چرا «شر» فقط گریبان برخی انسان ها را می گیرد؟
به گزارش خبرگزاری مهر، نعیمه پورمحمدی استادیار فلسفه دین دانشگاه ادیان و مذاهب در گفتگوی تلفنی با برنامه سوفیا از یونگ، فیلسوف و روانشناس سوئیسی مطلبی را نقل کرد و گفت: او با طرح پرسشی، مانع شدن خداوند در مقابل «شر» را مطرح می کند و در ادامه اعلام می دارد که آیا باری تعالی نمی خواهد «شر» را از میان بردارد و چرا با وجود خدا، باز هم شرارت ها در دنیا وجود دارد؟
وی این نقل قول را به رفتاری غیر منطقی در مقابل «شر» گره زد و افزود: در نقلی دیگر آمده است که خداوند خیر محض است و با پدیده های شرارت بار در جهان سازگار نیست.
پورمحمدی حجم زیاد شرها و تنوع نامتناسب شرور را در جهان مثال زد و گفت: برای تعدادی از انسان ها شر بسیاری به وجود می آید و برای برخی افراد شر کمتری بروز و ظهور می کند و این دو بر اساس تعریف فلسفی با هم سازگار نیستند.
وی دلایل این پرسش را اینگونه تشریح کرد: خداوند عالم مطلق است و امکان دانستن هر چیزی از جمله از بین بردن شر را دارد و از طرفی اگر خداوند قادر مطلق باشد، بر رفع شر تواناست.
پورمحمدی همچنین تاکید کرد: اگر خداوند خیرخواه محض باشد، در پی ایجاد خیر و از بین بردن شرور است و از دیگر سو، تنوع و حجم زیاد و توزیع نامتناسب شر، قابل اجتناب کردن است.
این استاد دانشگاه دین و ادیان به وجود «شر گزاف» در جهان هستی اشاره کرد و گفت: اگر این شرور قابلیت مقابله و ممانعت داشتند، هیچ خیری را در پس آن ها نمی یافتیم.
پورمحمدی به مقوله ای با عنوان «قرینه شر» اشاره کرد و در این باره گفت: ما نمی توانیم هیچ دلیل موجهی از سوی خداوند، برای تجویز شرور پیدا کنیم؛ پس می توان نتیجه گرفت که خداوند به عنوان «عالم مطلق و خیر محض» وجود ندارد.
وی با طرح این موضوع نتیجه گرفت: مسئله منطقی شر، اصل شرها را با وجود خداوند ناسازگار اعلام می کند و مسئله ی «قرینه ی شر» نیز به شرهای گزاف و زیادی در عالم هستی می پردازد.
پورمحمدی افزود: بشر هرچه کنکاش می کند، هیچ دلیل منطقی برای اینکه خداوند چرا شرور را خلق کرده است، نمی یابد.
وی این پرسش و پاسخ های فلسفی را چنین پی گرفت: مسئله ی اگزیستانسیالی شر، آن را از مقوله ی نظریه خارج می سازد و به ساحت زندگی انسان وارد می آورد.
پورمحمدی ادامه داد: در اینجا انسان با این سوال روبرو است که چرا خداوند رنج را در زندگی ما پدید آورد و چرا راضی به رنج کشیدن انسان شد؟ اما این انسان به سوالی کلی و جهان شمول نمی پردازد که چرا اساسا شرور در جهان وجود دارند.
استادیار فلسفه دین دانشگاه ادیان و مذاهب افزود: این انسان ها برخورد با «شر» را به مقوله ای شخصی گره می زنند و می پرسند چرا خداوند راضی شده است تا ما رنج بکشیم؟
پورمحمدی با بیان اینکه این افراد عشق و محافظت خداوند را زیر سوال می برند، خاطرنشان کرد: چنین افرادی قادر نخواهند بود به عشق خود نسبت به خداوند و وظیفه ی پرستیدن خود ادامه دهند و از خداوند می ترسند و احساس امنیت و اعتماد ندارند و لذا ایمان خود را از دست می دهند.
وی این نقل قول را به رفتاری غیر منطقی در مقابل «شر» گره زد و افزود: در نقلی دیگر آمده است که خداوند خیر محض است و با پدیده های شرارت بار در جهان سازگار نیست.
پورمحمدی حجم زیاد شرها و تنوع نامتناسب شرور را در جهان مثال زد و گفت: برای تعدادی از انسان ها شر بسیاری به وجود می آید و برای برخی افراد شر کمتری بروز و ظهور می کند و این دو بر اساس تعریف فلسفی با هم سازگار نیستند.
وی دلایل این پرسش را اینگونه تشریح کرد: خداوند عالم مطلق است و امکان دانستن هر چیزی از جمله از بین بردن شر را دارد و از طرفی اگر خداوند قادر مطلق باشد، بر رفع شر تواناست.
پورمحمدی همچنین تاکید کرد: اگر خداوند خیرخواه محض باشد، در پی ایجاد خیر و از بین بردن شرور است و از دیگر سو، تنوع و حجم زیاد و توزیع نامتناسب شر، قابل اجتناب کردن است.
این استاد دانشگاه دین و ادیان به وجود «شر گزاف» در جهان هستی اشاره کرد و گفت: اگر این شرور قابلیت مقابله و ممانعت داشتند، هیچ خیری را در پس آن ها نمی یافتیم.
پورمحمدی به مقوله ای با عنوان «قرینه شر» اشاره کرد و در این باره گفت: ما نمی توانیم هیچ دلیل موجهی از سوی خداوند، برای تجویز شرور پیدا کنیم؛ پس می توان نتیجه گرفت که خداوند به عنوان «عالم مطلق و خیر محض» وجود ندارد.
وی با طرح این موضوع نتیجه گرفت: مسئله منطقی شر، اصل شرها را با وجود خداوند ناسازگار اعلام می کند و مسئله ی «قرینه ی شر» نیز به شرهای گزاف و زیادی در عالم هستی می پردازد.
پورمحمدی افزود: بشر هرچه کنکاش می کند، هیچ دلیل منطقی برای اینکه خداوند چرا شرور را خلق کرده است، نمی یابد.
وی این پرسش و پاسخ های فلسفی را چنین پی گرفت: مسئله ی اگزیستانسیالی شر، آن را از مقوله ی نظریه خارج می سازد و به ساحت زندگی انسان وارد می آورد.
پورمحمدی ادامه داد: در اینجا انسان با این سوال روبرو است که چرا خداوند رنج را در زندگی ما پدید آورد و چرا راضی به رنج کشیدن انسان شد؟ اما این انسان به سوالی کلی و جهان شمول نمی پردازد که چرا اساسا شرور در جهان وجود دارند.
استادیار فلسفه دین دانشگاه ادیان و مذاهب افزود: این انسان ها برخورد با «شر» را به مقوله ای شخصی گره می زنند و می پرسند چرا خداوند راضی شده است تا ما رنج بکشیم؟
پورمحمدی با بیان اینکه این افراد عشق و محافظت خداوند را زیر سوال می برند، خاطرنشان کرد: چنین افرادی قادر نخواهند بود به عشق خود نسبت به خداوند و وظیفه ی پرستیدن خود ادامه دهند و از خداوند می ترسند و احساس امنیت و اعتماد ندارند و لذا ایمان خود را از دست می دهند.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «چرا «شر» فقط گریبان برخی انسان ها را می گیرد؟» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.