مشرق- امام حسین علیه السلام در دعای روز عرفه:

خدایا، تویی پناه من هنگامی که درمانده ام کنند راهها با همه وسعتی که دارند و زمین بر من تنگ گیرد با همه پهناوریش و اگر نبود رحمت تو بطور حتم من هلاک شده بودم.

و تویی نادیده گیر لغزشم و اگر پرده پوشی تو نبود مسلما من از رسواشدگان بودم.

و تویی که به یاری خود مرا بر دشمنانم یاری دهی و اگر نبود یاری تو من مغلوب شده بودم.

ای که مخصوص کرده خود را به بلندی و برتری و دوستانش بوسیله عزت او عزت یابند.

ای که پادشاهان در برابرش طوق خواری به گردن گذارند و آنها از سطوتش ترسانند.

می داند حرکت (یا خیانت) چشمها و آنچه را سینه ها پنهان کنند و حوادثی که در کمین زمانها و روزگارها است …



متن حدیث:



الهی انت کهفی حین تعیینی المذاهب فی سعتها وتضیق بی الارض برحبها ولولا رحمتک لکنت من الهالکین وانت مقیل عثرتی ولولا سترک ایای لکنت من المفضوحین وانت مؤیدی بالنصر علی اعدآئی ولولا نصرک ایای لکنت من المغلوبین یا من خص نفسه بالسمو والرفعه فاولیآئه بعزه یعتزون یا من جعلت له الملوک نیر المذله علی اعناقهم فهم من سطواته خائفون یعلم خائنه الاعین وما تخفی الصدور و غیب ما تاتی به الازمنه والدهور …