کشف یک سیاهچاله در یک کهکشان دور با فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری از زمین- اخبار فضا و نجوم - اخبار ویژه نامه ها تسنیم
به گزارش خبرنگار فضا و نجوم خبرگزاری تسنیم، دانشمندان با استفاده از رصدخانه سوئیفت ناسا و تلسکوپ آن که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد، سیاهچاله ای را در یک کهکشان دور کشف کردند که به طور مکرر ستاره ای شبیه به خورشید را می بلعد.
رصدخانه فضایی «نیل گرلز سوئیفت» (Neil Gehrels Swift Observatory) که پیش از این با نام «مأموریت انفجار پرتوی گاما سوئیفت» خوانده می شد، یک رصدخانه فضایی ناسا است که برای شناسایی انفجار پرتوی گاما (GRB) طراحی شده است. این موشک در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴، برروی یک موشک دلتا ۲ به فضا پرتاب شد. این مأموریت توسط دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به عنوان بخشی از برنامه کاوشگرهای متوسط ناسا (MIDEX) اداره می شود.
فیل ایوانز؛ اخترفیزیکدان دانشگاه لستر در بریتانیا و عضو قدیمی تیم سوئیفت، می گوید: سخت افزار، نرم افزار و مهارت های تیم بین المللی سوئیفت به آنها این امکان را داده است تا با حوزه های جدید اخترفیزیک سازگار شوند.
«ایوانز» مطالعه ای را در مورد یک ستاره و سیاه چاله گرسنه اش! با نام Swift J۰۲۳۰۱۷٫۰+۲۸۳۶۰۳ (یا به اختصار Swift J۰۲۳۰) انجام داد که در ۷ سپتامبر در مجله Nature Astronomy منتشر شد.
زمانی که یک ستاره به یک سیاهچاله نزدیک می شود، نیروهای گرانشی، جزر و مد شدیدی ایجاد کرده و این ستاره را به جریانی ازگاز تبدیل می کنند. اخیرا اخترشناسان به بررسی تغییرات این پدیده پرداخته اند که آن را اختلال جزر و مدی یا تکراری می نامند.
در یک نمونه از مشاهدات ناسا، جریانی را شاهد بودیم که هر ۱۱۴ روز یک بار اتفاق می افتد که ناشی از چرخش ستاره ای غول پیکر به دور سیاهچاله ای با جرم ۷۸ میلیون برابر خورشید است یا یک جریان دیگر که هر ۹ ساعت یک بار اتفاق می افتد که در اطراف سیاهچاله ای با جرم ۴۰۰ هزار برابر خورشید اتفاق می افتد.
در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۲، تلسکوپ پرتو ایکس ماهواره (XRT) (تلسکوپ پرتو ایکس (XRT) تلسکوپی است که برای مشاهده اشیاء از راه دور در طیف پرتو ایکس طراحی شده است. از آنجا که اتمسفر زمین برای پرتوهای ایکس محیطی مات و کدر است، لازم است که تلسکوپ های پرتو ایکس در ارتفاع بالا، بر روی بالون ها، موشک ها یا ماهواره های مصنوعی نصب شوند) برای اولین بار Swift J۰۲۳۰ را ضبط کرد. این کهکشان در فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی شمالی مثلث روشن شد.
ایوانز و تیمش فکر می کنند که J۰۲۳۰ دچار یک شکست جزر و مدی مکرر در یک ستاره شبیه به خورشید شده است و به دور سیاهچاله ای با جرم بیش از ۲۰۰ هزار برابر خورشید می گردد؛آنها تخمین می زنند که ستاره در هر گذر به اندازه حدود سه برابر جرم زمین را از دست می دهد.
سوئیفت (ماهواره رصدگر) در ابتدا برای مطالعه انفجارهای پرتو گاما و قوی ترین انفجارهای کیهان طراحی شده بود. با این حال، از زمان پرتاب این ماهواره، دانشمندان به توانایی آن در مطالعه تعداد زیادی از اجرام آسمانی، مانند اختلالات جزر و مدی و دنباله دارهاپی برده اند.
