار می رود با بازاندیشی و بازنگری جدی در روند توسعه و اداره اصفهان به روند ناپایدار موجود پایان داده و برای اصلاح اشتباهات گذشته اقدام شود.