ویژگیهای بلاء حسن
به گزارش مشرق، محمد ملایی فعال رسانه در تلگرام نوشت:
این روزها همه مردم ایران شاعر شدند. همه پیامبرند. همه جبرئیل اند. همه ایران شدند. همه بوشهر هستند. همه تهران، همه خرمشهر شدند.
بلاء حسن ویژگی اش این است. از دنیا و ما فی ها کنده شدیم. رها شدیم. نه گرانی می فهمیم. نه سختی، نه سرما و نه داغ عزیزان مان را. دوست داریم خون ما ریخته شود. در راه همدیگر. در راه خدا، در راه بوشهر، در راه اصفهان. این چه صحنه ای است که کسی از مرگ نمی ترسد و آن را در آغوش می کشد؟ چه اتفاقی افتاده که بوشهر را خدا می بینند؟ در اصفهان و خارک، خدا را حس می کنند؟ عجب تجلی ای کرده خداوند متعال در تار و پود این تکه خاک و مردمانش.
از تاریخ جدا شدیم. به عرش خدا رسیدیم. آن قدر گفتیم «الهی هب لی کمال الانقطاع الیک» که اکنون حجاب های نور را دریده ایم و ارواح ما به «عز قدس» الله معلق شده. وحدت وجود را نفی می کردند. ادل دلیل علی شیء وقوعه. همه یکی شدیم و یکی، همه شد. غیر خدا را نمی بینیم. نه به فکر آینده ایم نه به فکر قیمت دلار و اجاره خانه. رها و رها و رها.
بچه های میناب این کار را با ما کرد. خون رهبر شهید این اتفاق را رقم زد. ثانیه ثانیه این لحظات، همساز لحظات بدر و خندق است. گویی حمزه سید الشهدا دارد برای ما شمشیر می زند. ذوالفقار علی را می بینم که بر فرق مرحب می کوبد. دعای صدیقه اطهر را حس می کنیم. صدایش را می شنویم که می گوید خدایا شیعه مرتضی علی را …
صوت پیامبر ص را می شنویم که دارد زمزمه می کند:
ناد علیا مظهر العجائب؛ تجده عونا لک فی النوائب کل هم و کل غم سینجلی بعظمتک یا الله بنبوتک یا محمد و بولایتک یا علی و یا علی و یا علی
گرمای دست صاحب العصر و الزمان را در پشت لانچرها احساس می کنیم.
ذره ذره این مکان و فضا و هوا و درختان و انسان ها در جغرافیای ایران، ملکوتی شده اند. فرشته ها میان ما در رفت و آمدند. آنها را حس می کنی؟
محال است این جنگ بر وفق مراد شیطان جلو برود. اگر ذوالفقار علی در دست صاحب الزمان است و اگر دعای صدیقه اطهر، پشت سرمان، و اگر در سراسر وجودمان، خدا حضور دارد، شکست ما محال است. ابلیس، مستقیم در خورشید خیره شده و حرارت و سوز و گداز ما او را قطعا کور می کند.
*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
این روزها همه مردم ایران شاعر شدند. همه پیامبرند. همه جبرئیل اند. همه ایران شدند. همه بوشهر هستند. همه تهران، همه خرمشهر شدند.
بلاء حسن ویژگی اش این است. از دنیا و ما فی ها کنده شدیم. رها شدیم. نه گرانی می فهمیم. نه سختی، نه سرما و نه داغ عزیزان مان را. دوست داریم خون ما ریخته شود. در راه همدیگر. در راه خدا، در راه بوشهر، در راه اصفهان. این چه صحنه ای است که کسی از مرگ نمی ترسد و آن را در آغوش می کشد؟ چه اتفاقی افتاده که بوشهر را خدا می بینند؟ در اصفهان و خارک، خدا را حس می کنند؟ عجب تجلی ای کرده خداوند متعال در تار و پود این تکه خاک و مردمانش.
از تاریخ جدا شدیم. به عرش خدا رسیدیم. آن قدر گفتیم «الهی هب لی کمال الانقطاع الیک» که اکنون حجاب های نور را دریده ایم و ارواح ما به «عز قدس» الله معلق شده. وحدت وجود را نفی می کردند. ادل دلیل علی شیء وقوعه. همه یکی شدیم و یکی، همه شد. غیر خدا را نمی بینیم. نه به فکر آینده ایم نه به فکر قیمت دلار و اجاره خانه. رها و رها و رها.
بچه های میناب این کار را با ما کرد. خون رهبر شهید این اتفاق را رقم زد. ثانیه ثانیه این لحظات، همساز لحظات بدر و خندق است. گویی حمزه سید الشهدا دارد برای ما شمشیر می زند. ذوالفقار علی را می بینم که بر فرق مرحب می کوبد. دعای صدیقه اطهر را حس می کنیم. صدایش را می شنویم که می گوید خدایا شیعه مرتضی علی را …
صوت پیامبر ص را می شنویم که دارد زمزمه می کند:
ناد علیا مظهر العجائب؛ تجده عونا لک فی النوائب کل هم و کل غم سینجلی بعظمتک یا الله بنبوتک یا محمد و بولایتک یا علی و یا علی و یا علی
گرمای دست صاحب العصر و الزمان را در پشت لانچرها احساس می کنیم.
ذره ذره این مکان و فضا و هوا و درختان و انسان ها در جغرافیای ایران، ملکوتی شده اند. فرشته ها میان ما در رفت و آمدند. آنها را حس می کنی؟
محال است این جنگ بر وفق مراد شیطان جلو برود. اگر ذوالفقار علی در دست صاحب الزمان است و اگر دعای صدیقه اطهر، پشت سرمان، و اگر در سراسر وجودمان، خدا حضور دارد، شکست ما محال است. ابلیس، مستقیم در خورشید خیره شده و حرارت و سوز و گداز ما او را قطعا کور می کند.
*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «ویژگی های بلاء حسن» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.