به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، زکات فطره یا زکات فطر که در فارسی معمولا به آن فطریه می گویند، عملی واجب در فقه اسلام به معنای پرداخت مقداری از مال با مقدار و کیفیتی خاص به مستمندان به مناسبت عید فطر است. مقدار زکات فطره برای هر نفر بر مبنای خوراک غالب یک صاع (حدود سه کیلوگرم) از گندم، جو، خرما و کشمش یا معادل قیمت آن است.

در روایات ما فطریه را شرط قبولی روزه معرفی کرده اند. امام صادق علیه السلام فرمود «إن من تمام الصوم إعطاء الزکاة - یعنی الفطرة - کما أن الصلاة علی النبی من تمام الصلاة؛ لأ نه من صام ولم یؤد الزکاة فلا صوم له إذا ترکها متعمدا»؛ یعنی تکمیل روزه با دادن زکات یعنی فطریه انجام می شود؛ همچنان که تمامیت نماز به صلوات فرستادن بر پیامبر صلی الله علیه و آله است. چه اینکه اگر کسی روزه بگیرد و عمدا فطریه ندهد روزه اش بی فایده است. (إقبال الأعمال, ج۱ , ص۲۷۵)

امام صادق علیه السلام در این روایت مقایسه ای بین تکمیل نماز با صلوات بر محمد و آل محمد و تکمیل روزه با زکات فطره مطرح کردند. این نوع مقایسه اهمیت فطریه و وجوب آن را به شیعیان نشان می دهد. بنابراین فردی که زکات فطریه ندهد، گویی هیچ روزه ای نگرفته، همانند مسلمانی که اگر در تشهد صلوات نفرستد، گویی نمازی نخوانده است.

همچنین آن حضرت در روایتی دیگر ذیل آیه «قد أفلح من تزکی»، بی تردید کسی که خود را پاک کرد، رستگار شد» فرمود: من أخرج الفطره؛ یعنی کسی است که زکات فطره را از مال خود بیرون کرد. (وسایل الشیعه، ج۷، ص۴۵۰)

امیرالمؤمنین علیه السلام نیر در روایتی درباره زکات فطریه فرمود «من أدی زکاة الفطرة تمم الله له بها ما نقص من زکاة ماله»؛ یعنی هر که زکات فطره را بدهد، خداوند به سبب آن زکاتی را که از مالش کم شده است، جبران کند. (من لا یحضره الفقیه , ج۲, ص۱۸۳) این روایت برای آن دسته از مؤمنانی است که تصور می کنند پرداخت فطریه برایشان دشوار است و مالشان کاهش می یابد و این همان مفهوم برکت است.

غیر از این موارد، دسته زیادی از احادیث درباره احکام مربوط به زکات فطر است که مؤلفان کتب اربعه بابی را به آن اختصاص داده اند و این احادیث را دسته بندی کرده اند.

انتهای پیام/