چرا خداوند برخی از یهودیان را مجازات کرد؟ + صوت
تفسیر قرآن؛
به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، قرآن کریم مشتمل بر معانی دقیق، تعالیم و حکمت هایی والا درباره حقیقت خلقت و اسرار هستی است که عمده مردم در عصر رسالت از درک آن ناتوان بودند. از این رو پیامبر اکرم (ص) و پس از ایشان مفسران به تبیین و شرح جزئیات آیات قرآن کریم می پرداختند. ما نیز با هدف آشنایی بیشتر با آیات الهی، هر روز به چند آیه از کلام الله با استناد به تفاسیر معتبر مفسران قرآن کریم می پردازیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند رحمتگر مهربان
هو الذی أخرج الذین کفروا من أهل الکتاب من دیارهم لأول الحشر ۚ ما ظننتم أن یخرجوا ۖ وظنوا أنهم مانعتهم حصونهم من الله فأتاهم الله من حیث لم یحتسبوا ۖ وقذف فی قلوبهم الرعب ۚ یخربون بیوتهم بأیدیهم وأیدی المؤمنین فاعتبروا یا أولی الأبصار
اوست خدایی که کافران اهل کتاب را (یعنی یهود بنی نضیر را که به مکر، قصد قتل پیغمبر صلی الله علیه و آله کردند) برای اولین بار همگی را از دیارشان بیرون کرد و هرگز شما مسلمین گمان نمی کردید که آن ها از دیار خود بیرون روند و آن ها هم حصار های محکم خود را نگهبان خود از (قهر و انتقام) خدا می پنداشتند تا آنکه (عذاب) خدا از آنجا که گمان نمی بردند بدان ها فرا رسید و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افکند تا به دست خود و به دست مؤمنان خانه هاشان را ویران می کردند، پس ای هوشیاران عالم پند و عبرت گیرید.
فایل صوتی تلاوت آیه ۲ سوره حشر
تفسیر آیه ۲ سوره حشر
مفسران جملگی بر آنند که آیۀ در مورد قبیلۀ بنی نضیر از یهود است. آن گاه که پیامبر اسلام (ص) به مدینه هجرت نمودند به حضور آن حضرت رسیدند و با حضرت پیمان بستند که پیامبر و مسلمانان به آن ها کاری نداشته باشند، مشروط بر این که آن ها هم با مشرکان و سایر کفار هم دست نشوند.
ابوحمزه گوید از امام باقر (ع) شنیدم که فرمودند: «این طور نیست که سالی باران کمتر از سالی دیگر بیاید، خداوند خود باران ها را هرطور مصلحت بداند نازل می کند و به هرجا اراده کند، می فرستد.
هرگاه قومی مرتکب گناه شوند خداوند باران را از آن ها برمی گرداند اگرچه باران برای آن ها مقدر شده باشد خدا آن باران را برای گروهی دیگر می فرستد، و در بیابان ها و دریا ها و کوه ها فرومی ریزد.
خداوند خزندگان را هم در سوراخ ها معذب می کند و باران را از سرزمین هایی که مردمان آنجا معصیت می کنند منع می گرداند و باران را در جا های دیگر می ریزد»؛ و بعد از آن امام (ع) فرمود: «فاعتبروا یا أولی الأبصار».
بیشتر بخوانید
کلمه «حشر» به معنای جمع کردن و بیرون راندن از محل سکونت است.
«فاعتبروا» از واژه «عبر» به معنای عبور کردن از ظاهر و رسیدن به باطن است. کلمه «عبارت» به معنای عبور از لفظ و رسیدن به معناست و «تعبیر خواب»، عبور از ظاهر رؤیا به باطن آن است.
سه قبیله از یهودیان به نام های بنی نضیر، بنی قریظه و بنی قینقاع به مدینه هجرت کرده و در آن جا ساکن شدند و با پیامبر اکرم (ص) پیمان عدم تعرض بستند، اما بعد از جنگ احد گروهی از آنان با مشرکان مکه همراه شد و علیه مسلمانان توطئه کردند، پیامبر آگاه گردید و با آنان برخورد کرد. یکی از بزرگان آنان به نام کعب بن اشرف کشته و میان یهودیان تزلزل ایجاد شد و به قلعه ای پناهنده شدند.
مسلمانان با دستور پیامبر قلعه را محاصره کردند. بعد از چند روز محاصره و جنگ یهودیان پذیرفتند که از مدینه خارج شوند. آن ها هنگام رفتن آن مقدار از اموالشان را که توانستند را با خود بردند و آن مقدار که نتوانستند مانند خانه های خود را تخریب نمودند تا سالم به دست مسلمانان نیفتد.
در قرآن، بار ها ترس در دل دشمن، به عنوان یکی از امداد های الهی شمرده شده است، ازجمله: «قذف فی قلوبهم الرعب»، «سألقی فی قلوب الذین کفروا الرعب» «سنلقی فی قلوب الذین کفروا الرعب»؛ آری، ترس سبب فرار دشمن و پیروزی مسلمانان بدون خونریزی می شود.
