ماسک هایی که زیر پا لگدمال می شوند / بی توجهی شهروندان و جولان کرونا
استفاده از وسایل بهداشتی مانند ماسک و دستکش برای پیشگیری از انتقال ویروس کرونا در بین مردم افزایش یافته و افرادی که پس از استفاده این اقلام به جای ریختن آن ها در سطلهای زباله، این زباله های عفونی را در سطح شهر، معابر و جوی های آب رها می کنند.
خبرگزاری فارس - اردبیل؛ کبری عزیزی: چهره اش را نتوانستم ببینم ولی سنش قطعا کمتر از ۳۰ بود. پسری قد بلند با موهای فر مشکی، نفهمیدم از کجا و چه زمانی جلوتر از من راه می رود وقتی که با صدای بلند با تلفنش حرف می زد توجه ام بهش جلب شد و بعد از چند دقیقه مکالمه عطسه ای کرد و بلافاصله انگار که ماسک را برای زمان عطسه زده بود از دهانش برداشت و بدون این که دنبال سطل زباله ای بگردد انداخت زمین و رفت.
چه بخواهیم و چه نخواهیم واقعیت همانی است که می بینیم. واقعیت عادت به زندگی کرونایی است و بس. هرچه قدر انکار کنیم و وجودش را پس بزنیم باز هم نمی توانیم واقعیت را تغییر دهیم. میهمان ناخوانده ای که از اواخر بهمن سال گذشته با جان شیرینمان کلنجار می رود انگار حالا حالا قصد رفتن ندارد. بله در این شرایط باید به وجود ویروسی به نام کرونا عادت کنیم .
روزهای اول هیچ گاه یادم نمی رود زمانی که کل داروخانه های شهر را زیر پا گذاشتم و دریغ از یک عدد ماسک. از هر ۵ مراجعه کننده به داروخانه ۴ نفر دنبال ماسک و دستکش بودند. آن روزها چیزی که همه را اذیت می کرد نبود ماسک و دستکش بود ولی حالا چه! حالا هم رها شدن ماسک های استفاده شده درسطح شهر معظل بالاتر از کرونا گشته است. راستی حالا با وجود ماسک و دستکش چه قدر به بهداشت و سلامت خود و دیگران اهمیت می دهیم؟
جولان کرونا با بی توجهی شهروندان
استفاده از وسایل بهداشتی مانند ماسک و دستکش برای پیشگیری از انتقال ویروس کرونا در بین مردم افزایش یافته و افرادی که پس از استفاده این اقلام به جای ریختن آن ها در سطلهای زباله، این زباله های عفونی را در سطح شهر، معابر و جوی های آب رها می کنند که به گفته کارشناسان بهداشتی این اقدام می تواند عاملی برای انتقال این ویروس باشد.
رها کردن ماسک و دستکش در سطح شهر نه با اخلاق سازگاری دارد و نه با فرهنگ و نه با سلامت. شاید برخی افراد از روی ناآگاهی این کار را می کنند ولی واقعا ناآگاهی تا این حد! اگر از روی ناآگاهی است پس چرا در منزل خود این کار را نمی کنیم و اتفاقا در منزل خود به دنبال تمیزی هستیم.
به گفته متخصصان آن قدر انتقال این ویروس سریع و خطرناک است که اگر جدی گرفته نشود سخت بتوان از چرخه انتقال خارجش کرد و باز هم به گفته متخصصان این ویروس ساعت ها و روزها می تواند بر روی اجسام و شی زنده بماند؛ در نتیجه ماسک ها و دستکش ها، خود می توانند موجب انتقال بیماری شوند.
ماسک ها و دستکش هایی که در راستای پیشگیری از ابتلا به ویروس کرونا، اکنون در معابر و کوچه و پس کوچه شهر زیر پایمان لگدمال می شوند و با توجه به ماهیت ویروس کرونا اگر ماسکی که در فضای عمومی رها شده آلوده به ویروس باشد بسیار مخاطره آمیز بوده و امکان ابتلا شدن افراد وجود دارد.
اگر پاکبانان به دلیل سهل انگاری ما ابتلا به کرونا شوند …
دیدن برخی افراد که ماسک و دستکش خود را در معابر رها کرده اند دلم را به درد می آورد و یاد پاکبانانی می افتم همان هایی که برای داشتن شهر زیبا و طبیعت بکر و خوشی من و تو و برای کسب یک لقمه نان حلال تلاش می کنند، حال اگر با سهل انگاری من و تو خدایی نکرده مبتلا به این بیماری شوند چه می شود. با رها کردن هر ماسک و دستکش در سطح شهر وجدان هایمان به خوابی عمیق فرو می رود و چه بسا که این وجدان ناآگاه باعث بیمار شدن عزیزان خودمان شود.
