شما به شنیدن ملودیهای شاخص کُردی دعوت هستید
به گزارش خبرنگار مهر، آلبوم «باوان» به عنوان سومین تجربه موسیقایی فرزاد بازگیر از هنرمندان و نوازندگان عرصه موسیقی مقامی و ایرانی پس از انتشار مجموعه های «زمکان»، «چه و وه ری» توسط موسسه آوای حنانه در قالب ۹ قطعه موسیقایی بی کلام و با کلام منتشر شد.
در توضیحات تکمیلی این آلبوم آمده است:
«در گستره غربی ایران فرهنگهای موسیقایی غنی و کهنی وجود دارند که از آن جمله می توان به نوای سازهایی چون تنبور، دف، شمشال، دوزله، نرمه نای، سرنا، ضرب کردی و آواهایی چون مور، هوره، سیاچمانه و چپله اشاره کرد.
هم سویی فراوانی میان این نغمات نهفته است به طوری که آثار موسیقی آوازی مور و هوره و ملودی های شاخص مجموعه سازهای بادی کردی در مقامات تنبور نیز به گوش می رسند. همچنین ریتم های متنوع و پیچیده ای که در همه این موسیقی ها مشترک هستند.
در اثر حاضر ساز شمشال هورامی با نوازندگی نیما شفیعی و ضرب کردی منطقه مکریان با نوازندگی عزیز کنگرلو که از قدیمی ترین و اصیل ترین سازهای موسیقی کردی هستند به جهت هم نوایی و همراهی با ساز تنبور استفاده شده است. به طوری که در سایر ملودی ها ساز شمشال به عنوان ساز ملودیک شخصیت و نقش مشخصی را داراست و نوازنده ضرب کردی به عنوان ساز کوبه ای با توجه به قابلیت های این ساز ریتم ها و دورهای مختص مقامات تنبور را می نوازد.
در سه قطعه با کلام «کوردسان»، «شهرارهی دهرون» و «مجنون» کامبیز رجبی آواز و تصنیفها را با توجه به شاخصه های مقامات تنبور اجرا می کند.
همچنین در قطعات این آلبوم از موتیف ها و فواصل مقامات «ئهلوهن»، «گلوه دهره»، «گلوه خاک»، «سهر تهرز»، «بابانائوسی»، «شاخوهشینی»، «تهرز روسهم» و همچنین اوزان موجود در رپرتوار موسیقی تنبور استفاده شده است.»
در توضیحات تکمیلی این آلبوم آمده است:
«در گستره غربی ایران فرهنگهای موسیقایی غنی و کهنی وجود دارند که از آن جمله می توان به نوای سازهایی چون تنبور، دف، شمشال، دوزله، نرمه نای، سرنا، ضرب کردی و آواهایی چون مور، هوره، سیاچمانه و چپله اشاره کرد.
هم سویی فراوانی میان این نغمات نهفته است به طوری که آثار موسیقی آوازی مور و هوره و ملودی های شاخص مجموعه سازهای بادی کردی در مقامات تنبور نیز به گوش می رسند. همچنین ریتم های متنوع و پیچیده ای که در همه این موسیقی ها مشترک هستند.
در اثر حاضر ساز شمشال هورامی با نوازندگی نیما شفیعی و ضرب کردی منطقه مکریان با نوازندگی عزیز کنگرلو که از قدیمی ترین و اصیل ترین سازهای موسیقی کردی هستند به جهت هم نوایی و همراهی با ساز تنبور استفاده شده است. به طوری که در سایر ملودی ها ساز شمشال به عنوان ساز ملودیک شخصیت و نقش مشخصی را داراست و نوازنده ضرب کردی به عنوان ساز کوبه ای با توجه به قابلیت های این ساز ریتم ها و دورهای مختص مقامات تنبور را می نوازد.
در سه قطعه با کلام «کوردسان»، «شهرارهی دهرون» و «مجنون» کامبیز رجبی آواز و تصنیفها را با توجه به شاخصه های مقامات تنبور اجرا می کند.
همچنین در قطعات این آلبوم از موتیف ها و فواصل مقامات «ئهلوهن»، «گلوه دهره»، «گلوه خاک»، «سهر تهرز»، «بابانائوسی»، «شاخوهشینی»، «تهرز روسهم» و همچنین اوزان موجود در رپرتوار موسیقی تنبور استفاده شده است.»
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «شما به شنیدن ملودیهای شاخص کُردی دعوت هستید» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.