مادری از عشق بی پایان دخترش به «نخودی» و داستانک های «فارسی آموز ادبی» سخن می گفت و نشانه ی آن را نیز جدا نشدن دخترک از کتابش می دانست.

به گزارش ایسنا، بنابراعلام کتاب هدهد، مادر دختر کوچولو می گفت: شدنی نیست اگر بخواهیم به مهمانی یا بیرون از خانه برویم و دخترکم بدون کتاب فارسی آموز این کار را انجام دهد.سپس با خنده و شادی گفت: این کتاب برای کودکان نوآموز، مانند دیوان شاعران بزرگ برای ما بزرگ سالان فارسی زبان است. هنگامی که با آن ها آشنا می شویم، دیگر هیچ گاه نمی توانیم آن ها را از خود و خانه ی مان دور کنیم.

هریک از ما بزرگ سالان زمانی کودک بوده ایم و احتمالا همه ی ما تا حدودی با نظام خشک و غیرمنعطف آموزشی مواجه شده ایم. در سالیان اخیر، از گوشه و کنار، درباره ی شیوه های گوناگون آموزش خلاق چیزهایی به گوشمان خورده است؛ بسته هایی که گاه در حد فلش کارت های رنگارنگ، سی دی های آموزشی همراه با موسیقی های شاد و گاه غیرمتعارف اند؛ اما کمتر شنیده ایم که کودکی کتاب آموزش فارسی را با خود به مهمانی ببرد! آخر، پروسه ی سخت آموزش و لذت مهمانی، چندان با هم جور نیستند! به نظر می رسد که این بار، معجزه ی آموزش خلاق از راه ادبیات کودکان جواب داده است.

«فارسی آموز نخودی» لذت آموزش زبان فارسی برای کودکان و بزرگ سالان

«اکنون در ایران و بیرون از ایران هزاران کودک و گاه بزرگ سالانی هستند که با فارسی آموز های ادبی (نخودی) خواندن و نوشتن را آموخته اند یا می آموزند.

برای کسی که بخشی از کارش را روی برنامه ی سوادآموزی گذاشته، هیچ ارمغانی ارزنده تر از این نیست که کودکان یا بزرگ سالانی سر راه او پدیدار شوند و سپاسگزارانه از آموختن زبان فارسی، آن هم با روش و راه بردی که در این بسته ها آمده است، سخنی به مهر بگویند.

اگرچه چنین سخنانی انگیزه هایی نیکو به نویسنده می دهد که کارش را هرچه بهتر انجام دهد، فراتر از آن، پرسش هایی بیشتر در چرایی و چگونگی ناکارآمدی روش های آموزش زبان فارسی به نوآموزان در ذهن او می سازد.

این ها سخنان آقای محمدهادی محمدی، نویسنده ی فارسی آموز نخودی ۱، ۲و فارسی آموز ادبی ۳ است. محمدی که علاوه بر پژوهش در حوزه ی آموزش زبان فارسی و تاریخ کودکی، سال هاست در گستره ی ادبیات کودک قلم می زند، شیوه ای نوین را برای سوادآموزی، هم به کودکان و هم به بزرگسالان، مدنظر قرار داده است.

اگر از من پرسیده شود چه جادویی برای این روش آموزش به کار برده ام، فقط و فقط می گویم پیدا کردن آن چیزی که اوید دکرولی، آموزش گر برجسته ی بلژیکی، در سده ی پیش گفته است: پیدا کردن کانون های علاقه ی کودکان.

محمدی به دلیل شناخت کاملش از کودک و داستان، در این مجموعه ی سوادآموزی، داستان، خیال و آموزش را چنان با یکدیگر ترکیب کرده است که مخاطب فراموش می کند، قرار است ساعت های متمادی از عمرش را صرف سوادآموزی از طریق این کتاب کند.

در حقیقت، مخاطب ورای امر آموزش، بیشتر در حال کسب لذت و همزادپندازی با نخودی است! محمدی در این باره می گوید:

می توانم بگویم یکی از کانونی ترین بخش های علاقه ی کودکان، داستان و ادبیات است. بی گمان جادوی واژه ها در پیکر و ریخت داستان، چیزی است که هر کودکی را دوستانه و از روی خویش رفتاری به بند هیجان دانستن می کشد.

