پرکارترین چهره ادبی افغانستان در غربت غرب درگذشت
وی به گزارش خبرنگار مهر، اسدالله حبیب، نویسنده، شاعر و استاد ادبیات فارسی دانشگاه کابل و بیدل شناس، دیروز جمعه چهارم آذر ۱۴۰۱ در ۸۱ سالگی در هامبورگ آلمان درگذشت. حبیب متولد ۱۳۲۰، در شهر کابل بود. او دوره مکتب را در ولایت فاریاب افغانستان سپری کرد و دوره لیسانس را در دانشکده ادبیات دانشگاه کابل و دوره دکتری را در انستیتو زبان های شرقی دانشگاه مسکو خواند. پس از پایان تحصیل به کابل برگشت و استاد دانشکده ادبیات دانشگاه کابل شد. سال ها در این سمت فعالیت کرد.
حبیب بر استادی در دانشگاه کابل، مدتی سمت اتحادیه نویسندگان افغانستان و ریاست دانشگاه کابل را نیز بر عهده داشت. همچنین عضو آکادمی علوم افغانستان نیز بود. او یکی از بیدل شناسان و ادبیات شناسان شناخته شده افغانستان بود و آثار پژوهشی زیادی در این عرصه از خود برجای گذاشته است. زنده یاد حبیب عضو حزب دموکراتیک خلق افغانستان نیز بود. او بعد از شروع جنگ های داخلی در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه هفتاد، راه مهاجرت را در پیش گرفت و تا پایان عمر در آلمان زیست.
«وداع با تاریکی»، «آتش در نارنج زار»، «سه مزدور»، «آخرین آرزو» «کشف بزرگ»، «پایان غم بزرگ»، «سپیداندام»، «داس ها و دست ها»، «نظر گل»، «سواحل گنگا»، «شب ها ارواح می آیند»، «انفجار»، «بیدل شاعر زمانه ها»، «راه گورکی»، «ادبیات دری در نیمه نخستین سده بیستم»، «ویژگی های داستانی شاهنامه»، «بیدل و چهار عنصر»، «دوره امانی»، «پژوهشی در وضع فرهنگی اجتماعی زمان امیر امان الله»، «واژنامه بیدل»، «سایه صدا؛ جلوه های هنری شعر بیدل» و «انسان در نگارستان شعر بیدل» از جمله آثار اوست.
خلیل الله افضلی، بنیانگذار مؤسسه پژوهشی بایسنغر در هرات، در سوگ او چنین نوشت: «دکتر اسدالله حبیب بیدل شناس برجسته که امروز پا از دایره هستی به بیرون گذاشت از معدود چهره ها و شاید پرکارترین چهره ادبی افغانستان در غربت غرب بود. او یک عمر (بیش از چهل سال) با آثار بیدل زیست و ثمره آن انتشار چندین کتاب خوب، ده ها مقاله و ترجمه از زبان روسی درباره این شاعر و کارنامه اوست. پندارم از میان پژوهشگران ادبی معاصر افغانستان هیچ کدام را این مایه اعتبار و پذیرش و مقبولیت در یک رشته ادبی (بیدل شناسی) دست نداده است. از او آثاری در خصوص فردوسی شناسی، دستور زبان، درست نویسی، شعر و داستان، تاریخ و … نیز منتشر شده است. دربارۀ کارنامه بیدل پژوهی او باید زیادتر نوشت و بحث کرد. روحش شاد باد!»
حبیب بر استادی در دانشگاه کابل، مدتی سمت اتحادیه نویسندگان افغانستان و ریاست دانشگاه کابل را نیز بر عهده داشت. همچنین عضو آکادمی علوم افغانستان نیز بود. او یکی از بیدل شناسان و ادبیات شناسان شناخته شده افغانستان بود و آثار پژوهشی زیادی در این عرصه از خود برجای گذاشته است. زنده یاد حبیب عضو حزب دموکراتیک خلق افغانستان نیز بود. او بعد از شروع جنگ های داخلی در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه هفتاد، راه مهاجرت را در پیش گرفت و تا پایان عمر در آلمان زیست.
«وداع با تاریکی»، «آتش در نارنج زار»، «سه مزدور»، «آخرین آرزو» «کشف بزرگ»، «پایان غم بزرگ»، «سپیداندام»، «داس ها و دست ها»، «نظر گل»، «سواحل گنگا»، «شب ها ارواح می آیند»، «انفجار»، «بیدل شاعر زمانه ها»، «راه گورکی»، «ادبیات دری در نیمه نخستین سده بیستم»، «ویژگی های داستانی شاهنامه»، «بیدل و چهار عنصر»، «دوره امانی»، «پژوهشی در وضع فرهنگی اجتماعی زمان امیر امان الله»، «واژنامه بیدل»، «سایه صدا؛ جلوه های هنری شعر بیدل» و «انسان در نگارستان شعر بیدل» از جمله آثار اوست.
خلیل الله افضلی، بنیانگذار مؤسسه پژوهشی بایسنغر در هرات، در سوگ او چنین نوشت: «دکتر اسدالله حبیب بیدل شناس برجسته که امروز پا از دایره هستی به بیرون گذاشت از معدود چهره ها و شاید پرکارترین چهره ادبی افغانستان در غربت غرب بود. او یک عمر (بیش از چهل سال) با آثار بیدل زیست و ثمره آن انتشار چندین کتاب خوب، ده ها مقاله و ترجمه از زبان روسی درباره این شاعر و کارنامه اوست. پندارم از میان پژوهشگران ادبی معاصر افغانستان هیچ کدام را این مایه اعتبار و پذیرش و مقبولیت در یک رشته ادبی (بیدل شناسی) دست نداده است. از او آثاری در خصوص فردوسی شناسی، دستور زبان، درست نویسی، شعر و داستان، تاریخ و … نیز منتشر شده است. دربارۀ کارنامه بیدل پژوهی او باید زیادتر نوشت و بحث کرد. روحش شاد باد!»
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «پرکارترین چهره ادبی افغانستان در غربت غرب درگذشت» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.