ایسنا/فارس آذرجشن یا جشن آذرگان، یکی از ده ها مراسم جشن محترم نزد زرتشتیان محسوب می شود و همه ساله برابر تقویم زرتشت در روز نهم آذر و براساس تقویم شمسی، سوم آذرماه برگزار می شده است.

یک فعال و راهنمای گردشگری در استان فارس پیرامون آذرجشن، به ایسنا گفت: در تقویم زرتشتیان هر روز و ماه، نام مشخصی دارد و زمانی که روز و ماه هم نام می شود، جشن برپا می شده است.

پیمان سودمند که در زمینه باستانشناسی، مطالعات فراوانی انجام داده، اضافه کرد: آذر برای زرتشتیان، جایگاهی ویژه داشته و همواره آذرجشن، متمایز از سایر آئین ها بوده است؛ زیرا آذر نمادی از آتش و آتش عنصری مهم برای پیروان این دین محسوب می شود.

وی افزود: البته آتش برای زرتشتیان، عنصری مقدس است که به آن احترام می گذارند، اما برخلاف آنچه برخی تصور می کنند، پیروان زرتشت آتش پرست نیستند، آنان آتش را به عنوان عنصر روشنایی و نور خداوندی تجسم کرده و آن را نمادی محترم می دانند.

این فعال گردشگری ادامه داد: در جشن آذرگان، زرتشتیان بر بام خانه های خود آتش روشن می کردند تا در یکی از سردترین ماه های سال، نمادی از گرمی و بهانه ای برای دلگرمی و دورهمی فراهم کرده باشند.

وی ادامه داد: زرتشتیان در آذرجشن، مانند نوروز، سفره آرایی کرده، بهترین لباسها را می پوشند و با تمیزکردن و آذین بندی خانه، گرد هم می آیند و برخی با روشن کردن عود و چوب های معطر، خانه و محله خود را خوشبو می سازند.

این فعال گردشگری گفت: برخی از زرتشتیان، در این روز چوب آتشینی را از آتش جشن آذر برداشته و به درون خانه می برند و آتش را تا پایان سرمای زمستان نگه می داشتند .

سودمند با بیان این که آذرگان و دیگر جشن ها در آئین زرتشت، صرفا برای طرب و شادی نبوده است، افزود: اهمیت این جشن برای همدلی و باخبر شدن از احوالات خویشاوندان و دوستان بوده و افراد می توانستند از این طریق یکدیگر را یاری کنند.

وی ادامه داد: آذرگان و دورهمی های آن بسترساز آشنایی جوانان و خانواده ها برای ازدواج بوده و از این نظر جنبه اجتماعی مهمی داشته و از آن جایی که مراکز حل اختلافی در زمانه قدیم نبود، از این جشن با هدف آشتی بین افراد و حل اختلافات هم بهره می بردند.

این فعال گردشگری، گفت: در جشن آذرگان زرتشتیان گلی مخصوص که رنگ قرمز و نارنجی، شبیه به آتش، دارد می کاشتند و تا انتهای سال از آن مراقبت می کردند.

سودمند با بیان اینکه، زرتشتیان آتش را محترم می دارند چون آن را نماد پاکی می دانند، گفت: در دین مبین اسلام هم بر این نکته تاکید شده که آتش یکی از عناصر پاک کننده آلودگی و نجاست است.

این فعال حوزه گردشگری اضافه کرد: عناصر چندگانه در ادیان و آئین های مختلف نمادهایی محسوب می شده، به عنوان مثال، مهرپرستان، آب را نماد پاکی و خداوند تلقی می کردند، اما آب پرست نبودند.

انتهای پیام