کاشانی: بنای حکومت علوی بر تکریم نیازمندان بود نه مانور تبلیغاتی
به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، حجت الاسلام کاشانی در برنامه سحرگاهی «ماه من» درباره سیره امیرالمؤمنین (علیه السلام) در برخورد با فقرا سخنانی ارائه کرد.
وی در ابتدای این برنامه با اشاره به آیه ای از قرآن درباره احسان به فقرا گفت: خداوند در آیه ۳۶ سوره نساء می فرماید «و اعبدوا الله و لا تشرکوا به شیئا و بالوالدین إحسانا و بذی القربی و الیتامی و المساکین و الجار ذی القربی … ؛ و خدا را بپرستید، و چیزی را با او شریک قرار ندهید. و به پدر و مادر احسان کنید؛ و درباره خویشاوندان و یتیمان و مستمندان و همسایه خویش (نیکی کنید).» خداوند در این آیه پس از دستور به عبودیت خویش، توصیه نسبت به احسان به والدین می کند و احسان به نزدیکان، یتیمان، مستمندان و همسایه ها را عطف به آن می کند. در واقع یتیم نوازی و مراقبت نسبت به وضعیت فقرا پس از عبودیت خداوند مطرح شده است.
وی افزود: همان طور که قبلا گفتیم ائمه علیهمالسلام مصداق بارز و کامل تمام خوبی هایی است که قرآن معرفی می کند. اگر بخواهیم مصداق عینی این آیه را برای خود ترسیم کنیم، چه کسی غیر از امیرالمؤمنین در این جایگاه قرار میگیرد؟
کاشانی با اشاره به اینکه مقدمه دستگیری از نیازمندان، قطع وابستگی به دنیاست، افزود: پیامبر خطاب به امیرالمؤمنین فرمود «خداوند تو را به زینتی آراسته که بندگان را به خیری که محبوبتر و رساتر از آن نزد خدا باشد نیاراسته، و آن زهد در دنیاست که خداوند آن را به تو بخشیده است.» چنین فردی برای دستیابی به پست و مقام نیاز به زد و بند و این در و آن در زدن ندارد. و در جایی دیگر فرمود «وهب لک حب المساکین» یعنی به تو حب فقرا را بخشید. این محبت هم دو طرفه بود.
امیرالمؤمنین مسئولان خود را ملزم به مبارزه با فقر می کرد
این استاد حوزه و دانشگاه با تأکید بر اینکه دل بریدن از دنیا به معنای تشویق به فقر نیست بلکه عدم دلبستگی به لذت های زودگذر آن است، گفت: امیرالمؤمنین به شدت مخالف فقر بودند به گونه ای که کارویژه حکومت خویش را «توفیر فیء» یا افزایش درآمدهای اجتماعی قرار دادند. غیر از اینکه خودشان به لحاظ شخصیتی، فردی خیر، کارآفرین و کشاورز است، مسئولان خود را ملزم به درآمدزایی و مبارزه با فقر می کرد. منظورمان از زهد، عدم دل بستن به دنیا و عدم غرق شدن در امتیازات آن است. اگر امیرالمؤمنین را به ۱۰ تا سفره دعوت کنند، سفره فقرا را می پذیرفت و این روش زندگی نه برای ترحم به فقرا بلکه واقعا از ته قلب بود. بنابراین هر فرد مؤمنی که قصد دارد مقرب امیرالمؤمنین شود، به دوستداران آن حضرت محبت بورزد و دست فقرا را بگیرد.
سیاست اقتصادی امیرالمؤمنین بر مبنای تکریم فقرا بود
کاشانی درباره برخی شیوه های مدیریتی امیرالمؤمنین در مبارزه با فقر گفت: امام وقتی به حکومت رسید، سیاست های اقتصادی را بر اساس فقرزدایی آن هم بر اساس تکریم و عاطفه قرار داد؛ نه اینکه آنها را در صف قرار دهیم و بر سر و کله هم بزنند تا اینچنین به آنها توهین شود بلکه در اوج کرامت و در اوج عاطفه با آنها برخورد می کرد. امیرالمؤمنین کاری کرده بود که فقرا در محضر ایشان شوق داشتند. گاهی برخی مسئولان به قدری از فقرا فاصله گرفته اند که درکی از اوضاع مردم و به ویژه فقرا ندارند. نباید اینچنین باشد که مسئولی در ماشین بنشیند و فقط دستی به مردم تکان دهد. یا اینکه در موسم انتخابات که می شود برخی از آنها صرفا مانور تبلیغاتی می دهند.
وی افزود: امیرالمؤمنین به کارگزاران خویش می فرمود باید فقرای هر شهر را شناسایی کنید و برای آنها بودجه در نظر بگیرید. ایشان در نامه ای به کارگزار خویش در مکه نوشت «در مال خدا که نزد تو گرد می آید، نظر کن، آن را به عیالمندان و گرسنگانی که در نزد تو هستند و به محتاجان و فقیران برسان و هر چه اضافه آمد، نزد ما بفرست تا ما نیز آن را به محتاجانی که نزد ما هستند، برسانیم.»
