به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، زیارت، آداب ماندگار و با ارزش در دین اسلام است که علاوه بر ابراز محبت و علاقه به معصومین، زمینه ساز تقویت ایمان و تزکیه نفس می شود. زیارت، فرصتی است برای تجدید عهد با اهل بیت و یادآوری سیره و راه آنان که چراغ هدایت بشر است. در کنار این، زیارت به عنوان وسیله ای برای آرامش روح و جلب رحمت الهی شناخته شده و از آثار معنوی آن بهره مند می کند.

در این بین زیارت امام حسین علیه السلام از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا ایشان جلوه ای از شجاعت، ایثار و مقاومت در برابر ظلم و باطل است. ائمه اطهار علیهم السلام بارها تأکید کرده اند که زیارت قبر امام حسین علیه السلام موجب جلب رحمت الهی و آمرزش گناهان می شود. در احادیث متعددی آمده است که هر کس به زیارت قبر امام حسین علیه السلام بیاید، خداوند گناهانش را می آمرزد و به درجه ی رفیع نزد خود می رساند.

امام صادق علیه السلام می فرماید حسین بن علی علیه السلام نزد پروردگارش است و به لشکرگاه خویش و آنان که با او شهید شدند، می نگرد و نیز به زائران خود که به حال و نام و پدران و درجات و منزلتشان نزد خداوند عز و جل آگاه تر از هر یک از شما به فرزند خویش است. بی گمان امام، هرکه را بر او می گرید، می بیند و برایش آمرزش می طلبد و از پدرانش می خواهد که برای آن شخص، آمرزش بطلبند و می فرماید : «اگر زائر من می دانست که خدا چه چیزهایی برایش آماده کرده است، شادی اش از بی تابی اش بیشتر می شد و بی تردید، زائر او پاک از گناه باز می گردد؛ إن الحسین بن علی علیهماالسلام عند ربه عز و جل ینظر إلی موضع معسکره و من حله من الشهداء معه و ینظر إلی زواره ، وهو أعرف بحالهم و بأسمائهم و أسماء آبائهم و بدرجاتهم و منزلتهم عند الله عز و جل من أحدکم بولده و إنه لیری من یبکیه فیستغفر له و یسأل آباءه علیهم السلام أن یستغفروا له ویقول : لو یعلم زائری ما أعد الله له لکان فرحه أکثر من جزعه . وإن زائره لینقلب وما علیه من ذنب. ( عوالم العلوم, ج۱۷, ص۵۳۳)

در این روایت نورانی، رابطه ای عمیق و وثیق میان زیارت امام حسین علیه السلام، مغفرت الهی و تزکیه نفس برقرار می شود. زیارت امام، نه تنها موجب بخشش گناهان می شود، بلکه موجبات پاک شدن و رشد روحی زائر را فراهم می کند؛ زیرا او از راه عشق و ارتباط با امام معصوم، دل خود را از آلودگی ها می شوید و به کمال و صفای باطن نزدیک تر می شود.

در واقع، زیارت پلی برای تقرب به خداوند است که در آن لطف و رحمت حق نازل می شود و زمینۀ تحول و تزکیه در وجود انسان فراهم می آید، همچنان که در زیارت عاشورا می خوانیم «یا اباعبدالله انی اتقرب الی الله و الی رسوله و الی امیرالمؤمنین و الی فاطمة و الی الحسن و الیک بموالاتک»؛ یعنی ای اباعبدالله من تقرب می جویم به درگاه خدا و پیشگاه رسولش و امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و به حضرت تو قرب می طلبم بواسطه محبت و دوستی تو.»

انتهای پیام/