به گزارش خبرگزاری مهر، برنامه شعبده شوم با موضوع بررسی مباحث حقوقی و جرم شناسی معنویت های نو پدید، با حضور مسلم گریبانی، پژوهشگر عرفان های نوپدید و صدرا حافظ، پژوهشگر عرفان های نو ظهور و مدرس دانشگاه ادیان از شبکه رادیویی گفت و گو روی آنتن رفت.

در این برنامه «مسلم گریبانی» با اشاره به این که به تعداد افراد مدعی به عرفان معنویت یا عرفان های نوظهور وجود دارد، گفت: بدون شک عرفان های نوظهور یک عرفان نیستند و چندین عرفان هستند، در حالی که عرفان اسلامی یک عرفان است که توحیدی واحد را دارد.

وی با اشاره به این که عرفان اسلامی شخصیت محور نیست، عنوان کرد: عرفان های نوظهور همه شخصیت محور هستند و بر این اساس بزرگترین آسیبی که این عرفان ها می توانند داشته باشند همین شخصیت محوری است.

این پژوهشگر عرفان های نوپدید در ادامه افزود: در حال حاضر هر شخص مدعی عرفان نسبت به مرام و مسلک خود نوعی از عرفان منحصر به خود را دنبال می کنند و مدعی جریان معنوی و ویژگی های معنوی خودشان هستند.

وی با اشاره به ویژگی های مشترک عرفان های نوظهور، توضیح داد: اولین ویژگی عرفان های نوظهور زمانی شکل می گیرند که تمام این عرفان ها با ادیان توحیدی و بشری مخالفت دارند. در حالی که ممکن است با شخصیت یک دین همدلی داشته باشند اما این موضوع به دلیل پذیرش کلیت آن دین نیست.

مسلم گریبانی با اشاره به این که عرفان های نوظهور دین ستیز و دین گریز هستند، عنوان کرد: از جمله مهم ترین ویژگی های مشترک عرفان های نوظهور می توان به انتخابی بودن آنها اشاره کرد.

وی با تاکید بر این که عرفان نوظهور انتخابی است، تصریح کرد: تمامی عرفان های نوظهور اعتقاد دارند و ادعا می کنند که ادیان سنتی، توحیدی و بشری موروثی هستند، به طوری که افراد دخلی در انتخاب آنها نداشته اند.

این پژوهشگر عرفان های نوپدید در ادامه افزود: در دین اسلام موضوع موروثی بودن دین مقبول نیست، یعنی یک جوان وقتی به بلوغ فکری و رشدی رسید موظف می شود تا در بنیان های فکری و دینی خود بازنگری کرده و از طریق استدلال به خداوند و معاد و نبوت معتقد بشود.

در ادامه برنامه شعبده شوم از شبکه رادیویی گفت و گو، صدرا حافظ با اشاره به اهمیت روش شناسی در مباحث مربوط به مطالعات ادیان، گفت: ما باید از یک الگوی ثابت جهت پدیدار شناسی عرفان های نوظهور پیروی بکنیم. بر همین اساس تاریخچه و دیرینه عرفان های مختلف باید مورد گفت و گو قرار بگیرند.

وی افزود: اگر مطالعه در خصوص عرفان های کاذب بدون شناخت تاریخچه آن صورت بگیرد، ما در روند مطالعه دچار خطا در فهم جنبش های مختلف می شویم.

این پژوهشگر عرفان های نو ظهور با اشاره به فرق ادیان سنتی و عرفان های نوظهور، عنوان کرد: ما در مواجهه با اتلاق واژه دین بر عرفان های نوظهور باید بدانیم که معنای واژه دین در اتلاق به جنبش های معنوی نوپدید با معنای دین در برابر ادیان حقیقی برابر نیست.

وی با اشاره به این که دینی که در عرفان های نوظهور وجود دارد، دینی فرو کاهش داده شده است، اظهار کرد: اگر ما برای دین ابعاد اجتماعی، نهادی، نقلی، اسطوره ای، شعائر، عبادی و عاطفی در نظر بگیریم، دین های جدید به هیچ وجه سازش با ابعاد دینی ندارند.

صدرا حافظ در ادامه افزود: تمام موضوعات در عرفان های نوظهور فروکاهش داده می شوند به بخش معنویت و عاطفی و تجربه دینی؛ اما دینی در سنت ناظر بر ادیان ثانی اتلاق می شود که تمام هفت بعد در تعریف دین را شامل می شود.

وی تاکید کرد: چرا باید عرفان اصیلی که از دل سنت و دین آمده و خودش را ملزم به رعایت تمام ابعاد هفت گانه می داند کنار نهاده شود و به جای آن معنویتی فرو کاهش داده شده معرفی شود؟!