انتهای پیام/
وی در ابتدای این برنامه با اشاره به آیه ای از قرآن درباره احسان به فقرا گفت: خداوند در آیه ۳۶ سوره نساء می فرماید «و اعبدوا الله و لا تشرکوا به شیئا و بالوالدین إحسانا و بذی القربی و الیتامی و المساکین و الجار ذی القربی … ؛ و خدا را بپرستید، و چیزی را با او شریک قرار ندهید. و به پدر و مادر احسان کنید؛ و درباره خویشاوندان و یتیمان و مستمندان و همسایه خویش (نیکی کنید).» خداوند در این آیه پس از دستور به عبودیت خویش، توصیه نسبت به احسان به والدین می کند و احسان به نزدیکان، یتیمان، مستمندان و همسایه ها را عطف به آن می کند. در واقع یتیم نوازی و مراقبت نسبت به وضعیت فقرا پس از عبودیت خداوند مطرح شده است.
وی افزود: همان طور که قبلا گفتیم ائمه علیهمالسلام مصداق بارز و کامل تمام خوبی هایی است که قرآن معرفی می کند. اگر بخواهیم مصداق عینی این آیه را برای خود ترسیم کنیم، چه کسی غیر از امیرالمؤمنین در این جایگاه قرار میگیرد؟
کاشانی با اشاره به اینکه مقدمه دستگیری از نیازمندان، قطع وابستگی به دنیاست، افزود: پیامبر خطاب به امیرالمؤمنین فرمود «خداوند تو را به زینتی آراسته که بندگان را به خیری که محبوبتر و رساتر از آن نزد خدا باشد نیاراسته، و آن زهد در دنیاست که خداوند آن را به تو بخشیده است.» چنین فردی برای دستیابی به پست و مقام نیاز به زد و بند و این در و آن در زدن ندارد. و در جایی دیگر فرمود «وهب لک حب المساکین» یعنی به تو حب فقرا را بخشید. این محبت هم دو طرفه بود.
امیرالمؤمنین مسئولان خود را ملزم به مبارزه با فقر می کرد
این استاد حوزه و دانشگاه با تأکید بر اینکه دل بریدن از دنیا به معنای تشویق به فقر نیست بلکه عدم دلبستگی به لذت های زودگذر آن است، گفت: امیرالمؤمنین به شدت مخالف فقر بودند به گونه ای که کارویژه حکومت خویش را «توفیر فیء» یا افزایش درآمدهای اجتماعی قرار دادند. غیر از اینکه خودشان به لحاظ شخصیتی، فردی خیر، کارآفرین و کشاورز است، مسئولان خود را ملزم به درآمدزایی و مبارزه با فقر می کرد. منظورمان از زهد، عدم دل بستن به دنیا و عدم غرق شدن در امتیازات آن است. اگر امیرالمؤمنین را به ۱۰ تا سفره دعوت کنند، سفره فقرا را می پذیرفت و این روش زندگی نه برای ترحم به فقرا بلکه واقعا از ته قلب بود. بنابراین هر فرد مؤمنی که قصد دارد مقرب امیرالمؤمنین شود، به دوستداران آن حضرت محبت بورزد و دست فقرا را بگیرد.
سیاست اقتصادی امیرالمؤمنین بر مبنای تکریم فقرا بود
کاشانی درباره برخی شیوه های مدیریتی امیرالمؤمنین در مبارزه با فقر گفت: امام وقتی به حکومت رسید، سیاست های اقتصادی را بر اساس فقرزدایی آن هم بر اساس تکریم و عاطفه قرار داد؛ نه اینکه آنها را در صف قرار دهیم و بر سر و کله هم بزنند تا اینچنین به آنها توهین شود بلکه در اوج کرامت و در اوج عاطفه با آنها برخورد می کرد. امیرالمؤمنین کاری کرده بود که فقرا در محضر ایشان شوق داشتند. گاهی برخی مسئولان به قدری از فقرا فاصله گرفته اند که درکی از اوضاع مردم و به ویژه فقرا ندارند. نباید اینچنین باشد که مسئولی در ماشین بنشیند و فقط دستی به مردم تکان دهد. یا اینکه در موسم انتخابات که می شود برخی از آنها صرفا مانور تبلیغاتی می دهند.
وی افزود: امیرالمؤمنین به کارگزاران خویش می فرمود باید فقرای هر شهر را شناسایی کنید و برای آنها بودجه در نظر بگیرید. ایشان در نامه ای به کارگزار خویش در مکه نوشت «در مال خدا که نزد تو گرد می آید، نظر کن، آن را به عیالمندان و گرسنگانی که در نزد تو هستند و به محتاجان و فقیران برسان و هر چه اضافه آمد، نزد ما بفرست تا ما نیز آن را به محتاجانی که نزد ما هستند، برسانیم.»
انتهای پیام/
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «کاشانی: بنای حکومت علوی بر تکریم نیازمندان بود نه مانور تبلیغاتی» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.