به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، همزمان با فرارسیدن ولادت حضرت زهرا (س) و پاسداشت مقام مادر و روز زن، بسیاری از شاعران کشورمان ابیاتی را در وصف این بانوی مکرمه و مادر سروده اند که در زیر به بهترین این اشعار اشاره شده است.

قلم مطهر و صفحه مطهر و تحریر

به آب و تاب کنم وصف آیه ی تطهیر

تو کیستی که همه قاصرند از درکت

چگونه می شود آخر تورا کنم تفسیر

مقابل قدمت جبرییل زانو زد

ز بس جلالیت ذات توست عالم گیر

به پیشگاه شما از خدا پیام رسید

سلام حضرت کوثر… سلام خیر کثیر

قسم به لوح و قلم گر اراده فرمایید

به باب میل شما می خورد رقم تقدیر

میان خانه نشستید و ذکر می گویید

تمام ارض و سماوات غرق این تکبیر

تمام خلق تو را در نقاب و دیده و بس

فقط خدا رخ تو بی حجاب دیده و بس

زمانه ظرف ندارد که تو ظهور کنی

کجا به کوتهی فکر ما خطور کنی

اگر قنوت بگیری میان سجاده

تمام شهر به یک غمزه غرق نور کنی

کلیم خانه ی حیدر! به یک دعای سحر

سرای کوچک خانه شبیه طور کنی

تو بهجت دل مولایی و به یک لبخند

وجود خسته ی او را پر از سرور کنی

فضای کوچه پر از عطر سیب می گردد

ز. هر دیار اگر لحظه ایی عبور کنی

تو روح عاطفه ایی… گرچه من گنه کارم

مرا مباد ز. خود لحظه ای تو دور کنی

غبار راهم و تو سایه ی سرم هستی

چه غم به روز قیامت تو مادرم هستی

دگر زمان سرور پیامبر آمد

که گاه زخم زبان قریش سر آمد

تو همزبان خدیجه شدی میان رحم

که غم مخور شب تنهایی ات سحر آمد

برزگ بانوی کعبه چقدر تنها بود…

ز. دیده های پر از مهر او گوهر آمد

شمیم سیب بهشت از حجاز می آید

نگار ماست غریبانه از سفر آمد

خدا برای علی خلق کرده است تو را

برای شیر خدا بهترین سپر آمد

تمام فخر علی شوهری فاطمه است

خبر دهید به حیدر که همسفر آمد

به روی شانه ی تو بیرق علی برپاست

علی که فاطمه دارد همیشه پابرجاست

خدا به وسعت عرشش تو را معظم کرد

کنیز خویش صدا کرده و مکرم کرد

صدای هر تپش قلب توست ذکر علی

به این صدا همه ی ذکر ها منظم کرد

میان عرصه ی محشر شفاعت همه را

به گوشه ایی ز. نخ چادر تو محکم کرد

سپس گشود مسیر ورود جنت را

گروه فاطمیون بر همه مقدم کرد

چکیده ی جلوات تو و علی روزی

حسین گشت و به پا بیرق محرم کرد

برای اینکه بماند همیشه جلوه ی تو

میان قامت زینب. تو را مجسم کرد

به هرم آتش دوزخ بسوزد آن دستی

که بین کوچه به یک ضربه قامتت خم کرد

میان آن در و دیوار. خون تازه نشست

بلند مرتبه بودی و حرمت تو شکست

قاسم نعمتی



دوباره فاصله افتاده بین فاصله ها

نسیم یاس رسیده میان سلسله ها

دوباره بر سر سجاده قبله گم کردم

تویی بهانه ی. عالم برای نافله ها…

به هرکجا بروی بوی عشق می پیچد

تو ماه و اختر و شمسی برای قافله ها

تویی که مریم عذری شده ثنا گویت

تویی که راز خدایی…جواب مسئله ها

مرا برای غلامی خود حسابم کن

گناه هستم و حالا خودت ثوابم کن

به معجزات تو بانو نگاه باید کرد

و چشم های مرا فرش راه باید کرد

من از تو غیر تو بانو مگر چه میخواهم؟

بدون عشق تو عمرم تباه باید کرد

اگر پرستش تو اشتباه باشد هم

خوشم به این نظرم اشتباه باید کرد