در حدیث می خوانیم:سه لشکر برای یاری حضرت مهدی (عج) می آیند، لشکری از فرشتگان، لشکری از مؤمنان و ایجاد رعب و وحشت در دل دشمنان. اندیشه کردن و عبرت گرفتن یک عبادت است، چنانکه در روایات می خوانیم: «کان اکثر عباده ابی ذر التفکر و الاعتبار»، بیشترین عبادت ابوذر، اندیشیدن و عبرت آموختن بود.
پیام های آیه ۲ سوره حشر
۱- قهر خداوند نسبت به یهودیان پیمان شکن کافر، حکیمانه است. «العزیز الحکیم هو الذی أخرج»
۲- نشانه عزت خداوند، تار و مار شدن یهودیان پیمان شکن و توطئه گر است. «العزیز الحکیم هو الذی أخرج»
۳- تمام پیروزی ها را از او بدانیم. «هو الذی أخرج الذین کفروا»
۴- حساب توطئه گران اهل کتاب از حساب بقیه آنان جداست. «الذین کفروا من أهل الکتاب»
۵-تبعید از وطن، یکی از مجارات الهی است. «هو الذی أخرج … من دیارهم»
۶- قدرت هیچ کس و گروهی را پایدار ندانید. «ما ظننتم أن یخرجوا»
۷- کیفر کسی که از تعهدات و پیمان های اجتماعی خارج می شود، آن است که از وطن خارج شود. «أن یخرجوا»
۸-محاسبات و تجهزات کفار در برابر اراده الهی، ناکارآمد و بی فایده است. «ظنوا أنهم مانعتهم حصونهم»
۹- در جنگ و جهاد با کفار، تمام محاسبات نباید بر اساس تجهیزات و امکانات مادی باشد. «فأتاهم الله من حیث لم یحتسبوا»
۱۰- تخریب ساختمان های دشمن، در مواردی جایز است. «یخربون بیوتهم بأیدیهم و أیدی المؤمنین»
۱۱- آنجا که اراده خدا باشد، دوست و دشمن دست به یک کار می زنند. «یخربون بیوتهم بأیدیهم و أیدی المؤمنین»
۱۲- خداوند هم سبب ساز است و هم سبب سوز، ترس را سبب قرار می دهد و دژ ها را از سببیت می اندازد. «قذف فی قلوبهم الرعب»
۱۳- مطالعه تاریخ، سرگرمی نیست، وسیله عبرت است. «فاعتبروا»؛ تاریخ، گذرگاه است نه توقف گاه.
۱۴- استفاده از تاریخ، بصیرت می خواهد. «فاعتبروا یا أولی الأبصار»
انتهای پیام/
به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، قرآن کریم مشتمل بر معانی دقیق، تعالیم و حکمت هایی والا درباره حقیقت خلقت و اسرار هستی است که عمده مردم در عصر رسالت از درک آن ناتوان بودند. از این رو پیامبر اکرم (ص) و پس از ایشان مفسران به تبیین و شرح جزئیات آیات قرآن کریم می پرداختند. ما نیز با هدف آشنایی بیشتر با آیات الهی، هر روز به چند آیه از کلام الله با استناد به تفاسیر معتبر مفسران قرآن کریم می پردازیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند رحمتگر مهربان
هو الذی أخرج الذین کفروا من أهل الکتاب من دیارهم لأول الحشر ۚ ما ظننتم أن یخرجوا ۖ وظنوا أنهم مانعتهم حصونهم من الله فأتاهم الله من حیث لم یحتسبوا ۖ وقذف فی قلوبهم الرعب ۚ یخربون بیوتهم بأیدیهم وأیدی المؤمنین فاعتبروا یا أولی الأبصار
اوست خدایی که کافران اهل کتاب را (یعنی یهود بنی نضیر را که به مکر، قصد قتل پیغمبر صلی الله علیه و آله کردند) برای اولین بار همگی را از دیارشان بیرون کرد و هرگز شما مسلمین گمان نمی کردید که آن ها از دیار خود بیرون روند و آن ها هم حصار های محکم خود را نگهبان خود از (قهر و انتقام) خدا می پنداشتند تا آنکه (عذاب) خدا از آنجا که گمان نمی بردند بدان ها فرا رسید و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افکند تا به دست خود و به دست مؤمنان خانه هاشان را ویران می کردند، پس ای هوشیاران عالم پند و عبرت گیرید.
فایل صوتی تلاوت آیه ۲ سوره حشر
تفسیر آیه ۲ سوره حشر
مفسران جملگی بر آنند که آیۀ در مورد قبیلۀ بنی نضیر از یهود است. آن گاه که پیامبر اسلام (ص) به مدینه هجرت نمودند به حضور آن حضرت رسیدند و با حضرت پیمان بستند که پیامبر و مسلمانان به آن ها کاری نداشته باشند، مشروط بر این که آن ها هم با مشرکان و سایر کفار هم دست نشوند.
ابوحمزه گوید از امام باقر (ع) شنیدم که فرمودند: «این طور نیست که سالی باران کمتر از سالی دیگر بیاید، خداوند خود باران ها را هرطور مصلحت بداند نازل می کند و به هرجا اراده کند، می فرستد.
