ناامیدی از قدرتهای مادی؛ زمینه ساز ظهور
به گزارش خبرنگار مهر، محسن رفیعی کارشناس امور دینی در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده است ناامیدی از قدرتهای مادی را مهمترین زمینه ساز برای ظهور بیان کرد.
زاویه دیگر جهان در آستانه ظهور، کشورها و ملت ها و مردم مسلمان یا غیرمسلمانی هستند که به اشتباه، سال ها و بلکه قرن ها با امید گشایش گره ها و رهایی از مشکلات، گمراهانه دل در گرو قدرتهای استکباری پرطمطراق جهانی بسته اند. این گروه که خیل عظیمی از مردم جهان را تشکیل می دهند نیز باید ناامید شوند! آری باید از هر آنچه تمدن های مادی به سویش فرامی خوانند ناامید شوند! و البته این، ناامیدی مقدس است؛ چرا که تا از شیاطین ناامید نشویم نمی توانیم آمادگی درک و پذیرش امیدها و هدایای غافلگیرکننده الهی را داشته باشیم! و کیست که نداند، فرزند فاطمه زهرا سلام الله علیها یعنی منجی آخرالزمان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه، بزرگترین و غافلگیرکننده ترین هدیه الهی به بشریت است.
اساسا تا حجت بر همه مدعیان نجات بشریت و امیدواران به آنها تمام نشود نمی توان دنیا را آماده ظهور دانست چنان که امام صادق علیه السلام در مورد ابتلائات و فتنه های آخرالزمان و نقش آنها در غربال افکار و اشخاص می فرمایند: «… و الله لا یکون ما تمدون إلیه أعینکم إلا بعد إیاس لا و الله لا یکون ما تمدون إلیه أعینکم حتی یشقی من شقی و یسعد من سعد؛ [۳] نه به خدا آنچه شما دیدگان خود را بدان معطوف داشته اید پدید نخواهد آمد مگر بعد از نومیدی! نه به خدا آنچه شما چشمان خود را بدان دوخته اید، آشکار نمی گردد مگر اینکه غربال شوید، نه، به خدا کسی را که شما چشم به وی دارید نمی آید مگر بعد از آنکه از هم امتیاز داده شوید، نه به خدا امری که شما چشم به وی دوخته اید، به وقوع نمی پیوندد، تا اینکه آن کس که شقی است معلوم شود و کسی که سعادتمند است شناخته گردد.»
به نظر می رسد عیارشناسی در کوران حوادث قبل از ظهور رابطه معناداری با جایگاه افراد در حکومت حضرت مهدی علیه السلام خواهد داشت اما مهم تر از همه، آن است که منتظران حقیقی از میان همه این ابتلائات سخت و نو به نو، امیدوارانه به حرکت منتظرانه خود ادامه می دهند چرا که به فرموده امام صادق علیه السلام: «کن لما لا ترجو أرجی منک لما ترجو فإن موسی علیه السلام ذهب لیقتبس لأهله نارا فانصرف إلیهم و هو نبی مرسل؛ [۴] به چیزی که امیدوار نیستی بیشتر امیدوار باش از چیزی که به آن امید داری حضرت موسی علیه السلام خارج شد تا آتشگیره تهیه کند و برگشت در حالی که پیامبر و رسول بود!»
پی نوشت:
[۱] ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة - تهران، چاپ: دوم، ۱۳۹۵ق، ج۲ ؛ ص۶۴۴.
[۲] مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الأنوار (ط - بیروت) - بیروت، چاپ: دوم، ۱۴۰۳ ق، ج ۵۷؛ ص ۲۱۶.
[۳] طوسی، محمد بن الحسن، الغیبة (للطوسی) / کتاب الغیبة للحجة - ایران؛ قم، چاپ: اول، ۱۴۱۱ ق، ص ۳۳۵.
[۴] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی (ط - الإسلامیة) - تهران، چاپ: چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج ۵، ص ۸۳.
زاویه دیگر جهان در آستانه ظهور، کشورها و ملت ها و مردم مسلمان یا غیرمسلمانی هستند که به اشتباه، سال ها و بلکه قرن ها با امید گشایش گره ها و رهایی از مشکلات، گمراهانه دل در گرو قدرتهای استکباری پرطمطراق جهانی بسته اند. این گروه که خیل عظیمی از مردم جهان را تشکیل می دهند نیز باید ناامید شوند! آری باید از هر آنچه تمدن های مادی به سویش فرامی خوانند ناامید شوند! و البته این، ناامیدی مقدس است؛ چرا که تا از شیاطین ناامید نشویم نمی توانیم آمادگی درک و پذیرش امیدها و هدایای غافلگیرکننده الهی را داشته باشیم! و کیست که نداند، فرزند فاطمه زهرا سلام الله علیها یعنی منجی آخرالزمان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه، بزرگترین و غافلگیرکننده ترین هدیه الهی به بشریت است.
اساسا تا حجت بر همه مدعیان نجات بشریت و امیدواران به آنها تمام نشود نمی توان دنیا را آماده ظهور دانست چنان که امام صادق علیه السلام در مورد ابتلائات و فتنه های آخرالزمان و نقش آنها در غربال افکار و اشخاص می فرمایند: «… و الله لا یکون ما تمدون إلیه أعینکم إلا بعد إیاس لا و الله لا یکون ما تمدون إلیه أعینکم حتی یشقی من شقی و یسعد من سعد؛ [۳] نه به خدا آنچه شما دیدگان خود را بدان معطوف داشته اید پدید نخواهد آمد مگر بعد از نومیدی! نه به خدا آنچه شما چشمان خود را بدان دوخته اید، آشکار نمی گردد مگر اینکه غربال شوید، نه، به خدا کسی را که شما چشم به وی دارید نمی آید مگر بعد از آنکه از هم امتیاز داده شوید، نه به خدا امری که شما چشم به وی دوخته اید، به وقوع نمی پیوندد، تا اینکه آن کس که شقی است معلوم شود و کسی که سعادتمند است شناخته گردد.»
به نظر می رسد عیارشناسی در کوران حوادث قبل از ظهور رابطه معناداری با جایگاه افراد در حکومت حضرت مهدی علیه السلام خواهد داشت اما مهم تر از همه، آن است که منتظران حقیقی از میان همه این ابتلائات سخت و نو به نو، امیدوارانه به حرکت منتظرانه خود ادامه می دهند چرا که به فرموده امام صادق علیه السلام: «کن لما لا ترجو أرجی منک لما ترجو فإن موسی علیه السلام ذهب لیقتبس لأهله نارا فانصرف إلیهم و هو نبی مرسل؛ [۴] به چیزی که امیدوار نیستی بیشتر امیدوار باش از چیزی که به آن امید داری حضرت موسی علیه السلام خارج شد تا آتشگیره تهیه کند و برگشت در حالی که پیامبر و رسول بود!»
پی نوشت:
[۱] ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة - تهران، چاپ: دوم، ۱۳۹۵ق، ج۲ ؛ ص۶۴۴.
[۲] مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الأنوار (ط - بیروت) - بیروت، چاپ: دوم، ۱۴۰۳ ق، ج ۵۷؛ ص ۲۱۶.
[۳] طوسی، محمد بن الحسن، الغیبة (للطوسی) / کتاب الغیبة للحجة - ایران؛ قم، چاپ: اول، ۱۴۱۱ ق، ص ۳۳۵.
[۴] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی (ط - الإسلامیة) - تهران، چاپ: چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج ۵، ص ۸۳.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «ناامیدی از قدرتهای مادی؛ زمینه ساز ظهور» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.