اگر که سجده به پای تو کفر هم باشد

بر این عقیده ام اصلا گناه باید کرد

مرا غلام غلامان خود خطابم کن

گناه هستم و حالا خودت ثوابم کن

فرشته ها همه مدهوش ربنای تو

ملائکه همه محتاج یک دعای تو

زمان خلقت آدم خدا سفارش کرد

شفاعت همه باشد به دست های تو

خدا کند که مرا از قلم نیندازی

منم اسیر شهیدان کربلای تو

برای حضرت حق عین و شین و قافی تو

به روی عرش معلاست رد پای تو

مریض عشق تو هستم ولی جوابم کن

گناه هستم و حالا خودت ثوابم کن

تو مرد بودی همیشه به پای شیر خدا

تو وقف کردی خودت را برای شیر خدا

نبود غیر تو محرم به راز های علی

ندید غیر تو کس گریه های شیر خدا

تو یاد دادی به ما پشت حق بمانیم و

فدای حق بشویم.. ای فدای شیر خدا

چه آمده به سر مرتضی؟ فقط نه سال؟

هرآنچه خاک شما شد…بقای شیرخدا



شبیه شمع مرا ذره ذره آبم کن

گناه هستم و حالا خودت ثوابم کن

آرمان صائمی



شور برپا شده و عشق، به بار آمده است

باز هم رایحۀ فصل بهار آمده است

ماه,، چون مهر شده جانب منبر رفته

سورۀ شمس، به مهمانی کوثر رفته

سیب معراج، به معراج زمین آمده است

بر رکاب نبی الله، نگین آمده است

نور، از عرش زمین، سمت سماوات رسید

روی دستان پدر، مادر سادات رسید

بین گهواره که صدیقۀ اطهر باشد

وقت آن است که مداح، پیمبر باشد

دخترم، محشر کبراست بدانید همه

سایه اش بر سر دنیاست بدانید همه

راضیه، مرضیه، طوباست بدانید همه

اصلا او ام ابیهاست بدانید همه

و نوشتند که انسیۀ حورا باشد

او درخشید و خدا خواست که زهرا باشد

طعم لبخند بهشت است به روی لب او

بوسه دادن به رسول است، نماز شب او

نام او فتح مبین است که قرآن فرمود:

شأن زهرای مرا سورۀ انسان فرمود:

نورسیده ست، ولی بوده از اول با من

علت خلق جهان فاطمه بوده یا من؟

باغبان بوده ام و فاطمه گلشن بوده

فاطمه، خاص ترین معجزۀ من بوده

بهترین مادر دنیا که به دنیا آمد

عشق، در هیبت مولا به تماشا آمد

علی از راه رسیده به مبارک بادش

خاتم از دست درآورد و به زهرا دادش

پر گهواره، عقیق علوی را در کرد

اشک شوق، آینۀ چشم علی را پر کرد

عشق، فرضیه شده، مسأله را می جوید

جبرئیل آمده، در گوش نبی می گوید:

نور تابنده به نور ازلی می آید

چقدر فاطمۀ تو به علی می آید

کعبه، محرم شده و دور علی چرخیده

در سراپای علی دست خدا را دیده

روی دستان یدالله، خدا تابیده.

چون پیمبر به علی در نجف بخشیده

هدیه انگار که از باغ جنانش آمد

مدح صدیقۀ کبری به زبانش آمد

باز، مداحی زهراست، شنیدن دارد

مدح، از جانب مولاست، شنیدن دارد

او رسیده ست که افلاک، پر از لبخند است

نفس عرش، به یک نیم نگاهش بند است

گرچه پیداست، ولی جلوۀ مستور شده

فاطمه نور علی نور علی نور شده

او که قبل از همه امضای بلا را داده

چقدر غصۀ شیعه به دلش افتاده

«شیعتی» گفت و ممات همه بی واهمه شد

اینچنین بود که از روز ازل فاطمه شد

سیل می خواستم و بارش نم نم آورد

مثنوی هم جلوی مدح شما کم آورد

حمید رمی



جهان بدون تو ای آفتاب عالم تاب!

به کور تشنه شبیه ست در کویر سراب

تو کوثرآمد لطفی، از ابتدای حیات

بشر به خیر تو محتاج,، چون گیاه به آب

به آستانه ی فهم تو ای سریره ی قدر!

