ایران و گزینه خروج از انپیتی
به گزارش مشرق، کانال تلگرامی خیابان انقلاب نوشت:
رویه ای که ضمن نقض تمامی قوانین و مقررات بین المللی بار دیگر بی خاصیتی نهادی به نام آژانس بین المللی انرژی اتمی در تأمین امنیت برای اعضا را آشکار ساخته که نتیجه آن نیز قوت گرفتن گفتمان راهبردی خروج ایران از ان پی تی است که در کنار تعهد پذیری ایران به امنیت جهانی اقدامی منطقی در جهت پایان دادن به حصاری است که جاسوسان آمریکایی و اسرائیلی از آن جهت اهداف ضد ایرانی بهره می گرفتند.
هر چند که آژانس بر اساس ان پی تی و پادمان مسئولیت های تعریف شده ای در زمینه سازی امن برای دست یابی اعضا به دانش صلح آمیز هسته ای بدون مسئولیت، منع اشاعه و نابودسازی تسلیحات هسته ای می باشد، اما برآوردهای رفتاری آژانس بیانگر تبدیل شدن این مولفه به مولفه هایی خاک خورده و بی عمل است، چنانکه مولفه های امروز این نهاد جهانی شامل کارکرد زدایی از ان پی تی و گزینشی شدن رفتارهاست، بگونه ای که کشوری همچون ایران با بیشترین همکاری همچنان محروم از کمک ها و حمایت های آژانس است در حالی برخی کشورهای دارنده سلاح هسته ای نه تنها تسلیحاتشان را نابود نمی کنند، بلکه به افزایش و به روز رسانی آن پرداخته و رژیم صهیونیستی نیز هیچ نظارتی را نمی پذیرد و آژانس نیز در برابر آن سکوت کرده است.
در همین حال آژانس نقش یک حصار امنیتی برای کشورهای عضو را دارد تا تأسیسات و مراکز هسته ای آن از هر تجاوزی به دور باشد، حال آنکه جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان نشان داد که حصار امنیتی نفوذ پذیر است، چرا که از یک سو جاسوسان آمریکایی- صهیونی را در پوششی امن قرار می دهد که نتیجه آن ترور دانشمندان هسته ای ایران بوده و از سوی دیگر نیز زمینه را برای حملات نظامی به این تأسیسات ایجاد کرده است. شخص گروسی مدیر کل آژانس با گزارش های مغرضانه و مصاحبه هایی که او را در حد یک فعال رسانه ای تقلیل داده، نیز مولفه ای ضد امنیتی مبدل شده اند. مجموع این فرآیندها نشان می دهد که عضویت در ان پی تی و پادمان هزینه های بالاتر از منافع دارد که بازنگری در روابط با آن را الزام آور می سازد.
یکی از پیامدهای جنگ رمضان و بی مسئولیتی و بی کفایتی آژانس در برابر حملات به مراکز هسته ای ایران، موجب شده تا ایران در کنار دفاع نظامی و مدیریت هوشمند تنگه هرمز، خروج از ان پی تی و تغییر در معادلات با آژانس را در دستور کار قرارداده و مجلس شورای اسلامی از آمادگی طرح هایی در این زمینه خبر داده است. بر اساس این طراحی مباحثی همچون خــروج از ان پی تی، لغــو قانــون مربــوط بــه تعهــدات ایــران در چارچــوب توافــق هســته ای و حمایــت از یــک توافــق بین الملـلی جدیـد بـا کشـورهای همسـو بـرای توسـعه فنـاوری هسـته ای صلح آمیـز مطرح است. در همین راستا نیز بقایی ســــخنگوی وزارت خارجــــه اعلام کــــرده است که مجلــــس در حــــال بــــررسی احتمــــال خــــروج از ان پی تی اســــت. البته ایران با چنین رویکردی به دنبال ساخت سلاح هسته ای نبوده، بلکه برآن است تا راه های نفوذ و هزینه های عضویت در ان پی تی را کاهش دهد.
خروج از ان پی تی می تواند زمینه ساز دستاوردهای قابل توجهی باشد از جمله آنکه چارچوب قانونی که زمینه ساز نفود جاسوسان دشمن می گردد، جلوگیری و مشروعیت بین المللی این نفوذ را ساقط می کند. این رویکرد می تواند عاملی بازدارنده در برابر تهدیدات دشمن باشد و به نوعی این رفتار اقدامی مشروع برای حفظ امنیت ملی است. بر اساس قوانین جهانی ایران حق دارد تا مجموعه اقدامات بازدارنده و دفاعی را برای امنیت خویش انجام دهد که به دلیل ناکارآمدی آژانس و تهدیداتی که سالهاست علیه ایران داشته، خروج از ان پی تی حق مشروع امنیتی است که در قالب دفاع مشروع می تواند اجرا شود.
نکته مهم آن است که خروج از ان پی تی در رویکرد راهبردی ایران به معنای بی تعهدی نمی باشد، بلکه تولید قدرت از طریق پایان دادن به یک مولفه امنیتی دروغین است که نه امنیت ساز، بلکه امنیت سوز بوده است. صبر راهبردی با منطق قدرت متقارن در برابر بی قانونی می تواند زمینه ساز امنیت بر اساس نظم نوین جهانی گردد. در معادلات جدید منطقه ای و جهانی ایران دیگر نمی تواند بر اساس مولفه هایی که امنیت آن را تهدید کرده اند رفتار نماید، بلکه بازتعریفی نوین را رقم می زند که در کنار تعاملات منطقه ای و جهانی، رژیم حقوقی تنگه هرمز، مراودات جدید با آژانس بر اساس خروج از ان پی تی را در بر می گیرد تا هرگونه راه نفوذ و تهدید جدید علیه ایران بسته شود.
