به گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان،سوره فجر هشتاد و نهمین سوره و از سوره های مکی قرآن است که در جزء سی ام قرار دارد. فجر به معنای سپیده دم است که خداوند در آیه اول سوره به آن قسم می خورد، در تفسیرهای روایی به امام مهدی(عج)، دوزادهمین امام شیعیان تفسیر شده است.

سوره فجر با سوگند آغاز می شود و به سرگذشت قوم عاد، ثمود و فرعون و فساد و طغیان آنان اشاره می کند و می گوید انسان در معرض آزمایش الهی قرار دارد؛ اما عده ای در این آزمایش شکست می خورند. دلایل این شکست نیز بیان شده است.

سوره فجر به سوره امام حسین(ع) شهرت دارد و در احادیث منظور از «نفس مطمئنه» در آیات پایانی آن، امام حسین(ع) دانسته شده است. همچنین نقل شده است هر کس آن را در شب های ده گانه تلاوت کند، خداوند او را می بخشد و اگر در بقیه روزها تلاوت کند، نوری در قیامت همراه او خواهد بود. سوره فجر از جمله سوره هایی است که بر ضریح کنونی امام حسین(ع) (نصب شده در سال ۱۳۹۱ش) حک شده است.

تلاوت مجلسی سوره فجر آیات ۱۵-۳۰

فأما الإنسان إذا ما ابتلاه ربه فأکرمه ونعمه فیقول ربی أکرمن ﴿۱۵﴾

اما انسان هنگامی که پروردگارش وی را می آزماید و عزیزش می دارد و نعمت فراوان به او می دهد می گوید پروردگارم مرا گرامی داشته است (۱۵)

وأما إذا ما ابتلاه فقدر علیه رزقه فیقول ربی أهانن ﴿۱۶﴾

و اما چون وی را می آزماید و روزی اش را بر او تنگ می گرداند می گوید پروردگارم مرا خوار کرده است (۱۶)

کلا بل لا تکرمون الیتیم ﴿۱۷﴾

ولی نه بلکه یتیم را نمی نوازید (۱۷)

ولا تحاضون علی طعام المسکین ﴿۱۸﴾

و بر خوراک[دادن] بینوا همدیگر را بر نمی انگیزید (۱۸)

وتأکلون التراث أکلا لما ﴿۱۹﴾

و میراث [ضعیفان] را چپاولگرانه می خورید (۱۹)

وتحبون المال حبا جما ﴿۲۰﴾

و مال را دوست دارید دوست داشتنی بسیار (۲۰)

کلا إذا دکت الأرض دکا دکا ﴿۲۱﴾

نه چنان است آنگاه که زمین سخت در هم کوبیده شود (۲۱)

وجاء ربک والملک صفا صفا ﴿۲۲﴾

و [فرمان] پروردگارت و فرشته[ها] صفدرصف آیند (۲۲)

وجیء یومئذ بجهنم یومئذ یتذکر الإنسان وأنی له الذکری ﴿۲۳﴾

و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند آن روز است که انسان پند گیرد و[لی] کجا او را جای پندگرفتن باشد (۲۳)

یقول یا لیتنی قدمت لحیاتی ﴿۲۴﴾

گوید کاش برای زندگانی خود [چیزی] پیش فرستاده بودم (۲۴)

فیومئذ لا یعذب عذابه أحد ﴿۲۵﴾

پس در آن روز هیچ کس چون عذاب کردن او عذاب نکند (۲۵)

ولا یوثق وثاقه أحد ﴿۲۶﴾

و هیچ کس چون دربندکشیدن او دربند نکشد (۲۶)

یا أیتها النفس المطمئنة ﴿۲۷﴾

ای نفس مطمئنه (۲۷)

ارجعی إلی ربک راضیة مرضیة ﴿۲۸﴾

خشنود و خداپسند به سوی پروردگارت بازگرد (۲۸)

فادخلی فی عبادی ﴿۲۹﴾

و در میان بندگان من درآی (۲۹)

وادخلی جنتی ﴿۳۰﴾

و در بهشت من داخل شو (۳۰)

انتهای پیام/