نمیرسد مگر اندیشه ی اولوالاباب

تمام عمر به دنبال وصف ذات تو بود

نیافت واژه ی در شأن، ذهن مضمون یاب

دری خدا به مقامت گشود، لفظ کثیر

به باب کثرت اگر رفته، هست از این باب

تو را به اسم نشاید صدا زدن، هرچند

شکسته است کمر، بار وصفت از القاب

تو در مثل شب قدری، ندیده هیچ زمان

شبی شبیه تو را چشم روزگار به خواب

تو آن ستاره ی صبحی که چشم شبزدگان

ندیده اند هنوزت به جهد اسطرلاب

چه مهر ها که به نام تورم آمده اند

به پای تو بنشانند بوسه در محراب

بر آن دو دست تو گلبوسه زد رسول، دو دست

که عکس باغ جنان را گرفته اند به قاب

به احترام تو باید تمام قد برخواست

که سیره ی نبوی میکند چنین ایجاب

تو کیستی؟ که هم انسیه ای و هم حورا

تو کیستی؟ نرسد این سوال ها به جواب

یهودی از نفس چادرت مسلمان شد

مسیحه ایست که او را صدا زنند: حجاب

به دست توست تمام امور، از این روست

اگر تو را «أمة الله» کرده اند خطاب

قسم به خاک رهت دیدنی ست در محشر

زبان گشودن هفت آسمان به «کنت تراب»

سوار ناقه ای از نور میرسی، گویی

که آفتاب قیامت تو را شده ست رکاب

دخیل بسته ی أهداب مرط فاطمه ایم

بهشت میدمد از رشته های آن جلباب

بهشت گفتم و دیدم بر آستان درش

شرار کینه ی ابلیسیان گرفته شتاب

بهشت، روضه ی جانسوز توست، آنجا که

ملک بر آتش دل ریخت لحظه لحظه شراب

غم تو ای شب قدر! آن قدر که سنگین بود

خمیده شد سر دفن شبانه ات مهتاب

بگو کجای فلک دفن کرده اند تو را

که چرخ میزند اینگونه صبح و شام سحاب

مرا ز. هرم جهنم رهانده آتش غم

دل من است که پیش از عذاب دیده عذاب

مگرد طاعت سرخوش! پی بهشت خدا

بهشت سوخته ی اهل بیت را دریاب

مسعود یوسف پور



پر خرد نرسد تا معانی نامش

شکسته بال خیال از تصور بامش

چگونه وصف کنم جایگاه زهرا را

کسی که جنت ما هست تحت اقدامش

چه دختری ست که در مدحتش بود بابش

چه دختری ست که در خدمتش بود مامش

چه دختری که بر او جبرئیل نازل شد

برای عرضه ی وحی اش برای الهامش

مقام لیله قدر است، لیله ی قدری..

که مانده ایم هنوز اول همان « لام » ش.

گزاف نیست، تعجب مکن اگر گفتند

که هر پیامبری فاطمه ست پیغامش

علی که بودنش آرامش دو عالم بود

حضور دخت نبی مینمود آرامش

نماز بود و دعا بود، شام تا صبحش

نجات خلق خدا بود، صبح تا شامش

چگونه رزق خلائق بدست زهرا نیست

کسی که سوره رسیده برای اطعامش

به وقت میل انارش انار میل نکرد

خدای عزوجل هم نمود اکرامش

درخت دین پیمبر بلند قامت شد

خمید فاطمه تا قد کشید اسلامش

بدون فاطمه هر کس اگر طواف کند

لباس ذلت و خواری اوست احرامش

گدای فاطمه مسکین وقت و بی وقت است

فدای لطف بهنگام و نابهنگامش

زمان جنگ شهیدان به ما نشان دادند

که او چگونه گره باز میکند نامش

زمان، زمان تجلی خطبه زهراست

خلیفه بازی و این ها گذشت ایامش

« عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد »

به شرط آنکه نیفتی به پنجه دامش

برای ذلت ما نقشه داشت دشمن ما.

ولی درایت رهبر گذاشت ناکامش

زمام کار اگر دست زاده ی زهراست

بدون شک به فرج میرسد سرانجامش

علی اکبر لطیفیان

انتهای پیام/