*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
رویه ای که ضمن نقض تمامی قوانین و مقررات بین المللی بار دیگر بی خاصیتی نهادی به نام آژانس بین المللی انرژی اتمی در تأمین امنیت برای اعضا را آشکار ساخته که نتیجه آن نیز قوت گرفتن گفتمان راهبردی خروج ایران از ان پی تی است که در کنار تعهد پذیری ایران به امنیت جهانی اقدامی منطقی در جهت پایان دادن به حصاری است که جاسوسان آمریکایی و اسرائیلی از آن جهت اهداف ضد ایرانی بهره می گرفتند.
هر چند که آژانس بر اساس ان پی تی و پادمان مسئولیت های تعریف شده ای در زمینه سازی امن برای دست یابی اعضا به دانش صلح آمیز هسته ای بدون مسئولیت، منع اشاعه و نابودسازی تسلیحات هسته ای می باشد، اما برآوردهای رفتاری آژانس بیانگر تبدیل شدن این مولفه به مولفه هایی خاک خورده و بی عمل است، چنانکه مولفه های امروز این نهاد جهانی شامل کارکرد زدایی از ان پی تی و گزینشی شدن رفتارهاست، بگونه ای که کشوری همچون ایران با بیشترین همکاری همچنان محروم از کمک ها و حمایت های آژانس است در حالی برخی کشورهای دارنده سلاح هسته ای نه تنها تسلیحاتشان را نابود نمی کنند، بلکه به افزایش و به روز رسانی آن پرداخته و رژیم صهیونیستی نیز هیچ نظارتی را نمی پذیرد و آژانس نیز در برابر آن سکوت کرده است.
در همین حال آژانس نقش یک حصار امنیتی برای کشورهای عضو را دارد تا تأسیسات و مراکز هسته ای آن از هر تجاوزی به دور باشد، حال آنکه جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان نشان داد که حصار امنیتی نفوذ پذیر است، چرا که از یک سو جاسوسان آمریکایی- صهیونی را در پوششی امن قرار می دهد که نتیجه آن ترور دانشمندان هسته ای ایران بوده و از سوی دیگر نیز زمینه را برای حملات نظامی به این تأسیسات ایجاد کرده است. شخص گروسی مدیر کل آژانس با گزارش های مغرضانه و مصاحبه هایی که او را در حد یک فعال رسانه ای تقلیل داده، نیز مولفه ای ضد امنیتی مبدل شده اند. مجموع این فرآیندها نشان می دهد که عضویت در ان پی تی و پادمان هزینه های بالاتر از منافع دارد که بازنگری در روابط با آن را الزام آور می سازد.
یکی از پیامدهای جنگ رمضان و بی مسئولیتی و بی کفایتی آژانس در برابر حملات به مراکز هسته ای ایران، موجب شده تا ایران در کنار دفاع نظامی و مدیریت هوشمند تنگه هرمز، خروج از ان پی تی و تغییر در معادلات با آژانس را در دستور کار قرارداده و مجلس شورای اسلامی از آمادگی طرح هایی در این زمینه خبر داده است. بر اساس این طراحی مباحثی همچون خــروج از ان پی تی، لغــو قانــون مربــوط بــه تعهــدات ایــران در چارچــوب توافــق هســته ای و حمایــت از یــک توافــق بین الملـلی جدیـد بـا کشـورهای همسـو بـرای توسـعه فنـاوری هسـته ای صلح آمیـز مطرح است. در همین راستا نیز بقایی ســــخنگوی وزارت خارجــــه اعلام کــــرده است که مجلــــس در حــــال بــــررسی احتمــــال خــــروج از ان پی تی اســــت. البته ایران با چنین رویکردی به دنبال ساخت سلاح هسته ای نبوده، بلکه برآن است تا راه های نفوذ و هزینه های عضویت در ان پی تی را کاهش دهد.
خروج از ان پی تی می تواند زمینه ساز دستاوردهای قابل توجهی باشد از جمله آنکه چارچوب قانونی که زمینه ساز نفود جاسوسان دشمن می گردد، جلوگیری و مشروعیت بین المللی این نفوذ را ساقط می کند. این رویکرد می تواند عاملی بازدارنده در برابر تهدیدات دشمن باشد و به نوعی این رفتار اقدامی مشروع برای حفظ امنیت ملی است. بر اساس قوانین جهانی ایران حق دارد تا مجموعه اقدامات بازدارنده و دفاعی را برای امنیت خویش انجام دهد که به دلیل ناکارآمدی آژانس و تهدیداتی که سالهاست علیه ایران داشته، خروج از ان پی تی حق مشروع امنیتی است که در قالب دفاع مشروع می تواند اجرا شود.
نکته مهم آن است که خروج از ان پی تی در رویکرد راهبردی ایران به معنای بی تعهدی نمی باشد، بلکه تولید قدرت از طریق پایان دادن به یک مولفه امنیتی دروغین است که نه امنیت ساز، بلکه امنیت سوز بوده است. صبر راهبردی با منطق قدرت متقارن در برابر بی قانونی می تواند زمینه ساز امنیت بر اساس نظم نوین جهانی گردد. در معادلات جدید منطقه ای و جهانی ایران دیگر نمی تواند بر اساس مولفه هایی که امنیت آن را تهدید کرده اند رفتار نماید، بلکه بازتعریفی نوین را رقم می زند که در کنار تعاملات منطقه ای و جهانی، رژیم حقوقی تنگه هرمز، مراودات جدید با آژانس بر اساس خروج از ان پی تی را در بر می گیرد تا هرگونه راه نفوذ و تهدید جدید علیه ایران بسته شود.
*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «ایران و گزینه خروج از ان پی تی» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.