انتهای پیام/
رصدخانه فضایی «نیل گرلز سوئیفت» (Neil Gehrels Swift Observatory) که پیش از این با نام «مأموریت انفجار پرتوی گاما سوئیفت» خوانده می شد، یک رصدخانه فضایی ناسا است که برای شناسایی انفجار پرتوی گاما (GRB) طراحی شده است. این موشک در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴، برروی یک موشک دلتا ۲ به فضا پرتاب شد. این مأموریت توسط دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به عنوان بخشی از برنامه کاوشگرهای متوسط ناسا (MIDEX) اداره می شود.
فیل ایوانز؛ اخترفیزیکدان دانشگاه لستر در بریتانیا و عضو قدیمی تیم سوئیفت، می گوید: سخت افزار، نرم افزار و مهارت های تیم بین المللی سوئیفت به آنها این امکان را داده است تا با حوزه های جدید اخترفیزیک سازگار شوند.
«ایوانز» مطالعه ای را در مورد یک ستاره و سیاه چاله گرسنه اش! با نام Swift J۰۲۳۰۱۷٫۰+۲۸۳۶۰۳ (یا به اختصار Swift J۰۲۳۰) انجام داد که در ۷ سپتامبر در مجله Nature Astronomy منتشر شد.
زمانی که یک ستاره به یک سیاهچاله نزدیک می شود، نیروهای گرانشی، جزر و مد شدیدی ایجاد کرده و این ستاره را به جریانی ازگاز تبدیل می کنند. اخیرا اخترشناسان به بررسی تغییرات این پدیده پرداخته اند که آن را اختلال جزر و مدی یا تکراری می نامند.
در یک نمونه از مشاهدات ناسا، جریانی را شاهد بودیم که هر ۱۱۴ روز یک بار اتفاق می افتد که ناشی از چرخش ستاره ای غول پیکر به دور سیاهچاله ای با جرم ۷۸ میلیون برابر خورشید است یا یک جریان دیگر که هر ۹ ساعت یک بار اتفاق می افتد که در اطراف سیاهچاله ای با جرم ۴۰۰ هزار برابر خورشید اتفاق می افتد.
در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۲، تلسکوپ پرتو ایکس ماهواره (XRT) (تلسکوپ پرتو ایکس (XRT) تلسکوپی است که برای مشاهده اشیاء از راه دور در طیف پرتو ایکس طراحی شده است. از آنجا که اتمسفر زمین برای پرتوهای ایکس محیطی مات و کدر است، لازم است که تلسکوپ های پرتو ایکس در ارتفاع بالا، بر روی بالون ها، موشک ها یا ماهواره های مصنوعی نصب شوند) برای اولین بار Swift J۰۲۳۰ را ضبط کرد. این کهکشان در فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی شمالی مثلث روشن شد.
ایوانز و تیمش فکر می کنند که J۰۲۳۰ دچار یک شکست جزر و مدی مکرر در یک ستاره شبیه به خورشید شده است و به دور سیاهچاله ای با جرم بیش از ۲۰۰ هزار برابر خورشید می گردد؛آنها تخمین می زنند که ستاره در هر گذر به اندازه حدود سه برابر جرم زمین را از دست می دهد.
سوئیفت (ماهواره رصدگر) در ابتدا برای مطالعه انفجارهای پرتو گاما و قوی ترین انفجارهای کیهان طراحی شده بود. با این حال، از زمان پرتاب این ماهواره، دانشمندان به توانایی آن در مطالعه تعداد زیادی از اجرام آسمانی، مانند اختلالات جزر و مدی و دنباله دارهاپی برده اند.
انتهای پیام/
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «کشف یک سیاهچاله در یک کهکشان دور با فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری از زمین- اخبار فضا و نجوم - اخبار ویژه نامه ها تسنیم» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.