در بیش از یک دهه ای که از انتشار این بسته های آموزشی می گذرد، نمونه های زیادی را دیده ام که همه گواهی دهنده ی کارسازی بسیار این داستانک ها در آموزش زبان فارسی است.

در این سال ها، در ایران و بیرون از ایران، از این نمونه ها بسیار دیده ام. کودکانی که دور از سرزمین مادری در کشورهایی مانند سوئد یا آلمان و بسیاری جاهای دیگر فقط به عشق لذت بردن از داستانک های نخودی با خواندن و نوشتن به زبان فارسی آشنا شده اند.

در این سال ها، در ایران، بسیاری از کودکان کار و افغانستانی بوده اند که با «فارسی آموز نخودی»آشنا شده و رنج ها و تنهایی های خود را در پیکر کوچک او هم سرشت پنداری کرده اند.

آموزگاری در آلمان که به بزرگ سالی ایرانی_آلمانی، فارسی آموزش می داد، در نقش هیجانی این بسته در برانگیختن زبان آموزان می گفت که شاگردش گاهی برای نخودی گریه می کرد. هنگامی که از او انگیزه های این رفتار را پرسیدم، دانستم او دارد برای سرنوشت خودش در کودکی گریه می کند که در تنهایی بزرگ شده است.

چیدمان سامانه ی الف بایی در این کتاب یک گام از راه برد باغچه بان دور و گامی به راه برد آوایی_رانشی که کارآمدتر و پیش رفته تر است، نزدیک تر شده است. در این راستا، هدف بنیادین نویسنده، برنامه ریزی برای انتشار بسته های زبان آموزی فارسی، هم ساز و هم سو با این روزگار است.

نگارنده خود را شاگرد کوچک استاد بزرگی چون جبار باغچه بان می داند و آنچه در این گستره پیش می برد، پیش رفت در پدیده ای است که روزگاری او آغاز کننده ی آن بوده است.

در بسته های آموزشی نخودی چه می گذرد؟

«فارسی آموز ۱» مجموعه داستان هایی است به ترتیب نویسه های الفبا با شخصیتی ثابت. این داستان ها از نخودی ای می گوید که تک و تنهاست. از سوی دیگر، هر تک داستان نخودی، هم چنان که یک شخصیت ثابت دارد، جدا از دیگر داستان هاست. کودک از هر کجای کتاب که آغاز کند به خواندن، نیازی ندارد بداند نخودی کیست!

اما نخودی در فارسی آموز ۲ چگونه است؟ این بار نخودی، از تنهایی اش خسته شده و به دنبال کسی می گردد تا با او همراه شود … تا اینکه نخودفرنگی را می بیند.

در حقیقت، آموزگار «فارسی آموز پایه » شخصیت نخودی بود، اما در کتاب «فارسی آموز ۲» نخود فرنگی به کمک نخودی می آید و او نیز آموزگار زبان آموزان می شود و به همراه نخودی کار آموزش فارسی دوم دبستان را از راه داستانک های کوتاه و گیرا ادامه می دهد.

در این میان، «فارسی آموز ادبی ۳ » بخش پیشرفته ی آموزش خلاق زبان فارسی پایه است. در ادامه ی راه سوادآموزی با «بسته های نخودی » با کمک «فارسی آموز ۳» افراد می توانند مهارت های خواندن و نوشتن خلاق را در خود بهبود بخشند و از ادبیات ناب بهره ی بیشتری ببرند.

هر سه بسته شامل کتاب های آموزشی، کارورزی و راهنمای استفاده از مجموعه است و افزاری کارآمد و مناسب برای آموزش فارسی ابتدایی به حساب می آید.

امید که این کارها کمک کنند راه آموزش زبان فارسی پایه، بیرون از چهارچوب های رسمی و خشکی که بار کودکان و بزرگ سالان شده است، هموارتر و آسان تر شود.

انتهای رپرتاژ آگهی