هرگاه قومی مرتکب گناه شوند خداوند باران را از آن ها برمی گرداند اگرچه باران برای آن ها مقدر شده باشد خدا آن باران را برای گروهی دیگر می فرستد، و در بیابان ها و دریا ها و کوه ها فرومی ریزد.
خداوند خزندگان را هم در سوراخ ها معذب می کند و باران را از سرزمین هایی که مردمان آنجا معصیت می کنند منع می گرداند و باران را در جا های دیگر می ریزد»؛ و بعد از آن امام (ع) فرمود: «فاعتبروا یا أولی الأبصار».
بیشتر بخوانید
کلمه «حشر» به معنای جمع کردن و بیرون راندن از محل سکونت است.
«فاعتبروا» از واژه «عبر» به معنای عبور کردن از ظاهر و رسیدن به باطن است. کلمه «عبارت» به معنای عبور از لفظ و رسیدن به معناست و «تعبیر خواب»، عبور از ظاهر رؤیا به باطن آن است.
سه قبیله از یهودیان به نام های بنی نضیر، بنی قریظه و بنی قینقاع به مدینه هجرت کرده و در آن جا ساکن شدند و با پیامبر اکرم (ص) پیمان عدم تعرض بستند، اما بعد از جنگ احد گروهی از آنان با مشرکان مکه همراه شد و علیه مسلمانان توطئه کردند، پیامبر آگاه گردید و با آنان برخورد کرد. یکی از بزرگان آنان به نام کعب بن اشرف کشته و میان یهودیان تزلزل ایجاد شد و به قلعه ای پناهنده شدند.
مسلمانان با دستور پیامبر قلعه را محاصره کردند. بعد از چند روز محاصره و جنگ یهودیان پذیرفتند که از مدینه خارج شوند. آن ها هنگام رفتن آن مقدار از اموالشان را که توانستند را با خود بردند و آن مقدار که نتوانستند مانند خانه های خود را تخریب نمودند تا سالم به دست مسلمانان نیفتد.
در قرآن، بار ها ترس در دل دشمن، به عنوان یکی از امداد های الهی شمرده شده است، ازجمله: «قذف فی قلوبهم الرعب»، «سألقی فی قلوب الذین کفروا الرعب» «سنلقی فی قلوب الذین کفروا الرعب»؛ آری، ترس سبب فرار دشمن و پیروزی مسلمانان بدون خونریزی می شود.
در حدیث می خوانیم:سه لشکر برای یاری حضرت مهدی (عج) می آیند، لشکری از فرشتگان، لشکری از مؤمنان و ایجاد رعب و وحشت در دل دشمنان. اندیشه کردن و عبرت گرفتن یک عبادت است، چنانکه در روایات می خوانیم: «کان اکثر عباده ابی ذر التفکر و الاعتبار»، بیشترین عبادت ابوذر، اندیشیدن و عبرت آموختن بود.
پیام های آیه ۲ سوره حشر
۱- قهر خداوند نسبت به یهودیان پیمان شکن کافر، حکیمانه است. «العزیز الحکیم هو الذی أخرج»
۲- نشانه عزت خداوند، تار و مار شدن یهودیان پیمان شکن و توطئه گر است. «العزیز الحکیم هو الذی أخرج»
۳- تمام پیروزی ها را از او بدانیم. «هو الذی أخرج الذین کفروا»
۴- حساب توطئه گران اهل کتاب از حساب بقیه آنان جداست. «الذین کفروا من أهل الکتاب»
۵-تبعید از وطن، یکی از مجارات الهی است. «هو الذی أخرج … من دیارهم»
۶- قدرت هیچ کس و گروهی را پایدار ندانید. «ما ظننتم أن یخرجوا»
۷- کیفر کسی که از تعهدات و پیمان های اجتماعی خارج می شود، آن است که از وطن خارج شود. «أن یخرجوا»
۸-محاسبات و تجهزات کفار در برابر اراده الهی، ناکارآمد و بی فایده است. «ظنوا أنهم مانعتهم حصونهم»
۹- در جنگ و جهاد با کفار، تمام محاسبات نباید بر اساس تجهیزات و امکانات مادی باشد. «فأتاهم الله من حیث لم یحتسبوا»
۱۰- تخریب ساختمان های دشمن، در مواردی جایز است. «یخربون بیوتهم بأیدیهم و أیدی المؤمنین»
۱۱- آنجا که اراده خدا باشد، دوست و دشمن دست به یک کار می زنند. «یخربون بیوتهم بأیدیهم و أیدی المؤمنین»
۱۲- خداوند هم سبب ساز است و هم سبب سوز، ترس را سبب قرار می دهد و دژ ها را از سببیت می اندازد. «قذف فی قلوبهم الرعب»
۱۳- مطالعه تاریخ، سرگرمی نیست، وسیله عبرت است. «فاعتبروا»؛ تاریخ، گذرگاه است نه توقف گاه.
۱۴- استفاده از تاریخ، بصیرت می خواهد. «فاعتبروا یا أولی الأبصار»
انتهای پیام/
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «چرا خداوند برخی از یهودیان را مجازات کرد؟ + صوت» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.