به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، امروز یکشنبه ۲۸ اردیبهشت مصادف با بیست وسومین روز از ماه مبارک رمضان است و طبق روال روزهای قبل صوت ترتیل جزء بیست وسوم قرآن کریم با صدای «عبدالباسط و عباس امام جمعه» جهت بهره مندی هرچه بیشتر مخاطبان منتشر شد که در اینجا می توانید بشنوید.

حجت الاسلام سیدعلی بطحایی کارشناس مسائل دینی در گفت وگو با تسنیم به بیان نکاتی مهم از جزء بیست وسوم قرآن کریم پرداخت که متن آن در ادامه آمده است:

***

سوره زمر آیه ۱۷ و ۱۸

والذین اجتنبوا الطاغوت أن یعبدوها و أنابوا إلی الله لهم البشری فبشر عباد

الذین یستمعون القول فیتبعون أحسنه أولئک الذین هداهم الله وأولئک هم أولوا الألباب

«طاغوت» به کسی گفته می شود که اهل طغیان و تجاوز باشد. «اجتناب» یعنی چیزی را در یک جانب و خود را در جانب دیگر قرار دادن. مراد از انابه به سوی خدا و اجتناب از طاغوت، همان است که در آیةالکرسی می خوانیم: «فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن بالله» (بقره ۲۵۶)

مراد از عبادت طاغوت، اطاعت از ستمگران و طاغیان است؛ زیرا در حدیثی در تفسیر مجمع البیان می خوانیم: «من اطاع جبارا فقد عبده» اطاعت از ستمگر، پرستش اوست.

در آیه ۱۸ می فرماید: بشارت بده به کسانی که از احسن پیروی می کنند و در جای دیگر سخن احسن را دعوت به خدا می داند، «احسن قولا ممن دعا الی الله» (فصلت ۱۶) و بهترین دعوت کننده را رسول خدا می داند. «ادعوا الی الله علی بصیرة» (یوسف ۱۰۸) بنابراین باید از احسن گفته ها پیروی کرد که دعوت به خداست و بهترین دعوت به خدا، دعوت پیامبر اوست، پس پیروی از احسن، یعنی پیروی از وحی و دعوت های رسول خدا صلی الله علیه وآله.

سوره زمر آیه ۳

ألا لله الدین الخالص والذین اتخذوا من دونه أولیآء ما نعبدهم إلا لیقربونآ إلی الله زلفی إن الله یحکم بینهم فی ما هم فیه یختلفون إن الله لا یهدی من هو کاذب کفار.

در آیه قبل به شخص پیامبر(ص) فرمود: عبادتت خالصانه باشد. «فاعبدالله مخلصا» در این آیه به همه مردم می فرماید: تمام عبادت ها باید برای خداوند باشد «لله الدین الخالص»

شخصی به پیامبر اکرم(ص) عرض کرد: ما اموال خود را به فقرا می دهیم تا نام ما به نیکی برده شود. حضرت فرمود: خداوند تنها کار خالص را می پذیرد و سپس این آیه را تلاوت فرمود: «الا لله الدین الخالص …»

برای بت پرستی ریشه هایی گفته اند، از جمله:

الف) برای احترام به بزرگان، مجسمه آنان را می ساختند و با گذشت زمان این مجسمه ها به صورت مستقل پرستش می شد.

ب) بت پرستان گمان می کردند انسان نمی تواند مستقیما با خدا ارتباط برقرار کند و نیاز به واسطه های مقدس دارد، به این دلیل برای مقدسین تمثالی می ساختند که به مرور زمان این سمبل ها به صورت بت در آمد.

سوره ص آیه ۲۴ و ۲۵

قال لقد ظلمک بسؤال نعجتک إلی نعاجه وإن کثیرا من الخلطآء لیبغی بعضهم علی بعض إلا الذین آمنوا و عملوا الصالحات و قلیل ماهم وظن داود أنما فتناه فاستغفر ربه وخر راکعا و أناب

فغفرنا له ذلک وإن له عندنا لزلفی وحسن ماب

ماجرای قضاوت حضرت داوود(ع) در تورات کنونی نیز آمده است، اما متفاوت از آنچه در قرآن آمده که با مقام انبیا نمی سازد و کذب و دروغی بیش نیست. در فصل ۱۲ تورات کتاب اشموئیل می خوانیم: کسی نزد مشاور داوود آمد و گفت: در شهری دو نفر بودند که یکی غنی و دیگری فقیر، غنی گوسفند و گاو بسیار داشت و فقیر تنها یک بره کوچک داشت. مسافر غریبی نزد شخص غنی آمد، او بخل کرد و از مال خودش خرج نکرد، بلکه بره مرد فقیر را ذبح کرد تا از مسافر غریب پذیرایی کند، اکنون فتوای داوود چیست؟

سوره صافات آیه ۱۶۱-۱۶۳

فإنکم وما تعبدون

مآ أنتم علیه بفاتنین

إلا من هو صال الجحیم

کلمه «فاتن» از «فتنه» به معنای اغواگر و فریب دهنده است.

آئین شرک و بت پرستی در برابر توحید ناتوان است و اگر امروز طرفدارانی دارد، در آینده نزدیک به بن بست خواهد رسید.

کلمه «صال» از «صالی» کسی است که از روی اختیار و انتخاب ملازم چیزی باشد.

سوره یس آیه ۷۰

لینذر من کان حیا ویحق القول علی الکافرین



حیات چند نوع است:

۱- حیات نباتی. «یحیی الارض بعد موتها» (روم ۱۹) خداوند زمین را (با رویاندن گیاهان) زنده می کند.

۲- حیات حیوانی. «کنتم امواتا فاحیاکم» (بقره ۲۸) شما مرده بودید پس او شما را زنده کرد.

۳- حیات فکری. «دعاکم لما یحییکم» (انفال۲۴) پیامبر شما را به چیزی دعوت می کند که (دل های مرده) شما را زنده می کند.

۴- حیات اجتماعی. «و لکم فی القصاص حیاة» (بقره ۱۷۹) حیات سیاسی و اجتماعی شما که در سایه امنیت به دست می آید در قصاص و انتقام به حق است.

۵- حیات قلبی و روحی. «لینذر من کان حیا» (آیه مورد بحث) قرآن افرادی را که دارای دل های زنده و روح های پاک و آماده اند هشدار می دهد.

آری، مؤمنان انسان های زنده دل و برخوردار از حیات واقعی و معقول و کافران همچون مردگان از حیات واقعی محروم اند.

بر اساس روایات، منظور از «حیا» انسان عاقل است. (تفسیر نور الثقلین)

مسئله قهر حتمی خداوند بر کافران که در این آیه با جمله «یحق القول علی الکافرین» آمده، در سوره زمر آیه ۷۱ نیز مطرح است: «و لکن حقت کلمة العذاب علی الکافرین»

انذارهای قرآن از سرچشمه علم الهی و متنوع، معروف و حکیمانه است. هشدارهای قرآن همراه با بشارت و شیوه های ابتکاری است. هشدارهای قرآن همراه با نمونه های عینی در زمین و زمان است. انذار دهنده در این آیه، «لینذر» هم می تواند قرآن باشد، هم می تواند پیامبر اکرم(ص) باشد که در آیه قبل مطرح بود.

سوره یس آیه ۳۰

یا حسرة علی العباد ما یأتیهم من رسول إلا کانوا به یستهزءون

انسانی که با موضع گیری حق، می تواند فریادگر حق باشد و با پیروی از انبیاء سعادتمند شود، «جعلنی من المکرمین» چگونه با لجاجت، خود را مورد قهر قرار می دهد؟

انتهای پیام/