این اقدام غیراخلاقی فقط مختص شهر من نیست. در کشورهای مختلف برای ریختن زباله جریمه هایی را در نظر گرفته و قوانین و مقرراتی را وضع کرده اند به طور مثال در فرانسه جریمه هایی حدود ۶۸ تا ۱۳۵ یورو در انتظار کسانی است که اقلام بهداشتی را روی زمین رها کند. و جالب این که شهردار های شهر های مختلف ایتالیا برای شهروندانی که ماسک و دستکش استفاده شده خود را در خیابان ها یا پارک ها رها کنند بین ۵۰۰ تا یک هزار یورو جریمه تعیین کرده اند.
پاکبانان شهرداری نه امکان دورکاری دارند و نه از امکانات بهداشتی خیلی زیاد برخوردار هستند، ولی مثل همیشه برای نظافت شهر ما تلاش می کنند بدون هیچ چشم داشتی.
یکی از پاکبانان زحمتکش شهرمان که در زیر آفتاب سوزان شهر در حال کار است بدون هیچ تاملی گفت: این روزها بیشتر نگران سلامت خود و خانواده ام هستم لطفا به مردم بگویید ماسک بزنند ولی ماسک و دستکش استفاده شده خود را حتما در سطل زباله بیندازند.
مشهدی ابراهیم که مردی پا به سن گذشته است از روزهای سخت کرونایی می گوید: درست است که با در خانه ماندن میزان زباله های رها شده در سطح پیاده روها و پارک و مکان های عمومی کم شده ولی متاسفانه رها شدن ماسک و دستکش افزایش یافته و این باعث ناراحتی و اذیت ما می شود. ما هم مثل بقیه زندگی داریم، خانواده داریم لطفا نگران سلامت ما هم باشید.
وی ادامه داد: با هر ماسک و دستکشی که از روی زمین جمع می کنم، می ترسم خدایی نکرده کرونایی بشوم و تا زمان بروز علایم باعث آلوده شدن خانواده ام شوم.
در این بین یک شهروند اردبیلی در خصوص این اقدام گفت: من با زدن ماسک مراقب سلامت تو هستم، من ماسک می زنم که درابتدا خودم را از ابتلا به این ویروس خطرناک محافظت کنم و در وهله دوم هم با زدن ماسک می خواهم اگر مبتلا به ویروس باشم آن را به کسی انتقال ندهم.
به فکر سلامتی همدیگر باشیم
متاسفانه این روزها با وجود این که باز اردبیل به وضعیت قرمز برگشته بعضی ها نه تنها ماسک نمی زنند، بلکه ماسک و دستکش استفاده شده را بدون لحظه ای تامل وسط معابر رها می کنند.
حرف آخر این که اگر سهل انگاری من و تو و رهاسازی ماسک و دستکش منجر به ابتلای کسی به ویروس کرونا شود بسیار دردناک خواهد بود؛ پس لطفا برای شکست این ویروس منحوس به فکر سلامتی همدیگر باشیم.
خبرگزاری فارس - اردبیل؛ کبری عزیزی: چهره اش را نتوانستم ببینم ولی سنش قطعا کمتر از ۳۰ بود. پسری قد بلند با موهای فر مشکی، نفهمیدم از کجا و چه زمانی جلوتر از من راه می رود وقتی که با صدای بلند با تلفنش حرف می زد توجه ام بهش جلب شد و بعد از چند دقیقه مکالمه عطسه ای کرد و بلافاصله انگار که ماسک را برای زمان عطسه زده بود از دهانش برداشت و بدون این که دنبال سطل زباله ای بگردد انداخت زمین و رفت.
چه بخواهیم و چه نخواهیم واقعیت همانی است که می بینیم. واقعیت عادت به زندگی کرونایی است و بس. هرچه قدر انکار کنیم و وجودش را پس بزنیم باز هم نمی توانیم واقعیت را تغییر دهیم. میهمان ناخوانده ای که از اواخر بهمن سال گذشته با جان شیرینمان کلنجار می رود انگار حالا حالا قصد رفتن ندارد. بله در این شرایط باید به وجود ویروسی به نام کرونا عادت کنیم .
روزهای اول هیچ گاه یادم نمی رود زمانی که کل داروخانه های شهر را زیر پا گذاشتم و دریغ از یک عدد ماسک. از هر ۵ مراجعه کننده به داروخانه ۴ نفر دنبال ماسک و دستکش بودند. آن روزها چیزی که همه را اذیت می کرد نبود ماسک و دستکش بود ولی حالا چه! حالا هم رها شدن ماسک های استفاده شده درسطح شهر معظل بالاتر از کرونا گشته است. راستی حالا با وجود ماسک و دستکش چه قدر به بهداشت و سلامت خود و دیگران اهمیت می دهیم؟
جولان کرونا با بی توجهی شهروندان
استفاده از وسایل بهداشتی مانند ماسک و دستکش برای پیشگیری از انتقال ویروس کرونا در بین مردم افزایش یافته و افرادی که پس از استفاده این اقلام به جای ریختن آن ها در سطلهای زباله، این زباله های عفونی را در سطح شهر، معابر و جوی های آب رها می کنند که به گفته کارشناسان بهداشتی این اقدام می تواند عاملی برای انتقال این ویروس باشد.
