به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، قناعت به معنای اکتفا کردن به اندک و ضد اسراف کاری است؛ راغب در مفردات می گوید قناعت یعنی به اندک اکتفا کردن و راضی از امور گذرنده دنیوی بودن. در اصطلاح شرعی، صفتی است که با تکرار و تمرین در انسان به صورت ملکه ای در می آید که باعث خشنودی و راضی شدن به چیز کم و نگه داشتن نفس از زیاده خواهی می شود. یا اینکه عبارت از این است که انسان بیش از هر چیز به خداوند متعال متکی بوده و به هرچه در اختیار دارد خشنود و سازگار باشد.

این خصلت که برخاسته از عزت نفس و ایمان افراد است، ثمرات مناسبی را برای دارنده آن به همراه دارد؛ به عنوان نمونه امیرالمؤمنین (ع) ذیل آیه «من عمل صالحا من ذکر أو أنثی و هو مؤمن فلنحیینه حیاة طیبة؛ از مرد و زن هر کس عمل صالح انجام دهد در حالی که مؤمن باشد، مسلما او را به زندگی پاک و پاکیزه ای زنده می داریم»، فرمود: حیات طیبه همان قناعت است؛ هی القناعة. (حکمت۲۲۵ نهج البلاغه) همچنین در کلام حضرت، قناعت ثروتی پایان ناپذیر شمرده شده است آنجا که فرمود «القناعة مال لا ینفد؛ قناعت ثروتی است پایان ناپذیر» (حکمت ۴۷۵)

به طور کلی باید توجه داشت که قناعت، بخل ورزیدن و یا مصرف نکردن نیست، بلکه قناعت آن است که انسان از امکانات خویش به صورت صحیح و با بهره وری مناسب و رعایت الگوی مصرف توصیه شده در جامعه و مطابق دستورات اسلام استفاده و در این امور از زیاده روی و ریخت و پاش اجتناب کند. انسان اگر بخواهد در کار و تلاش دنیایی، گرفتار حرص و طمع نشود، باید قناعت را سرلوحه برنامه هایش قرار دهد.

جامعه اربعینی، عرصه ای جهت نمایش ویژگی قناعت است. تقریبا تمام زائران اربعینی با کمترین امکانات و فارغ از تجملات دنیوی به سوی زیارت اباعبدالله (ع) می روند؛ آنها از کمترین داشته های خود به نحو احسن استفاده و از اسراف دوری می کنند. جالب است که در پایان، زائران اربعین در نهایت رضایت به سفر خود پایان می دهند؛ اما خوب است که این تجربه را در سبک زندگی خود وارد کنیم و از ثمرات آن در طول سال بهره ببریم.

انتهای پیام/