حضرت امام سجاد علیهم السلام در دعای خود هنگام حلول ماه مبارک رمضان فرموده اند: «اللهم صل علی محمد و آله، و ألهمنا معرفة فضله و إجلال حرمته، و التحفظ مما حظرت فیه، و أعنا علی صیامه بکف الجوارح عن معاصیک، و استعمالها فیه بما یرضیک.

حتی لا نصغی بأسماعنا إلی لغو، و لا نسرع بأبصارنا إلی لهو و حتی لا نبسط أیدینا إلی محظور، و لا نخطو بأقدامنا إلی محجور، و حتی لا تعی بطوننا إلا ما أحللت، و لا تنطق ألسنتنا إلا بما مثلت، و لا نتکلف إلا ما یدنی من ثوابک، و لا نتعاطی إلا الذی یقی من عقابک.

ثم خلص ذلک کله من رئاء المراءین، و سمعة المسمعین، لا نشرک فیه أحدا دونک، و لا نبتغی فیه مرادا سواک» «بار ال ها بر محمد و آلش درود فرست و معرفت برتری این ماه و بزرگداشت احترامش، و خودداری از محرمات در آن را به ما الهام کن، و ما را به روزه داشتن آن با حفظ جوارح از گناهان، و به کار بردن آن ها در آن چه که تو را خشنود می نماید یاری ده.

تا با گوشمان به گفتار لغو گوش نکنیم، و با چشمانمان به تماشای لهو نشتابیم، و دست هایمان را به حرامی دراز نکنیم، و به سوی ممنوع تو گام برنداریم، و شکم هایمان جز به حلال پر نشود، و زبانمان به غیر آن چه تو گفته ای گویا نگردد، و جز در کاری که به ثواب تو نزدیک می کند به کوشش برنخیزیم، و جز آن چه از عقوبتت نگاه دارد فرا نگیریم، آن گاه این همه را از خودنمایی ریاکاران و شهرت خواهی شهرت طلبان خالص و پاک گردان، به گونه ای که کسی را با تو در این امور شریک نکنیم، و مقصد و مقصودی غیر تو نداشته باشیم.»

منبع: صحیفه سجادیه