گروه کارخانجات ساران به عنوان یکی از پیشگامان صنعت تهویه مطبوع در ایران، در ردیف بزرگ ترین تولیدکنندگان جهیزات سرمایشی و گرمایشی در خاورمیانه قرار دارد.

به گزارش ایسنا، بنابر اعلام گروه کارخانجات ساران، برخی از اصطلاحات رایج دستگاه چیلر در صنعت تهویه مطبوع به شرح زیر است :

سیکل تبرید:

این فرآیند چگونگی حرکت مبرد درون محفظه چیلر یا هر سیستم تبریدی را توضیح می دهد.

کمپرسور، تولید کننده نیروی محرکه مبرد، در سیکل تبرید می باشد.

ماده مبرد به شکل گازی با فشار و دمای بالا از کمپرسور خارج و وارد کندانسور می شود.در این مرحله، کندانسور مبرد را خنک می کند و انرژی حرارتی آن را به هوای محیط می دهد. پس، مبرد کندانسور را به صورت مایعی با فشار بالا ترک می کند.سپس، مبرد به طرف شیر انبساط حرکت کرده و در آن، با کاهش فشار، تبدیل به مخلوطی از بخار و مایع کم فشار می شود.سپس، مبرد از درون اواپراتور می گذرد که، گرمای نامطلوب ساختمان به آنجا منتقل شده است.این امر مبرد را به جوش می آورد و به بخاری کم فشار تبدیل می کند.

در طول فرآیند تبخیر، مبرد حرارت نامطلوب محیطی را نیز جذب می کند و، سپس، کمپرسور، با مکش آن به درون خود، سیکل را باز تکرار می کند.

ماده مبرد:

سیالی با ویژگی های خاص است که در سراسر مدار داخلی چیلر در گردش است و حرارت نامطلوب را از اواپراتور جذب و آن را به کندانسور انتقال می دهد که در نتیجه ساختمان یا به عبارت دیگر محیط در تماس با اواپراتور خنک می شود.

حالت ماده مبرد در طول سیکل تبرید میان دو فاز مایع و گاز تغییر می کند.این ماده به کمک کمپرسور گرداگرد چیلر جریان می یابد.مادة مبرد دائما درون محفظة چیلر باقی می ماند و، همواره، از آب حاصل از میعان و آب سرد جدا نگهداشته می شود.

مواد مبرد با اسامی خاصی همچون «R۱۳۴A»، «R۱۲۳۳ZD»، و نظایر آن شناخته میشوند که هرکدام برگرفته از فرمول شیمیایی انها است.

کندانسور:

کندانسور بخشی از چیلر است که در آن، حرارت نامطلوب ساختمان، به هوای محیط بیرون منتقل می شود.

مبردی که حرارت نامطلوب جذب شده در اواپراتور را با خود به همراه دارد، به صورت گازی پرفشار و دما بالا وارد کندانسور شده و با تخلیة انرژی حرارتی خود در کندانسور، به صورت مایعی پرفشار آن را ترک می کند.

آب کندانسور:

آبی است که میان برج خنک کننده و کندانسور چیلر آب خنک جریان می یابد. این آب تمام حرارت نامطلوب درون کندانسور، که از طریق ماده مبرد به آنجا منتقل شده است، را جذب خود میکند، سپس، به برج خنک کننده فرستاده شده تا پس از دفع حرارت و تخلیة آن به اتمسفر، مجددا جهت جذب حرارت به کندانسور باز گردانده شود.

عموما، دمای جریان آب ورودی به برج معادل ۳۲ درجة سانتی گراد یا ۸۹٫۶ درجه فارنهایت، و دمای آن در بازگشت معادل ۲۷ درجة سانتی گراد یا ۸۰٫۶ درجة فارنهایت خواهد بود، که البته، این اعداد مقادیری کلی هستند و دماهای واقعی بسته به شرایط می تواند متفاوت باشد.

هوا، خنک:

این اصطلاح معرف چیلرهای با کندانسور هوایی می باشد.

چیلرهای هوا خنک، می بایست در خارج از ساختمان و مکان هایی مانند پشت بام یا در فضاهای مجاور آنها تعبیه شوند.

در موارد نادری، این دستگاه ها درون ساختمان نیز قرار داده می شوند، هرچند، استقرار آنها به این شکل، مستلزم کانال کشی و تمهیدات خاص است.

این نوع چیلرها از مدار چرخش آب در کندانسور استفاده نمی کنند، درمقابل، از فن برای دمیدن هوا روی کویلهای کندانسور و دفع حرارت مبرد، استفاده می کنند که، به این دلیل چیلرهای هواخنک خوانده می شوند.

آب، خنک:

این اصطلاح معرف چیلرهای با کندانسور آبی می باشد.

در این نوع از چیلرها، خنک کاری مبرد و دفع حرارت آن به محیط بیرون، بوسیله آب در گردش بین کندانسور و برج خنک کننده انجام می شود.

چیلرهای آب خنک، بدلیل عدم نیاز به نصب در هوای آزاد، عموما در داخل ساختمان و عموما در موتورخانه، تعبیه می شوند.

اواپراتور:

اواپراتور بخشی است که در آن، حرارت نامطلوب از ساختمان جذب و به مبرد انتقال می یابد.

حرارت نامطلوب جذب شده در اواپراتور، موجب به جوش آمدن ماده مبرد و تبخیر آن می شود.

ماده مبرد به صورت مایع کم فشار به اواپراتور وارد می شود و پس از جذب حرارت نامطلوب ساختمان، به جوش آمده و تبخیر میگردد و در نهایت به شکل بخاری کم فشار، اواپراتور را ترک می کند.

آب چیلد:

به آب سرد تولید شده توسط چیلر، آب چیلد می گویند.

این آب سرد در مداری بسته میان اواپراتور چیلر و رادیاتورهای خنک کننده داخل ساختمان جریان می یابد.

آب سرد تولید شده در چیلرها بوسیله پمپ، با فشار، به داخل هواساز ها و یا فن کوئل های موجود در سراسر ساختمان فرستاده می شود، و در آنجا، حرارت نامطلوب هوای داخل ساختمان را به خود جذب می کند.

این فرآیند هوا را خنک می کند و دمای آب سرد را افزایش می دهد. سپس، آب گرم شده، به اواپراتورهای چیلر باز می گردد و در آنجا حرارت نامطلوب خود را از دست می دهد. دفع این حرارت نامطلوب سبب جوش آمدن ماده مبرد و جذب این حرارت از سوی آن می شود که، این امر موجب خنک شدن دوباره آب خواهد شد. پس از آن که آب خنک شد، در سراسر ساختمان پمپ خواهد شد تا چرخه تکرار و حرارت بیشتری جذب آن شود.

عموما، دمای آب سرد ورودی به واحدهای انتقال حرارت در ساختمان، معادل ۶ درجه سانتی گراد یا ۴۲٫۸ درجه فارنهایت، و دمای آن در بازگشت معادل ۱۲ درجة سانتی گراد یا ۵۳٫۶ درجه فارنهایت خواهد بود.

هرچند، این اعداد مقادیری کلی هستند و دماهای واقعی بسته به شرایط می تواند متفاوت باشد.

انتهای رپرتاژ آگهی