موسی جلالی نسب از مدافعان حرم و از همرزمان شهید محمدعلی حق بین در متنی که خطاب به او نوشته، جا ماندنش از قافله شهدا را تأسف بار خوانده است.

به گزارش خبرنگار حماسه و مقاومت خبرگزاری فارس، موسی جلالی نسب شم آبادی از مدافعان حرم و از همرزمان شهید محمدعلی حق بین در متنی که خطاب به او نوشته، جا ماندنش از قافله شهدا را تأسف بار خوانده و از سردار شهید حق بین گله کرده است.

متن کامل او را که در اختیار خبرگزاری فارس قرار داده بخوانید:

بسم رب الشهداء و الصدیقین

چه زیبا گفت سید شهیدان اهل قلم، که زندگی زیباست و شهادت از آن زیباتر. آری قافله شهادت معبری تنگ دارد ولی وصول بدان ناممکن نیست. سید شهیدان جبهه مقاومت ملکوتی شد و در پی آن فرمانده و سردار دل ها حاج قاسم عزیز، علمدارانش تاب فراقش را نداشتند و یک یک بر سر سفره او که خود بر سر سفره حضرت سیدالشهداء مهمان است، میهمان می شوند.

چندی پیش سردار محمودآبادی (استوار) به ایشان پیوست و سپس شهید حجازی و اکنون برادر حق بین ….

خبر شهادت ایشان زورق قلب و ذهنم را در دریای تکلیف گرایی و ولایت محوری ایشان به ساحل امن بارگاه عمه سادات، عقیله بنی هاشم بی بی زینب کبری سلام الله علیها برد. یاد شهیدان استوار و حق بین مرا به حلب برد. خاطره اخلاص و سکینه چهره نورانی سردار استوار در عملیات آزاد سازی شهر شیعه نشین نبل و الزهرا که فرماندهی قرارگاه عملیاتی آن را داشت برایم تداعی شد.

یاد برادرم حق بین که فی الواقع حق باور و حق یاور بود و بینش داشت و بینشش ولایت پذیری محض و دلدادگی خالصانه به ولایت بود …. چهره مصمم و غیرتمندانه اش هنگام بازخوانی کالک عملیاتی، عملیات آزاد سازی شهرهای نبل و الزهرا که ناموس شیعه بود و با مجاهدت ایشان و همرزمانش از حصر دژخیمان دواعش و تکفیری ها درآمد فراموشم نخواهد شد.

یاد کانال باشکوی و غربت شهیدانش، منطقه دورالزیتون، روستای تل جبین، هرتنین، معرسه الخان و شهر رتیان سوریه را در دلم زنده کرد و روحم را به نبل و الزهرا و جشن آزادسازی اش برد و در ادامه در ارتفاعات طاموره و شیخ عقیل حلب سوریه پرواز داد. یاد رشادت هایش در حمره، منطقه خلصه، روستای القراصی و سابقیه و یاد دلتنگی هایش در فراق همرزمان شهیدش جعفری نیا و پورابراهیمی و … حسرت بازماندگی از قافله عشق.

وقتی خبر عروجت را شنیدم مات و مبهوت جوهر کلامت شدم که جگرت در هرم آتش وصل و فراق ایشان می سوخت، بیست روزی از آخرین مکالمه تلفنی مان نگذشته است. یادت هست از غم فراق گفتی و گفتم؛ از دلتنگی هایم گفتم و گفتی ….برادرم: «المومن اذا وعد وفا» مگر قرارمان نشد که هماهنگی کنی تا باهم برویم؟ پس چرا تنها؟ برادرم حق بین، سلام این کمترین را به همرزمان و برادران شهیدمان در مناطق عملیاتی دفاع از حرم عقیله بنی هاشم برسان. به برادران شهیدمان: حامد کوچک زاده، جواد دوربین، سیداسماعیل سیرت نیا، محمدرضا یعقوبی، حسینعلی پورابراهیمی، جهانگیر جعفری نیا و همچنین برادرم به حاج احمد جلالی نسب.

خوشا به سعادتت که در جوار قرب الهی هستی و زندان دنیا را درنوردیدی و به قافله نور پیوستی. یاد غیرت و شهامتت و چهره آرام و مصممت، یاد سربازی ات برای ولایت و سرداریت در سپاه اسلام برای پیشبرد اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی، برای مجاهدان مدافع حرم انصار ایرانی ات، برادران افغانی فاطمیونت، برادران پاکستانی زینبیونت، مجاهدان عراقی حیدریونت، برادران سوری و لبنانی حزب الله و … فراموش نشده و نخواهد شد.

سردار سرافراز محمدعلی حق بین، تو جانباز فاتح نبل الزهرا، از موسسین و فرماندهان لشکر جهانی حضرت زینب(س) بودی و دشمن کودک کش و غاصب صهیونیستی اسرائیل فشار پوتین تو و همرزمانت را بر گلوی منحوس و رو به زوال خود چشیده بود. شباهت دست مجروحت به دست مالک اشتر علی حاج قاسم سلیمانی چه رمزی داشت؟ آری دست حاج قاسم هم بی شباهت به دست مجروح مولا و مقتدایمان، امام و رهبرمان حضرت امام خامنه ای نبود. علمدار لشکر حاج قاسم بودی که او نیز علمدار سپاه حضرت سیدعلی بود که بی شک علمدار نهضت جهانی حضرت بقیه الله الاعظم بود و هست و خواهد بود ان شاءالله

مسیر نورانی ات ادامه خواهد داشت. شهد شیرین شهادت گوارای وجودت و لباس ارزنده شهادت برازنده قامتت.

همرزم و برادر کوچکت: موسی جلالی نسب شم آبادی ۲/۲/۱۴۰۰

انتهای پیام/