به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، وقتی از ویژگی های حضرت زینب سلام الله علیها و سایر شیعیان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام سخن می گوییم، نیاز است از دو منطق بهره بگیریم: قرآن و کلام عترت؛ چرا که قرآن و عترت بهترین منابع برای معرفی شاخصه های یک انسان مؤمن و تراز اسلام است. درباره فهم مقام بانوی بزرگواری همچون زینب سلام الله علیها نیز باید در وهله ی اول سراغ قرآن رفت و شخصیت ایشان را از آیینه کتاب وحی مورد واکاوی قرار داد. متأسفانه ما گاهی صرفا در برگه های دفتر تاریخ و از منظر مورخان به شخصیت شناسی بزرگان دین خود می پردازیم؛ مورخانی که عمدتا یا از مذهب شیعه نبودند و یا از لحاظ مقام معنوی آنچنان برجسته نبودند تا بتوانند گزارشگر شاخصه های آسمانی ائمه و صحابه باشند؛ البته باید این نکته را هم مدنظر داشت که ماهیت کار یک مورخ، گزارشگری از ظاهر ماجراهای تاریخی است و خوب می دانیم در این قسمت هم حق ماجرا را ادا نکردند.

اما خود قرآن شاخصه هایی دارد که انسان عاقل را ناگزیر می کند تا در چنین مواردی به آن رجوع کند، از جمله آن که قرآن، وحی الهی و متن مقدس و مشترک مذاهب است، تحریف در آن راه ندارد، حقایق را بیان می کند، قوانین آن تغییر ناپذیر است، درس های آن فرازمانی و فرامکانی است و در هر دوره کاربرد دارد؛ در کنار اینها رسول الله صلی الله علیه و آله ما را همواره دعوت به ثقلین یعنی کتاب و عترت کردند.

به عنوان نمونه ما در آیه ای از قرآن می خوانیم «یا أیها الذین آمنوا استعینوا بالصبر و الصلاة إن الله مع الصابرین»؛ یعنی ای اهل ایمان، از صبر و نماز کمک بگیرید؛ چرا که خداوند با صابران است. (۱۵۳ بقره) در این آیه، خداوند اهل ایمان را دعوت به صبر و نماز می کند و لحن آیه گویای آن است که این دو به مثابه ی دو ابزار شناخته می شوند؛ ابزاری که مؤمنان از آنها در راستای رشد معنوی و شخصیتی و نیز در برخورد با مشکلات و مصائب بهره می گیرند. جالب است که در دو آیه بعد می خوانیم «و لنبلونکم بشیء من الخوف و الجوع و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و بشر الصابرین؛ یعنی قطعا شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، کاستی اموال و جان ها و محصولات مبتلا می کنیم؛ در این حالت به صابران بشارت بده.» (۱۵۵بقره) زمانی هم که می خواهد به وصف صابران بپردازد، می فرماید: «الذین إذا أصابتهم مصیبة قالوا إنا لله و إنا إلیه راجعون؛ یعنی صابران همان ها هستند که وقتی دچار مصیبتی می شود، می گویند ما برای خداییم و به سوی او باز می گردیم» (۱۵۶ بقره) و درباره اجر این صابران می فرماید «أولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمة و أولئک هم المهتدون»؛ بر ایشان صلوات و رحمتی از پروردگارشان [باد] و هدایت یافتگان [هم] خود ایشانند. (۱۵۷ بقره)

وقتی به مسیر زندگانی حضرت زینب سلام الله علیها به ویژه در مقطع قیام امام حسین علیه السلام نگاهی می اندازیم، ایشان را جلوه ی این آیات قرآن می یابیم؛ یعنی چه آن زمان که در سخت ترین شرایط صحنه ی نبرد قرار داشتند و چه آن زمان که همراه با خاندان وحی در اسارت به سر می بردند، صبر و نماز را توشه ی راه خویش قرار دادند؛ به این معنا که در التهابات سعی داشتند همواره ساختار شخصیتی و نیز روحیه معنوی خویش را حفظ کنند و از نور نماز جهت رسیدن به محضر خدا و مناجات به درگاه الهی بهره ببرند و بلکه مصائب هیچ گاه مانع از این نشد که آن بانوی بزرگوار نماز شب خود را ترک کند و لحظه ای از قیامت غافل شود. در نهایت به تصریح قرآن، پروردگار صلوات و رحمت خویش را نصیب چنین مؤمنانی می کند که نتیجه ی آن، هدایت یافتن به طریق خداوند است.

انتهای پیام/