تعالیم دین اسلام به گونه ای است که برای روح و جسم انسان ارزش فوق العاده ای قائل شده و انسان را از هرگونه وارد کردن آسیب به جسم و جان خویش نهی می کند و برحذر می دارد.

در این نوشتار به چند آیه به عنوان نمونه اشاره شده است:

۱- نهی از هلاکت و نابودی: «و لا تلقوا بأیدیکم إلی التهلکة»؛ با دست خویش خود را به هلاکت نیفکنید.

۲- مسئول بودن اعضای بدن: «.. إن السمع و البصر و الفؤاد کل أولئک کان عنه مسؤلا»؛ چرا که گوش و چشم و دل ها همه مسئول اند. این آیه مسئول بودن چشم و گوش و قلب و به طور کلی تمام اعضا و جوارح را در قبال عملکردشان بیان می کند.

۳- پرسش از نعمت بدن در قیامت: «ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم»؛ یکی از چیز های که خداوند در روز قیامت از آن سؤال می کند، این است که نیرو و توان بدنی ات را در چه راهی مصرف کرده ای. طبیعتا هر کدام از اجزای بدن، یکی از نعمت های خداوند است و انسان برای چگونگی نگهداری از هر نعمتی باید پاسخ گو باشد و اگر بیهوده و بدون دلیل، آسیبی به بدن خود وارد کند، نوعی کفران نعمت به شمار خواهد آمد.