* * *

می بینم در عشق علی«س» تابش حیات طیبه را
می چینم از گوهر نگاه علی«س» جواهر سجده را

می بینم درخشش حضرت زهرا «س» را در ذکر، سندی
می چینم گلهای محمدی را از گلستان پر مهر احمدی

می بینم تلاش سرافرازانۀ فجرآورینان را، گوهری
می چینم میوۀ زکات علم العلماء را از حرکت جوهری

می بینم در بارش احسان خدا، اسماء رئوف و لطیف را
می چینم نگاه حق، از تلاءلؤ پرتو اسماء، علیم و حکیم را

می بینم قوام کار، در باغ میوۀ سرشار انگور را
می چینم در آئینۀ عمر، خوشه های اسماء نور را

می بینم در رهگذر راه، چراغی از جلوۀ دانائی
می چینم کز آسمان ادب، ستاره را به آسانی

می بینم ولی، هنوز بر بافتۀ فرش دانائی، گاگلۀ نهالها را
می چینم گرچه در، سپیدۀ کهکشان قدر، ستاره ها را

گل افشان گل محمدی

https://www.farhangyar.ir/fa/post/۳۹۷۱۹/
کهکشانِ قدر، بارش احسان خدا ادبیات شعر | مشابه
۰۵ مرداد ۱۴۰۴

#