به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، روز نهم ذی الحجه مصادف با روز عرفه است. مؤمنان در این روز احساس قرب بیشتری به خداوند دارند و به تبعیت از سیره پیامبر و اهل بیت وحی علیهم السلام برای دعا و طلب مغفرت خود را مهیا می کنند. این روز شریف در احادیث اهل بیت علیهم السلام بسیار گرامی داشته شده است و به شیعیان خویش روش آموختند.

به عنوان نمونه امام صادق علیه السلام در روایتی فرمود «تخیر لنفسک من الدعاء ما احببت و اجتهد فانه (یوم عرفة) یوم دعاء و مسألة»؛ یعنی هر چه می خواهی برای خود دعا بخوان و [در دعا کردن] بکوش که آن روز [روز عرفه ]روز دعا و درخواست است. (التهذیب الأحکام، ج ۵، ص ۱۸۲)

امام صادق علیه السلام روز عرفه را به صورت خاص روز دعا و درخواست معرفی کردند و لذا از بهترین رفتارها در این روز همین دو گزاره است. گاهی انسان ها به حسب غفلت هایی که دارند و یا مشغله هایی که در اطراف خود احساس می کنند، ممکن است مدت ها بعد از ماه مبارک رمضان از فضای مناجات و دعا دور باشند؛ روز عرفه می تواند بهانه ای برای بازگشت به سوی خداوند و دعا به درگاه ایشان باشد و حاجات خود را به پیشگاه او ببرد. اما اهمیت دعا در روز عرفه به حدی است که در روایتی دیگر فرمودند «من لم یغفر له فی شهر رمضان لم یغفر له إلی مثله من قابل إلا أن یشهد عرفة؛ یعنی «کسی که در ماه رمضان آمرزیده نشود، تا رمضان آینده آمرزیده نشود، مگر آن که در عرفه حاضر شود.» (الکافی (ط - دارالحدیث)، ج۷، ص۳۸۰) هرچند ممکن است ظاهر روایات به ماجرای عرفه در حج اشاره داشته باشد، اما بعید نیست که موقعیت زمانی هم مدنظر است.

مشخصه بعدی که معصومین علیهم السلام برای روز عرفه معرفی فرموده اند، مغفرت است. پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمود «أعظم أهل عرفات جرما من انصرف و هو یظن أنه لن یغفر له»؛ یعنی «گناه کارترین فرد در عرفات کسی است که از آنجا باز گردد، در حالی که گمان می برد آمرزیده نخواهد شد.» (بحار الأنوار ، ج ۹۹ ، ص ۲۴۸) یا امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید «من الذنوب ذنوب لاتغفر إلا بعرفات»؛ یعنی برخی از گناهان جز در عرفات بخشوده نمی شوند. (دعائم الاسلام، ج ۱، ص ۲۹۴) مغفرت هم به معنای ترمیم و محو کردن آثار اعمال منفی است و انسان را از بند تبعات شوم گناهان رهایی می بخشد. امیرالمؤمنین علیه السلام در ابتدای دعای کمیل به برخی از تبعات گناهان اشاره و بعد نسبت به آنها از خداوند متعال طلب مغفرت می کند. بر اساس فرازهای دعای کمیل، برخی گناهان سبب زدودن عصمت، تغییر نعمت ها، نزول نقمت ها، حبس دعا و نزول بلاء می شوند. مغفرت می تواند تمام این تبعات را محو کند.

انتهای پیام/