سرویس سیاست مشرق - در ماه های منتهی به انقلاب، گروه های مردمی زیادی فعالیت سیاسی و نظامی علیه رژیم طاغوت داشتند که بعدها در قالب کمیته های انقلاب، سپاه پاسداران، بسیج مردمی و سازمان مجاهدین انقلاب سازماندهی شدند. شاه پس از فرار ایران و با اطلاعات ناقصی که از این گروه های مردمی داشته، ابراهیم یزدی را فرمانده سپاه پاسداران می داند که این موضوع هیچگاه صحت نداشته و یزدی هیچوقت فرمانده سپاه نبوده است. شاه در «پاسخ به تاریخ» میگوید:

هنگامی که در ماه های ژانویه و فوریه سربازخانه ها را جمعیت اشغال کرد و انبارهای اسلحه غارت شد، تعداد این گروه ها به چند برابر افزایش یافت. تا آنجا که خبر دارم، اینان هرگز اسلحه خود را زمین نگذاشته اند. مشهورترین و نیرومندترین این گروه ها عبارتند از: «کمیته های انقلاب» که دارای حدود ۱۰ هزار پاسدار می باشند که کسی درباره شان چیزی نمی داند و نیز «سپاه پاسداران انقلاب» که سازمانی شبه نظامی است و ابراهیم یزدی آن را سازمان داده است. او همان مشاور مشهور نوفل لوشاتو و شخص غیرعادیی است که با پاسپورت آمریکا سفر می کند و معاون شورای انقلاب و وزیر امور خارجه شده است.

پاسخ به تاریخ، محمدرضا پهلوی، ترجمه حسین ابوترابیان، تهران؛ چاپخانه رخ، ۱۳۷۱، صص ۳۷۸-۳۷۹.