باشگاه خبرنگاران - نشست اخیر در ریاض بین مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، و سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، تغییرات مهمی در تعادل قدرت جهانی ایجاد کرده است، به طوری که عدم حضور نمایندگان اروپایی و اوکراینی بر تأثیر بزرگ قدرت های اصلی در شکل دهی به تحولات ژئوپولیتیکی تأکید دارد. برای ایران و متحدان منطقه ای اش، این نشست پرسش هایی درباره آینده خاورمیانه مطرح می کند، به ویژه با توجه به درگیری های جاری در غزه، لبنان و عراق. علیرغم تلاش های ایالات متحده برای تضعیف نفوذ منطقه ای ایران پس از حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، متحدان ایران نه تنها تاب آورده اند بلکه در برخی موارد تأثیر خود را گسترش داده اند.

یک توافق احتمالی میان ایالات متحده و روسیه درباره اوکراین می تواند تبعات قابل توجهی برای تهران داشته باشد، زیرا واشنگتن ممکن است تلاش کند تا همکاری استراتژیک مسکو با تهران را محدود کند. با این حال، روسیه با وجود تحریم ها و انزوا دیپلماتیک، ایران را به عنوان یک شریک ضروری در زمینه های نظامی، سیاسی و اقتصادی می بیند. در همین حال، تلاش های اسرائیل برای رسیدن به اهدافش در غزه و لبنان می تواند آن را وادار کند تا حمایت نظامی بیشتری از غرب بخواهد که موجب تشدید تنش های منطقه ای می شود.

عراق همچنان یکی از بازیگران کلیدی در تحولات منطقه است، به طوری که نتایج نشست ریاض احتمالا باعث می شود واشنگتن تلاش های خود را برای تضعیف موقعیت ایران در بغداد تشدید کند. عملیات های اطلاعاتی اسرائیل و جناح های طرفدار غرب، نفوذ ایران را پیچیده تر می کنند، اما ایران انتظار دارد که روابط خود را با متحدان عراقی تقویت کند و علیه عملیات های اسرائیلی مقابله کند. استراتژی اصلی ایران همچنان متمرکز بر جلوگیری از تبدیل عراق به پایگاهی برای نیروهای دشمن و حفظ نفوذ خود در بخش های سیاسی و امنیتی عراق است.

با وجود تلاش های غرب برای ایزوله کردن ایران، نشست ریاض بر گسترش نفوذ منطقه ای تهران تأکید دارد. ایران با پیوندهای عمیق تر با روسیه و چین، هر دو با تحریم های غربی مواجه هستند، هم راستایی بیشتری با این کشورها پیدا کرده و در دنیای چندقطبی در حال ظهور جایگاه خود را تثبیت کرده است. این اتحادها به ایران این امکان را می دهد که در بخش های نظامی، اقتصادی و انرژی همکاری های بیشتری داشته باشد و تاب آوری خود را در برابر فشارهای خارجی تقویت کند.

با این حال، تهدیدات جدی برای ثبات ایران باقی مانده است. عملیات های اطلاعاتی اسرائیل و رسانه های وابسته به غرب همچنان در تلاشند تا نفوذ منطقه ای ایران و مشروعیت داخلی آن را هدف قرار دهند. برای مقابله با این چالش ها، ایران باید بر چهار ارکان استراتژی تمرکز کند: اول، تقویت توانمندی های نظامی و سایبری برای پیشگیری از تهدیدات اطلاعاتی؛ دوم، تعمیق روابط با روسیه و چین و استفاده از دیپلماسی منطقه ای برای مقابله با ائتلاف های خصمانه؛ سوم، خنثی کردن کمپین های بی ثبات سازی که به تضعیف نفوذ آن می پردازند؛ و چهارم، گسترش همکاری های اقتصادی و امنیتی با متحدان منطقه ای برای تثبیت موقعیت خود.

منبع : اینترنشنال پالسی دایجست