به گزارش خبرگزاری مهر به نقل پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)، رهبر معظم انقلاب اسلامی بیانات مهمی را در ابتدای درس خارج فقه درباره وظیفه ی ثروتمندان مطرح کردند.

متن بیانات ایشان به شرح زیر است

بسم الله الرحمن الرحیم



و الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین.



عن ابی قتادة عن داود بن سرحان قال: کنا عند ابی عبد الله علیه السلام اذ دخل علیه سدیر الصیرفی فسلم و جلس فقال له: یا سدیر! ما کثر مال رجل قط الا عظمت الحجة لله تعالی علیه، فان قدرتم ان تدفعوها عن انفسکم فافعلوا؛ قال له: یا بن رسول الله! بماذا؟ قال: بقضاء حوائج اخوانکم من اموالکم. (۱)



عن داود بن سرحان قال: کنا عند ابی عبد الله علیه السلام اذ دخل علیه سدیر الصیرفی فسلم و جلس



سند این روایت جزو سندهای بسیار خوب است. البته سدیر صیرفی توثیق نشده است اما اهمیتی ندارد، چون او راوی نیست؛ راوی داوودبن سرحان است که داوود رقی است که ثقه است، سند هم سند خوبی است. می گوید خدمت حضرت بودیم، سدیر صیرفی وارد شد. سدیر صیرفی اهل صرافی بوده صیرفی یعنی صراف و کسی که دینار و نقره و مانند اینها میخرد و می فروشد و قاعدتا آدم پولداری بوده. [سلام کرد و نشست.]



فقال له یا سدیر ما کثر مال رجل قط الا عظمت الحجة لله تعالی علیه



بمجردی که نشست، ظاهرش این است که حضرت بی مقدمه، بدون اینکه او سؤالی کرده باشد و حرفی زده باشد، رو کردند به او و فرمودند که ای سدیر! هر کسی که پولش زیاد شد، مالش زیاد شد، حجت خدا بر او زیاد خواهد شد؛ چون «اخذ الله علی العلماء الا یقاروا علی کظة ظالم و لا سغب مظلوم»؛ (۲) خدای متعال عهد و پیمان گرفته از علما علما هم فقط به معنای فقها نیست از دانشمندان، دانایان، زبدگان، نخبگان جامعه که بر گرسنگی گرسنگان و سیری و پری سیران و اغنیا صبر نکنند، اعتراض کنند. یک ظالم ثروتمند شکم پری و مظلوم گرسنه ای را اگر دیدند [اعتراض کنند]. خب این حجت خدا است دیگر، این عهد و پیمان الهی است. حضرت اینجا به سدیر فرمود: اگر مال کسی زیاد شد، حجت خدا بر او بزرگ خواهد شد، سنگین خواهد شد، خدای متعال بر او احتجاج خواهد کرد. حالا کسی که مال ندارد، یک جور است، کسی که مال دارد، طبعا وضعش فرق می کند؛ وظیفه دارد.



فان قدرتم ان تدفعوها عن انفسکم فافعلوا



اگر می توانید این مال زیادی را که دارید، از خودتان دور کنید، دفع کنید، بکنید. خب، چه جوری دفع کنیم؟ مثلا بریزیم پول ها را در آب، در دریا، در چاه؟ یا برای اینکه پول را از بین ببریم، خرج های مسرفانه و بیجا کنیم، خرج بیخودی بکنیم؟ اینها مراد نیست.



قال له یا ابن رسول الله بماذا؟



[سدیر گفت:] چه جوری این پول را از خودمان دفع کنیم؟



قال بقضاء حوائج اخوانکم من اموالکم



[حضرت فرمود:] راهش این است که نگاه کنید، ببینید برادران شما چه نیازی دارند به اموال شما، آن نیاز را برآورده کنید.



بعضی ها متمکن هم هستند، [اما] می آیند پیش ما چون پول بیت المال دست ما است، از ما می خواهند که مثلا فرض کنید فلان کس محتاج است، شما یک پولی بدهید؛ خب بابا، خودت که پول داری، بده! اگر چنانچه نتوانستی، بعد بیا سراغ بیت المال. یعنی بعضی ها سختشان است که از خودشان بکنند و در راه خدا انفاق کنند. حضرت اینجا می فرمایند که این پول زیاد را، این مال زیاد را هر جور که می توانی، از خودت دور کن. البته هر جور که می توانی، یعنی به این صورت که به برادران مؤمنت بدهی و قضاء حوائج آنها را بکنی.