به گزارش خبرگزاری تسنیم؛ جیمز گریبی، منتقد سینما در آمریکا، اخیرا درباره فیلم جدید مورگان فریمن، به نام یک آدم خوب A Good Person با او مصاحبه ای داشته که در خلال مصاحبه این ستاره هالیوود از علاقه خود به ۴ فیلم و بازی گری کوپر و کلینت ایستوود و اسباب بازی مورد علاقه اش گفت.

جیمز گریبی در بخشی از مصاحبه به مورگان فریمن گفت: شما همیشه در تمام فیلم هایی که بازی کردید نقش فردی عاقل، صبور و توانمند داشتید، اما در این فیلم یعنی یک آدم خوب؛ شخصیتی پیچیده و سطحی را بازی کردید. این شخصیت برای شما چه چالشی داشت؟

فریمن در پاسخ گفت: چالشی نداشت و ترفندی هم در کار نبود، برای این کار وقتی اسکریپت را خواندم هرچیزی را که تصور می کردم می بینم اجرا کردم. هیچ خبری از افکت یا حرکت اضافه نبود فقط آنچه را که در ذهنم می دیدم اجرا می کردم. من اجرای نقش تفاوتی نداشتیم دقیقا مثل سایر کارهایم بازی کردم، من هنگام فیلمبرداری کار اضافه نمی کنم. البته یادآوری می کنم اصولا، کمدی هم برای من جدی است. ببینید نکته اینجاست که در اینگونه فیلم ها ممکن است یک لحظه کار خنده داری انجام دهم ولی می دانم دقیقا یک لحظه بعد باید دوباره همان آدم جدی باشم، پس کل کار کمدی نیست و برایم تفاوتی با سایر کارها ندارد.

گریبی در سئوال دیگر پرسید، کار با فلورنس پیو چطور بود؟ ببینید در دنیای من هر زمان که با یکی از همکارانم کار می کنم بازخوردی مختص به خود وی را درک می کنم و صدها نکته است که می تواند شما را مقابل دوربین با یکدیگر همراه کند. بنابراین کار با پیو هم مثل سایر همکاران بود فقط می گویم که تجربه ای منحصر بفرد بود.

گریبی با اشاره به یک صحنه از فیلم یک آدم خوب گفت: یکی از صحنه ها شما مقابل یک اسباب بازی ایستاده بودید و دیالوگ می گفتید، اجازه دهید به دوران کودکی شما بازگردیم، اسباب بازی دوره کودکی شما چه بود؟

تنها اسباب ای که واقعا در دوران کودکی دوست داشتم ولی هرگز نتوانستم آن را داشته باشم مجموعه ای از قطارهای لگو بود. هر شب خواب می دیدم که با این اسباب بازی بازی می کنم ولی هرگز نتوانستم یکی از آنها را داشته باشم.

حالا که از اسباب بازی صحبت کردیم درباره فیلم های مورد علاقه خودتان هم بگویید.

انتخاب اول: نیمروز high Noon محصول سال ۱۹۵۲ با بازی گری کوپر در ذهن من معنایی خاص دارد. این فیلم بهترین فیلم مورد علاقه من است که از امتیاز ۱۰۰ به آن ۹۴ امتیاز می دهم. این فیلم برای من نماد رسیدن به رویاها و استقامت است.

انتخاب دوم: جوسی ولز یاغی The Outlaw Josey Wales با حضور کلینت ایستوود که سال ۱۹۷۶ ساخته شد نیز دومین فیلم مورد علاقه من است. واقعیت این است که من از این فیلم نمی توانم به سادگی عبور کنم و هرباری که با خودم درباره سینما فکر می کنم حتما یکبار دیگر فیلم را نگاه می کنم ولی باید بدانید که همه فیلم های کلینت ایستوود را دوست دارم.

انتخاب سوم: زندگی پی (Life of Pi) محصول سال ۲۰۱۲ میلادی است. آنگ لی به نظر من یکی از بهترین کارگردان های عرصه سینما است. به نظرم زندگی پی یک افسانه بسیار جالب و گیرا بود و نکته جالب اینجا بود که انتهای داستان را باید مخاطب براساس آنچه دیده بود تکمیل می کرد. ببنید در عرصه واقعیت ببر گرسنه و انسان کنار هم تقریبا نتیجه ای مشخص دارد اما این فیلم فکر هر مخاطبی را به خود مشغول می کند. من از امتیاز ۱۰۰ به این فیلم امتیاز ۸۶ می دهم.

انتخاب چهارم: اما چهارمین فیلمی که به آن علاقه دارم و امتیاز ۸۴ از ۱۰۰ را برایش درنظر دارم فیلم موبی دیگ ساخته سال ۱۹۵۴ است. من کتاب این فیلم را خوانده بودم و بعد فیلم را دیدم. باید بدانید هنگام تماشای فیلم دقیقا همان چیزی را که خوانده بودم می دیدم. گرگوری پک در این فیلم درخشید. این فیلم ۱۹۵۶ اکران شد من در آن سال فقط ۱۹ سال داشتم ولی اینجا می گویم که من از هشت سالگی فیلم دیدم و این فیلم ها بهترین های من هستند.

انتهای پیام/