در پی معرفی بهترین دهکده های گردشگری جهان برای سال ۲۰۲۱، درحالی سه روستای ایران از ورود به این فهرست بازماندند که به نظر می رسد وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی هنوز برای راه یابی روستاهای ایران به فهرست جهانی تا حدود دو ماه دیگر امیدوار است.

به گزارش ایسنا، سازمان جهانی گردشگری ۴۴ روستا از ۳۲ کشور را به عنوان بهترین روستاهای گردشگری در سال ۲۰۲۱ معرفی کرد. این روستاها به دلیل حفاظت از منابع طبیعی و فرهنگی، اقدامات مبتکرانه و متحول کننده و تعهد به توسعه گردشگری در راستای توسعه گردشگری روستایی برگزیده شده اند.

طرح ابتکاری سازمان جهانی گردشگری UNWTO که برای نخستین بار اجرا می شود، روستاهایی را که متعهد به تبدیل گردشگری به یک محرک قوی برای توسعه و رفاه مردم خود بوده اند، به رسمیت می شناسد.

ایران سه روستای برندیق (استان اردبیل)، خرانق (استان یزد) و لارک (استان هرمزگان) را برای شرکت در طرح ابتکاری دهکده های گردشگری سازمان جهانی گردشگری معرفی کرده بود که نام آن ها در فهرست بهترین دهکده های گردشگری جهان دیده نمی شود.

به دنبال پیگیری ایسنا از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی این توضیح داده شد که این سه روستا از سه جغرافیای کوهستانی، کویری و ساحلی، پس از ارزیابی ۹ روستا با درنظر گرفتن معیارها و شاخص های تعیین شده از سوی UNWTO انتخاب و معرفی شدند که با توجه به تایید اولیه این سازمان، نقص پرونده یا مدارک وجود نداشته و براساس معیارهای سازمان جهانی گردشگری، گزینش و معرفی شده اند، اما چون برای نخستین بار این طرح ابتکاری اجرا شده، رویکردها جدید بوده است. این وزارتخانه همچنان امیدوار است در نسخه بعدی که فوریه ۲۰۲۲ اعلام می شود این سه روستا در فهرست بهترین دهکده ها و روستاهای گردشگری به رسمیت شناخته شود.

UNWTO در مجموع ۱۷۴ روستا از ۷۵ کشور عضو (هر کشور عضو حداکثر می تواند سه روستا را معرفی کند) را برای طرح آزمایشی ۲۰۲۱ بررسی کرده که از میان آن ها ۴۴ روستا به عنوان بهترین دهکده یا روستای گردشگری توسط این سازمان شناخته شدند. ۲۰ روستای دیگر وارد برنامه ارتقای این ابتکار شده اند که این سازمان با آن ها در اجرای این برنامه کار خواهد کرد. همه ۶۴ روستا بخشی از شبکه بهترین دهکده های گردشگری UNWTO را تشکیل خواهند داد. نسخه بعدی در فوریه ۲۰۲۲ در دسترس قرار می گیرد.

بهترین دهکده یا روستای گردشگری که در این مرحله به رسمیت شناخته شده اند شامل بخوو (فدراسیون روسیه)، بکاسین (لبنان)، بوجو (فیلیپین)، کاسپالا (آرژانتین)، کاستلو رودریگو (پرتغال)، کوئتزالان دل پروگرسو (مکزیک)، کومئادا (پرتغال)، گرویرس (سوئیس)، باتو پوته (مالزی)، کائونرتال (اتریش)، لو مورن (موریس)، لکونبری (اسپانیا)، مانی (مکزیک)، مصفت العبریین (عمان)، میاما (ژاپن)، موکرا گورا (صربستان)، مورلا (اسپانیا)، مصطفی پاشا (صربستان)، نگلانگران (اندونزی)، نیسکو (ژاپن)، نکوتسی (رواندا)، بندر بزرگ قدیمی (موریس)، اولرگسالی (کنیا)، اولانتایتامبو (پرو)، پانو لفکارا (قبرس)، پیکا (شیلی)، پوچامپلی (هند)، پورتو ویلیامز (شیلی)، رادولیکا (اسلوونی)، رجال العمعا (عربستان سعودی)، تستو آلتو (برزیل)، ساس فی (سوئیس)، سن کاسمه (پاراگوئه)، سن جینزیو (ایتالیا)، سیدی کائوکی (مراکش)، سولچاوا (اسلوونی)، سوفلی (یونان)، تاراکلی (ترکیه)، جزیره بنفش (جمهوری کره)، آنگوک (جمهوری کره)، والپوشیاوو (سوئیس)، وونچی (اتیوپی)، ژیدی (چین) و یوکون (چین) هستند.

این روستاها توسط هیأت مشورتی مستقل با درنظر گرفتن معیارهایی چون منابع فرهنگی و طبیعی، ترویج و صیانت از منابع فرهنگی، پایداری اقتصادی، پایداری اجتماعی، پایداری زیست محیطی، پتانسیل گردشگری و توسعه و یکپارچه سازی زنجیره ارزش، حاکمیت و اولویت بندی گردشگری، زیرساخت و اتصال، بهداشت، ایمنی و امنیت ارزیابی شده اند.

سازمان جهانی گردشگری همچنین با انتشار فهرست ۲۰ روستای دیگر، اعلام کرده که با آن ها در برنامه ارتقاء مشارکت کار خواهد کرد. در این فهرست نیز از سه روستای ایران نام برده نشده است.

انتهای پیام