خطبه ۸۹

و من خطبة له علیه السلام فی الرسول الأعظم صلی الله علیه وآله و بلاغ الإمام عنه (۱)

ترجمه خطبه ۸۹ (این خطبه طبق نقل برخی از شارحان در شهر کوفه ایراد شد) وصف روزگاران بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

أرسله علی حین فترة من الرسل (۲)

خدا پیامبر اسلام را هنگامی مبعوث فرمود که از زمان بعثت پیامبران پیشین مدت ها گذشته

و طول هجعة من الأمم (۳)

و ملت ها در خواب عمیقی فرو خفته بودند

و اعتزام من الفتن (۴)

فتنه و فساد جهان را فرا گرفته

و انتشار من الأمور (۵)

و اعمال زشت رواج یافته بود

و تلظ من الحروب (۶)

آتش جنگ همه جا زبانه می کشید

و الدنیا کاسفة النور (۷)

و دنیا،بی نور

ظاهرة الغرور (۸)

و پر از مکر و فریب گشته بود

علی حین اصفرار من ورقها (۹)

برگ های درخت زندگی به زردی گراییده

و إیاس من ثمرها (۱۰)

و از میوۀ آن خبری نبود

و اغورار من مائها (۱۱)

آب حیات فروخشکیده

قد درست منار الهدی (۱۲)

و نشانه های هدایت کهنه و ویران شده بود

و ظهرت أعلام الردی (۱۳)

پرچم های هلاکت و گمراهی آشکار

فهی متجهمة لأهلها (۱۴)

و دنیا با قیافه زشتی به مردم می نگریست

عابسة فی وجه طالبها (۱۵)

و با چهره ای عبوس و غم آلود با اهل دنیا روبرو می گشت

ثمرها الفتنة (۱۶)

میوۀ درخت دنیا در جاهلیت فتنه

و طعامها الجیفة (۱۷)

و خوراکش مردار بود

و شعارها الخوف (۱۸)

در درونش وحشت و اضطراب

و دثارها السیف (۱۹)

و بر بیرون شمشیرهای ستم حکومت داشت

فاعتبروا عباد الله (۲۰)

عبرت آموزی از روزگار جاهلیت ارشاد شیخ مفید و شرح منهاج البراعة خوئی ج ۶ ص ۲۵۱ و ۲۴۹- ای بندگان خدا عبرت گیرید

و اذکروا تیک التی آباؤکم و إخوانکم بها مرتهنون (۲۱)

و همواره به یاد زندگانی پدران و برادران خود در جاهلیت باشید، که از این جهان رفتند و در گرو اعمال خود بوده

و علیها محاسبون (۲۲)

برابر آن محاسبه می گردند

و لعمری ما تقادمت بکم و لا بهم العهود (۲۳)

به جان خودم سوگند!پیمانی برای زندگی و مرگ و نجات از مجازات الهی بین شما و آنها بسته نشده است

و لا خلت فیما بینکم و بینهم الأحقاب و القرون (۲۴)

و هنوز روزگار زیادی نگذشته

و ما أنتم الیوم من یوم کنتم فی أصلابهم ببعید (۲۵)

و از آن روزگارانی که در پشت پدران خود بودید زیاد دور نیست

و الله ما أسمعکم الرسول شیئا إلا و ها أنا ذا مسمعکموه (۲۶)

به خدا سوگند،پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم چیزی به آنها گوشزد نکرد جز آن که من همان را به شما می گویم

و ما أسماعکم الیوم بدون أسماعکم بالأمس (۲۷)

شنوایی امروز شما از شنوایی آنها کمتر نیست

و لا شقت لهم الأبصار (۲۸)

همان چشم ها و قلب هایی که به پدرانتان دادند به شما نیز بخشیدند

و لا جعلت لهم الأفئدة فی ذلک الزمان (۲۹)

إلا و قد أعطیتم مثلها فی هذا الزمان (۳۰)

و و الله ما بصرتم بعدهم شیئا جهلوه (۳۱)

به خدا سوگند،شما پس از آنها مطلبی را ندیده اید که آنها نمی شناختند

و لا أصفیتم به و حرموه (۳۲)

و شما به چیزی اختصاص داده نشدید که آنها محروم باشند

و لقد نزلت بکم البلیة جائلا خطامها (۳۳)

راستی حوادثی به شما روی آورده مانند شتری که مهار کردنش مشکل است

رخوا بطانها (۳۴)

و میان بندش سست و سواری بر آن دشوار است

فلا یغرنکم ما أصبح فیه أهل الغرور (۳۵)

مبادا آنچه که مردم دنیا را فریفت شما را بفریبد

فإنما هو ظل ممدود إلی أجل معدود (۳۶)

که دنیا دامی است مانند سایه ای گسترده و کوتاه، که تا سر انجامی روشن و معین یعنی مرگ آدمیان را رها نمی کند

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیرمجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.
میزبانی شده توسط مرکز داده نور

https://hawzah.net/Nahj/۹۰/۲