دروازه بان های رئال مادرید در ۳۰ سال اخیر تنها دو بار جایزه سامورا را در لالیگا دریافت کردند.

به گزارش ایسنا و به نقل از آس، با دو گلی که کیلور ناواس در هفته آخر لالیگا دریافت کرد، دروازه رئال مادرید در ۳۸ بازی برای ۴۶ بار باز شد (میانگین ۱٫۲۱ گل در هر بازی). این هفتمین آمار بد سفیدپوشان از فصل ۸۶-۱۹۸۵ است. بدترین آمار ۶۲ گل بود که در فصل ۹۹-۱۹۹۸ اتفاق افتاد. باز هم در فصل ۱۹-۲۰۱۸ دروازه بان های مادریدی از کسب جایزه سامورا باز ماندند. این جایزه به دروازه بانی داده می شود که کم ترین گل را دریافت کرده باشد و حداقل در ۲۸ بازی حضور داشته باشد. همچنین حداقل ۶۰ دقیقه بازی کرده باشد.

این شرایط زمانی برای مادرید بدتر می شود که با نگاه به گذشته متوجه می شویم دروازه بان های این تیم در ۳۰ سال گذشته تنها دو بار جایزه سامورا را به دست آوردند. پاکو بویو در فصل ۹۲-۱۹۹۱ (۲۷ گل در ۳۵ بازی) و ایکر کاسیاس در فصل ۰۸-۲۰۰۷ (۳۲ گل در ۳۶ بازی) این عنوان را کسب کردند. تیبو کورتوا توانست دو جایزه پیاپی سامورا را در فصل های ۱۳-۲۰۱۲ و ۱۴-۲۰۱۳ به دست آورد اما این اتفاق با اتلتیکو مادرید رخ داد. او در نخستین فصل در ۳۷ بازی تنها ۲۹ گل دریافت کرد (میانگین ۰٫۷۸ گل در هر بازی) و در فصل بعد توانست آمار بهتری را به ثبت برساند و با همین تعداد بازی ۲۴ بار دروازه اش باز شد (میانگین ۰٫۶۵ گل در هر بازی). دروازه بان بلژیکی که در این فصل پیراهن رئال مادرید را بر تن کرد در ۲۷ بازی ۳۶ گل دریافت کرد، یعنی در هر بازی ۱٫۳۳ گل.

این آمار بر خلاف آمار دروازه بان های مادرید در دهه ۶۰ است. ویسنته (۶۴-۱۹۶۳، ۶۳-۱۹۶۲ و ۶۱-۱۹۶۰)، بتانکورت (۶۷-۱۹۶۶ و ۶۵-۱۹۶۴)، آراکیستاین (۶۲-۱۹۶۱) و خونکرا (۶۸-۱۹۶۷) توانستند هفت جایزه سامورا در هشت فصل کسب کنند. تنها پسودو در فصل ۶۶-۱۹۶۵ نتوانست موفق به این کار شود. او در ۲۲ بازی ۱۵ گل دریافت کرد (در آن زمان لالیگا ۳۰ تیمی بود).

انتهای پیام