ایسنا/خراسان جنوبی مسئول حوزه پژوهش اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی گفت: آئین و مراسم جشن کاکل خراسان جنوبی در فهرست میراث معنوی کشور ثبت شد.

سید احمد برآبادی در گفت وگو با ایسنا اظهار کرد: جشن کاکل از جمله مراسمی است که مردم به شکرانه لطف الهی در مرداد ماه و اوایل شهریور ( زمان گندم درو) برپا می کنند.

وی افزود: کاکل در واقع بهم پیچیدگی بخشی از گندم زار است که به جهت وزش باد و تراکم بوته های گندم در قسمتی که بوته ها دارای ارتفاع بیشتر، مقاومتر و دانه های درشت تر دارند بوجود می آید.

مسئول حوزه پژوهش اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی تصریح کرد: آئین کاکل درو یا همان جشن کاکل در بسیاری از روستاهای استان برگزار می شود؛ در مزارع گندم گاهی خوشه های گندم به دور هم پیچ خورده و رو به قبله می ایستد که دهقانان استان خراسان جنوبی این عمل را نتیجه خیر و برکت دانسته و به فال نیک می گیرند و برهمین اساس و به شکرانه آن جشن برپا کرده و در همان زمینی که کاکل بوجود آمده قربانی می کنند.

برآبادی ادامه داد: کشاورزان براین اعتقاد هستند که وجود کاکل در زمین باعث خیر و برکتی است که خداوند به کشاورز و آن زمین عطا نموده است و کشاورز باید قدر این نعمت الهی را بداند و شاکر باشد.

وی افزود: مردم براین اعتقاد و باورند که بوجود آمدن کاکل به هیچ کدام از عوامل طبیعی مانند باد و آب بستگی ندارد و فقط به عقیده و نیت کشاورز و برکت خداوند که زمین عطا می کند بستگی دارد.

مسئول حوزه پژوهش اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی بیان کرد: در داخل هر کاکل بلبل یا گنجشک لانه می کند و تخم می گذارد و جلوتر از این که موقع درو شود و خواسته باشند کاکل را درو کنند بچه بلبل ها از تخم بیرون آمده و پرواز می کنند و خانه ای که در داخل کاکل درست کرده اند می ماند که در اصطلاح محلی به آن «کل بلبل» می گویند.

برآبادی ادامه داد: بیشتر تا موقع درو گندم بلبل یا گنجشکی که لانه کرده از کل بلبل خارج شده و پرواز می کند، اما چنانچه هنوز در کل بلبل باشد مزرعه گندم درو می شود و اطراف کاکل و همچنین کل بلبل را می گذارند تا بلبل یا گنجشک از آنجا پرواز کند و آن موقع کاکل و گندم های اطراف آن را درو می کنند.

وی تصریح کرد: در زمینی که کاکل بوجود می آید و صاحب زمین می فهمد که در زمینش کاکل وجود دارد ابتدا همه گندم های اطراف را درو می کنند؛ بعد از این مرحله و هنگام درو قسمت کاکل، ابتدا با قرائت صلوات درو را آغاز می کنند و یک نفر از بزرگان در داخل زمین چاووشی می خواند.

مسئول حوزه پژوهش اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی یادآور شد: گوسفندی را در اطراف زمین و در همان محل کاکل می گردانند و بعد در همانجا ذبح می کنند به طریقی که خون گوسفند به روی خوشه های گندم کاکل بریزد و چند خوشه از گندم های کاکل را درو می کنند؛ فرد با عجله و سریع به طوری که حتی پشت سرش را نگاه نمی کند خوشه ها را برده و روی خرمن گندم می گذارد به نیت این که خیر و برکت به تمام گندم ها اثر کند.

انتهای پیام