رها کردن ماسک و دستکش در سطح شهر نه با اخلاق سازگاری دارد و نه با فرهنگ و نه با سلامت. شاید برخی افراد از روی ناآگاهی این کار را می کنند ولی واقعا ناآگاهی تا این حد! اگر از روی ناآگاهی است پس چرا در منزل خود این کار را نمی کنیم و اتفاقا در منزل خود به دنبال تمیزی هستیم.
به گفته متخصصان آن قدر انتقال این ویروس سریع و خطرناک است که اگر جدی گرفته نشود سخت بتوان از چرخه انتقال خارجش کرد و باز هم به گفته متخصصان این ویروس ساعت ها و روزها می تواند بر روی اجسام و شی زنده بماند؛ در نتیجه ماسک ها و دستکش ها، خود می توانند موجب انتقال بیماری شوند.
ماسک ها و دستکش هایی که در راستای پیشگیری از ابتلا به ویروس کرونا، اکنون در معابر و کوچه و پس کوچه شهر زیر پایمان لگدمال می شوند و با توجه به ماهیت ویروس کرونا اگر ماسکی که در فضای عمومی رها شده آلوده به ویروس باشد بسیار مخاطره آمیز بوده و امکان ابتلا شدن افراد وجود دارد.
اگر پاکبانان به دلیل سهل انگاری ما ابتلا به کرونا شوند …
دیدن برخی افراد که ماسک و دستکش خود را در معابر رها کرده اند دلم را به درد می آورد و یاد پاکبانانی می افتم همان هایی که برای داشتن شهر زیبا و طبیعت بکر و خوشی من و تو و برای کسب یک لقمه نان حلال تلاش می کنند، حال اگر با سهل انگاری من و تو خدایی نکرده مبتلا به این بیماری شوند چه می شود. با رها کردن هر ماسک و دستکش در سطح شهر وجدان هایمان به خوابی عمیق فرو می رود و چه بسا که این وجدان ناآگاه باعث بیمار شدن عزیزان خودمان شود.
این اقدام غیراخلاقی فقط مختص شهر من نیست. در کشورهای مختلف برای ریختن زباله جریمه هایی را در نظر گرفته و قوانین و مقرراتی را وضع کرده اند به طور مثال در فرانسه جریمه هایی حدود ۶۸ تا ۱۳۵ یورو در انتظار کسانی است که اقلام بهداشتی را روی زمین رها کند. و جالب این که شهردار های شهر های مختلف ایتالیا برای شهروندانی که ماسک و دستکش استفاده شده خود را در خیابان ها یا پارک ها رها کنند بین ۵۰۰ تا یک هزار یورو جریمه تعیین کرده اند.
پاکبانان شهرداری نه امکان دورکاری دارند و نه از امکانات بهداشتی خیلی زیاد برخوردار هستند، ولی مثل همیشه برای نظافت شهر ما تلاش می کنند بدون هیچ چشم داشتی.
یکی از پاکبانان زحمتکش شهرمان که در زیر آفتاب سوزان شهر در حال کار است بدون هیچ تاملی گفت: این روزها بیشتر نگران سلامت خود و خانواده ام هستم لطفا به مردم بگویید ماسک بزنند ولی ماسک و دستکش استفاده شده خود را حتما در سطل زباله بیندازند.
مشهدی ابراهیم که مردی پا به سن گذشته است از روزهای سخت کرونایی می گوید: درست است که با در خانه ماندن میزان زباله های رها شده در سطح پیاده روها و پارک و مکان های عمومی کم شده ولی متاسفانه رها شدن ماسک و دستکش افزایش یافته و این باعث ناراحتی و اذیت ما می شود. ما هم مثل بقیه زندگی داریم، خانواده داریم لطفا نگران سلامت ما هم باشید.
وی ادامه داد: با هر ماسک و دستکشی که از روی زمین جمع می کنم، می ترسم خدایی نکرده کرونایی بشوم و تا زمان بروز علایم باعث آلوده شدن خانواده ام شوم.
در این بین یک شهروند اردبیلی در خصوص این اقدام گفت: من با زدن ماسک مراقب سلامت تو هستم، من ماسک می زنم که درابتدا خودم را از ابتلا به این ویروس خطرناک محافظت کنم و در وهله دوم هم با زدن ماسک می خواهم اگر مبتلا به ویروس باشم آن را به کسی انتقال ندهم.
به فکر سلامتی همدیگر باشیم
متاسفانه این روزها با وجود این که باز اردبیل به وضعیت قرمز برگشته بعضی ها نه تنها ماسک نمی زنند، بلکه ماسک و دستکش استفاده شده را بدون لحظه ای تامل وسط معابر رها می کنند.
حرف آخر این که اگر سهل انگاری من و تو و رهاسازی ماسک و دستکش منجر به ابتلای کسی به ویروس کرونا شود بسیار دردناک خواهد بود؛ پس لطفا برای شکست این ویروس منحوس به فکر سلامتی همدیگر باشیم.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «ماسک هایی که زیر پا لگدمال می شوند#@! بی توجهی شهروندان و جولان کرونا» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.