آیت الله محسنی عمدتا به دلیل موعظه ها و تاکیدش بر فراگیری دانش مدرن به وسیله زنان و مردان در میان روحانیون افغانستان شهرت دارد و از طرفداران مهم سیاست عدم تمایزهای ذاتی میان مذاهب تشیع و تسنن بود.

نگاهی به زندگی مجاهدانه و عارفانه حضرت آیت الله شیخ محمد آصف محسنی (ره)

به گزارش خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس، «محمد آصف محسنی» فرزند محمد میرزا در ۵ ثور سال ۱۳۱۴ خورشیدی در شهر قندهار زاده شد.

وی تحصیلات ابتدایی را در این شهر آغاز کرد و سپس در ایام نوجوانی همراه با پدرش به پاکستان رفت و در شهر کویته مرکز ایالت بلوچستان این کشور زبان اردو را آموخت و همزمان تحصیلات خود را نیز ادامه داد.

در سال ۱۳۳۰ شمسی کارمند اتاق تجارت قندهار شد ولی پس از مدتی این شغل را رها کرد و به فراگیری علوم دینی روی آورد. او به همین منظور به شهرستان جاغوری رفت و به مدت یک سال در یک حوزه علمیه ادبیات و منطق را فرا گرفت.

در سال ۱۳۳۲ شمسی به نجف در عراق سفر کرد و در مدت دو و نیم سال دروس سطوح حوزوی را در آنجا به پایان برد.

وی سپس به دروس خارج فقه، رجال و حدیث و اصول پرداخت و نزد «آیت الله سید محسن حکیم» و «سید ابوالقاسم خویی» و «آیت الله شیخ حسین حلی» و «آیت الله سید عبدالاعلی سبزواری» تحصیلاتش را ادامه داد.

آیت الله محسنی پس از ۱۲ سال تحصیل در نجف به زادگاهش قندهار بازگشت و در یک مدرسه مذهبی در شهر قندهار با لقب «شیخ محمد آصف قندهاری»، به تدریس علوم دینی پرداخت و سپس حسینیه بزرگ قندهار و مدرسه علمیه آن شهر را بنیان نهاد.

به دنبال کودتای هفت ثور در سال ۱۳۵۷ شمسی افغانستان را ترک و به سوریه مهاجرت نمود و چند ماهی در شهر دمشق به تدریس علوم حوزوی پرداخت.

او سپس به ایران رفت و در ماه حمل/فروردین ۱۳۵۸ شمسی با جمعی از روحانیون افغانستان مقیم حوزه علمیه قم، حزب حرکت اسلامی افغانستان را تشکیل داد.

حزب حرکت اسلامی مجموعه ای از گروه های کوچکی بود که رهبری آنها را آقای محسنی در دست گرفت و عملا به «جهاد» علیه نیروهای ارتش سرخ و حاکمیت طرفدار آن پیوست.

با سقوط رژیم دکتر نجیب الله و آغاز حاکمیت نخستین دولت مجاهدین در کابل، وی منشی و سخنگوی شورای رهبری دولت مجاهدین شد.

پس از وقوع جنگ های داخلی بین گروه های مجاهدین و تصرف افغانستان به وسیله گروه طالبان، آقای محسنی کابل را ترک کرد و چند سالی مقیم شهر اسلام آباد پاکستان شد.

وی مخالفت خود را با جنگ های داخلی افغانستان که میان گروه های مجاهدین در گرفت رسما اعلام می کرد و تلاش هایی را هم به منظور آشتی دادن گروه های درگیر انجام داد که این تلاش ها به نتیجه ای نرسید.

در سال ۱۳۶۷ شمسی از پاکستان به ایران رفت و در آنجا به تدریس خارج فقه، علم الرجال و علم کلام پرداخت و بعد از سقوط حکومت طالبان، به کابل بازگشت.

آیت الله محسنی عمدتا به دلیل موعظه ها و تاکیدش بر فراگیری دانش مدرن به وسیله زنان و مردان در میان روحانیون افغانستان شهرت دارد و از طرفداران مهم سیاست عدم تمایزهای ذاتی میان مذاهب تشیع و تسنن بود. به همین منظور مرکز بزرگ علمی را در کابل بنا نهاد که به حوزه علمیه خاتم الانبیاء(ص) معروف است.

در این مرکز علمی مسایل اسلامی هر دو مذهب برای دانشجویان تدریس می شود.

علاوه بر این آیت الله محسنی تلویزیون خصوصی تمدن را هم در افغانستان ایجاد کرد که هدف اصلی از ایجاد آن را ترویج فرهنگ اسلامی می دانست.

حضرت آیت الله محسنی رضوان الله تعالی علیه از تهیه کنندگان و طرفداران سرسخت قانون «احوال شخصیه شیعیان» افغانستان بود که تایید آن از سوی حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین افغانستان، صورت گرفت.

آیت الله شیخ محمدآصف محسنی سرانجام در چهاردهم اسد/مرداد ۱۳۹۸ شمسی بر اثر بیماری به رحمت حق پیوست.

انتهای پیام/ ر